Peron i pociągi na głównym dworcu kolejowym Hualamphong w Bangkoku. Styczeń 2018 r. Copyright John Borthwick

Imponująca stacja Hualamphong w Bangkoku stanowi serce krajowej sieci kolejowej, rozciągającej się od Nong Khai do Hat Yai i dalej. Z włoską fasadą i rozległym sklepionym dachem, stacja została zbudowana w 1916 roku przez króla Ramę V, który dążył do modernizacji, i przywołuje na myśl złotą erę parowozów. Hualamphong nadaje podróży nutę uroczystego pożegnania. Najlepiej odwiedzić stację wkrótce, zanim rozpocznie się „renowacja”. Tymczasem, oto kilka wrażeń z podróży koleją po Tajlandii.

Gościnny autor John Borthwick wyrusza w podróż pociągiem przez królestwo.

Ekspres Bangkok–Chiang Mai. Nocny ekspres do Chiang Mai to klasyczna tajska podróż pociągiem. Wsiądź do pociągu o długości 750 km i przygotuj się na noc tańca (dosłownie) na wąskotorowych, metrowych torach. Elegancko ubrany konduktor z kolei państwowych sprawdzi Twój bilet, a następnie pracownik obsługi gastronomicznej przyjmie zamówienia na posiłki. Wagony (dawniej Japan Rail) są nieco zniszczone, ale czyste. Rozsiądź się wygodnie na zarezerwowanym miejscu i zasypiaj przy dźwiękach dudniących stalowych kół pociągu o szyny. Obudzisz się w Chiang Mai na śniadanie. Ta usługa jest tak popularna wśród zagranicznych turystów, że można ją również nazwać „Ekspresem Farang”.

Tajlandia 2007. John Borthwick

Eastern & Oriental Express. W tym jeżdżącym dziele sztuki możesz spełnić swoje marzenia o „retro Raju” (i powinieneś) podczas czterodniowej podróży luksusowym pociągiem z Bangkoku do Singapuru (lub odwrotnie). Stojąc na odkrytym tarasie widokowym z tyłu pociągu i obserwując Tajlandię i Malezję, zielone i pełne świątyń, przesuwające się od wschodu do zachodu słońca, to jedna z najpiękniejszych perspektyw w całym kraju kolei. Trzeba przyznać, że jest to wykwintne i drogie przeżycie.

Talat Rom Hoop („Zamknięcie targu parasoli”) po obu stronach linii S-Bahn.

Kolej Mae Khlong. Najkrótsza linia kolejowa Tajlandii, 67-kilometrowa linia Mae Khlong, łącząca Wong Wian Yai w Bangkoku z Samut Songkhram, kończy się w samym środku tętniącego życiem lokalnego targu. Tajowie nazywają to miejsce Talat Rohm Hoop – Targ Parasoli – ale obcokrajowcy znają je lepiej jako Targ Ryzyka. Dlaczego? Tory biegną przez sam środek zatłoczonego targu. Poranny pociąg, dwuwagonowy pociąg elektryczny, nadjeżdża z głośnym trąbieniem. Sprzedawcy spieszą się, by w ostatniej chwili schować swoje markizy („parasole”). Niczym Morze Czerwone przed Mojżeszem, targ rozstępuje się przed pociągiem, który z hukiem przejeżdża zaledwie kilka centymetrów od twarzy. Prawdziwie ryzykowny marketing.

Symbol zabytkowej lokomotywy parowej i znak ostrzegawczy w Wang Duan, najwęższym punkcie Półwyspu Tajskiego (10,96 km). Copyright John Borthwick

„Koleja Śmierci” w Kanchanaburi. Położona 80 km na zachód od Bangkoku w Kanchanaburi, kolej ta przypomina o niesławnej Kolei Birmańsko-Syjamskiej z czasów II wojny światowej. Turyści przyjeżdżają tu, aby zobaczyć „Most na rzece Kwai” (rozsławiony filmem o tym samym tytule z 1956 roku), choć obecny most nie jest oryginalną konstrukcją. Nazwa „Koleja Śmierci” mówi sama za siebie. Pamiętajmy o tych, którzy stracili życie podczas budowy linii – ponad 80 000 robotników z Tajlandii i innych Azji, a także o 12 600 alianckich jeńców wojennych.

Kontroler biletów w pociągu, stacja Hua Hin. Styczeń 2018. Copyright John Borthwick

Linia Bangkok-Wientian. Ten pociąg przemierza północno-wschodnią Tajlandię, oferując widoki na region Isaan. Trasa nie prowadzi jednak aż do Wientianu. W Nong Khai pasażerowie przejeżdżają przez most graniczny między Tajlandią a Laosem nad Mekongiem i przesiadają się na pociąg przesiadkowy, którego trasa kończy się w Thanaleng, 20 km przed stolicą Laosu. Ta nocna podróż oferuje większy komfort niż linia Bangkok-Chiang Mai: nowe wagony, ulepszone opcje gastronomiczne i miejsca z gniazdkami elektrycznymi.

Znak „Przedział bagażowy” na stacji kolejowej w Hua Hin. Styczeń 2018. Copyright John Borthwick

Bangkok – Hua Hin – Surat Thani. Podróżując na południe, przejedziesz przez Hua Hin, 200 km od Bangkoku. W latach 20. XX wieku, kiedy budowano linię kolejową do Malajów Brytyjskich, dworzec kolejowy był najważniejszym budynkiem Hua Hin. Na peronie odwiedź historyczną Królewską Poczekalnię, która przypomina połączenie buddyjskiej świątyni z kasą biletową. Podróż kontynuujesz – trzeba się jej uważnie przyjrzeć – do maleńkiego miasteczka Wang Duan nad Zatoką Tajlandzką, na południe od Prachuap Khiri Khan. To miejsce, gdzie pociągi rzadko się zatrzymują i nie gwiżdżą, ma swoją unikalną cechę, o czym świadczy tablica: wąskie przejście między Zatoką a granicą z Mjanmą na zachodzie jest, jak głosi tablica, „najwęższym punktem w Tajlandii. 10,96 kilometra”. Kilka godzin później dotrzesz do Surat Thani, punktu odpływu promu na Ko Samui.

Ekspres Suratani na stacji Hua Hin. 9 stycznia 2018 r. Copyright John Borthwick

  • Podróżowanie pociągiem po Tajlandii jest wyjątkowo ekonomiczne i, biorąc pod uwagę dużą liczbę ofiar śmiertelnych na drogach w tym kraju, wręcz wskazane.
  • Zarezerwuj miejsce z wyprzedzeniem, zwłaszcza jeśli podróżujesz w okresie świątecznym lub korzystasz z popularnej trasy do Chiang Mai. Zarezerwuj wygodnie (i za niewielką opłatą) za pośrednictwem biura podróży.
  • Do spania polecane jest nieco droższe dolne łóżko; górne jest węższe i zimniejsze ze względu na bliskość klimatyzacji.
  • Więcej informacji znajdziesz na stronach: www.thailandbytrain.com; www.seat61.com/thailand; www.12go.asia

    • Tekst i zdjęcia © John Borthwick 2020