Yaklaşık 960.000 nüfusuyla Chiang Mai, Tayland'ın ikinci büyük şehri, il başkenti ve Kuzey Tayland'ın en önemli şehridir. Çekici bir şehir planına sahip olan şehir, kendine özgü ve etkileyici yerel tarzda inşa edilmiş Tayland'ın en güzel ve ilgi çekici tapınaklarından bazılarına ev sahipliği yapmaktadır. Doi Suthep'in (1.676 m) eteklerinde, muhteşem manzaraların ortasında yer alan şehir, nefes kesen bir arka plan sunmanın yanı sıra Bangkok'a göre önemli ölçüde daha hoş bir iklime sahiptir. Serin geceleri ve güneşli günleriyle kuru mevsim özellikle sağlıklıdır. Kışın sabahları kazak veya yünlü giysiler, akşamları ise battaniye önerilir. Yazlar Bangkok kadar sıcaktır, ancak nem oranı Menam Havzası'na göre yıl boyunca önemli ölçüde daha düşüktür. Muson mevsiminde (Mayıs-Eylül, bazen Ekim), her gün yağmur yağar, ancak asla tüm gün sürmez.

Chiang Mai nüfusunun %70'inden fazlası tarımla uğraşıyor. Şehir, küçük tarım köyleri, pirinç tarlaları, meyve bahçeleri ve sebze bahçeleriyle çevrili ve burada, belki de başka hiçbir yerde olmadığı kadar, ziyaretçiler kırsal Tayland yaşamına bir bakış atabiliyorlar. Ping Vadisi'nin toprağı son derece verimli olup, bol hasatlar veriyor ve bunların büyük bir kısmı Bangkok'a ve ülkenin diğer bölgelerine ihraç ediliyor. En verimli ürünler tütün, soğan, soya fasulyesi, sarımsak ve biberdir, ancak özellikle Çince adıyla Longan veya "Ejderha Gözü" (Nephelium longana) olarak da bilinen ve büyük bir eriğe benzeyen popüler Lam Yai başta olmak üzere her türlü meyve de yetiştiriliyor. Meyve satışları, bölgeye önemli bir yıllık gelir sağlıyor. Çiftçiler ayrıca, çoğunlukla kendi tüketimleri için sığır, domuz ve ördek de yetiştiriyorlar.

Chiang Mai, Presbiteryen Misyonu'nun yüz yılı aşkın faaliyeti nedeniyle önemli bir Hristiyan etkisine sahiptir. Misyon, şehre mükemmel okullar (1878'de kurulan Dara Akademisi ve 1887'de kurulan Prens Royal Koleji, sırasıyla Bangkok'un kuzeyindeki ilk kız ve erkek okulları), üstün hastaneler (1889'da kurulan McCormick Hastanesi, Bangkok dışındaki ilk hastane) ve 1908'de kurulan McKean Cüzzam Kolonisi kazandırdı. Marburg Misyonu da bu çalışmalara aktif olarak katıldı.

Nüfusun büyük çoğunluğunu, animist inançlarını korumuş olan Taylarla akraba bir etnik grup olan Laoslular oluşturmaktadır. Zengin ve eşsiz efsane hazinesine sahipler ve halk dansları, klasik Tay danslarından ayıran kendine özgü bir karaktere sahiptir.

Bölgede değerli kereste sağlayan geniş tik ağacı ormanları bulunmaktadır ve bu kereste filler tarafından vadilere taşınmaktadır. Filler çok faydalı evcil hayvanlardır ve sahipleri tarafından iyi bakılırlar; yaz aylarında sıcağa dayanamadıkları için daha yüksek ormanlık alanlara götürülürler.

Tarihçe: Kuzey Tayland'ın en eski sakinlerinin, bugün Myanmar'da Ping ve Salween nehirleri arasında, Chiang Mai'nin batısındaki tepelerde çok küçük gruplar halinde yaşayan Lawa halkı olduğu düşünülmektedir. Bu halk, 6. yüzyıldan 11. yüzyıla kadar günümüz Tayland'ını yöneten, kendileriyle yakından ilişkili bir etnik grup olan Monlar tarafından ya yerlerinden edilmiş ya da asimile edilmiştir. Kuzey Tayland'daki en güçlü, ancak en büyük olmayan krallık Haripunjaya (Lamphun) idi ve kraliçesi Chama Thevi (yaklaşık 650-700) hakkında birçok efsane vardır. Onun hükümdarlığı sırasında, kuzeyden gelen Tay kabileleri bölgeyi işgal etmeye başladı. Hakkında güvenilir tarihi bilgiye sahip olduğumuz ilk Tay hükümdarı, Chiang Saen kralının oğlu Prens Prome'dur. 857 yılında Muang Fang yakınlarındaki antik Khmer şehri Chaiprakan'ı fethetti. 11. yüzyılda, Burma'daki Pagan Kralı Anawratha imparatorluğunu Kamboçya'ya kadar genişletti, ancak ölümünden sonra, krallığının doğu kısmı bir kez daha küçük prensliklerden oluşan bir yamaya bölündü. Nan Chao Krallığı'nın yıkılmasının ardından, giderek artan sayıda Taylı güneye göç ederek bölge genelinde prenslikler kurdu. Bunlar arasında Chiang Mai, Chiang Rai, Chiang Saen, Lampang ve Lamphun çevresindeki bölgede bulunan Lan Na Thai Krallığı ("Milyon Tay Pirinç Tarlaları Krallığı") da vardı.

Bu krallığın başlangıcı hakkında çok az şey biliniyor: Hakkında güvenilir bilgilere sahip olduğumuz ilk kral, 1261'de Chiang Rai'yi kuran Meng Rai'dir. 1281'de Haripunjaya'yı fethetti ve Wat Chama Thevi'nin Buda heykelini başkentine getirdi. Bugün Sarapi köyünün bulunduğu Kum Kam Nehri üzerindeki bu başkent, ne yazık ki çok alçakta yer alıyordu ve her yıl sular altında kalıyordu. Bu nedenle Meng Rai, müttefikleri Sukhothai Kralı Rama Khamheng ve Phayao Prensi Ngam Muang ile birlikte yeni bir başkent arayışına çıktı. Arama sırasında, Doi Suthep'in eteğinde bir köye rastladılar ve köy sakinleri onlara bir çift beyaz geyik ve beş yavrusu olan beyaz bir farenin yerleştiği bir yeri gösterdiler. Bu durum krala iyi bir alamet gibi göründü ve bu yüzden 1296'da orada Chiang Mai şehrini kurdu. Şehrin surlarının (2000 m × 1600 m), hendeğin, tapınakların ve sarayların inşasında 90.000 kişinin çalıştığı kaydedilmiştir. Kral, Burma'daki seferlerinden sanatçıları ve zanaatkarları geri getirerek yeni başkentinin çevresindeki bölgeye yerleştirdi. 59 yıllık bir saltanattan sonra 1317'de öldü.

14. yüzyılın ortalarında, Tayland'ın Lan Na krallığı topraklarını Kamphaeng Phet'e kadar genişletti. Bu dönemde Ayutthaya krallığı da ortaya çıktı ve yöneticileri sürekli olarak gelişen Lan Na krallığını ilhak etmeye çalıştı. İki buçuk yüzyıl süren savaşlar yaşandı ve bu savaşlara Burma kralları sık sık müdahale etti. 1545'te Mieng Rai'nin son erkek varisi öldü ve Luang Prabang kralının en büyük oğlu (annesi Jetta, Chiang Mai prensesiydi) Lan Na tahtına çıktı. Chiang Mai'de iki yıl kaldıktan sonra, Zümrüt Buda, Kristal Buda, Phra Singh heykeli ve diğer önemli heykelleri de beraberinde getirerek Luang Prabang'a döndü. 1556'da Chiang Mai, Burma Kralı Bureng Nong tarafından fethedildi ve Lan Na, kısa süreli kesintiler dışında, 1775 yılına kadar Burma egemenliği altında kaldı.

Burma Kralı Taksin'i yendikten sonra, Chao Sawila Ocak 1775'te Chiang Mai'ye geldi ve şiddetli bir savaşın ardından Burma garnizonunu bozguna uğrattı. Tayland tarafında savaşmış olan Lampang Prensi Chao Sawila, Chiang Mai'nin hükümdarı oldu. Ancak, son çatışmalar şehri o kadar zayıflatmıştı ki, açlıktan kırılan sakinler şehri terk edip Lampang'a göç etti. Chiang Mai, 1796'da Chao Sawila şehir surlarını yeniden inşa edene, yeni bir hendek kazana, tapınakları restore edene ve şehre yeni bir hayat verene kadar yirmi yıl boyunca hayalet şehir olarak kaldı. O dönemde inşa edilen surlardan sadece parçalar kaldı. Beş şehir kapısının isimleri sokak isimlerine yansımıştır: doğuda, Ping Nehri'ne doğru, Ta Pae; batıda, Suan Dawk ("Çiçek Bahçesi"); kuzeyde, Chang Puak ("Beyaz Fil"); güneyde, Chiang Mai; ve en güneybatıda, San Poong. Chao Sawila'nın bazı torunları bugün hala Chiang Mai'de yaşamaktadır.

Kuzey Tayland'ın sanat ve mimarisi, olgunluk döneminde belirgin bir Burma etkisi gösterse de, erken gelişim aşamasında Mon tarzıyla (Dvaravati) yakın benzerlikler sergilemiştir.

Chiang Mai'de 79 tapınak bulunmakta olup, eyalet genelinde yaklaşık 1000 tapınak vardır. Bunlardan bazılarında erken Mon sanatının özellikleri görülmekte ve bu döneme ait günümüze ulaşan tek örnekler olmaları nedeniyle büyük ilgi çekmektedirler. Chiang Mai tapınakları, hem manastırların genel tasarımı hem de heykellerin ve duvar resimlerinin tarzı bakımından Bangkok'takilerden farklıdır. İç mekan mobilyaları ve hatta sunakların süslemeleri bile bölgeye özgüdür; renkli kağıt veya gümüş ve altın kağıttan yapılmış çelenkler, Burma geleneklerini anımsatmaktadır.

Ulaşım: Karayoluyla Chiang Mai, Bangkok'tan 800 km uzaklıktadır. Otobüs yolculuğu muhteşem manzaralar sunar ancak yorucudur. Bangkok'tan (Pahol Yothin Yolu otobüs terminali) her gün sabah 5:30'da kalkan otobüs, Chiang Mai'ye akşam 7:00 civarında varır.

Chiang Mai'ye ulaşmanın en iyi yolu uçaktır. Bangkok'tan her gün birkaç uçuş bulunmaktadır. Direkt uçuş iki saatten kısa sürer.

Ayrıca iyi tren bağlantıları da mevcut. North Express treni her öğleden sonra Bangkok'tan hareket ediyor ve ertesi sabah Chiang Mai'ye varıyor. Trende yataklı vagonlar ve yemek vagonu bulunuyor. Yıkama imkanları mevcut, ancak havlu ve sabun sadece birinci sınıfta veriliyor.