De belastingen, met name de vennootschapsbelasting, de progressieve inkomstenbelasting en de btw, zijn relatief laag in Thailand, waardoor het land aantrekkelijk is voor buitenlandse investeerders. Deze belastingen gelden ook voor andere belangrijke sectoren van de economie, maar de belangrijkste zijn de vennootschapsbelasting (20%), de progressieve inkomstenbelasting (0-35%) en de btw (7%). Ze worden geïnd door de Thaise belastingdienst.

Bijzondere vennootschapsbelastingen

Sommige bedrijven zijn vrijgesteld van btw, maar moeten in plaats daarvan speciale bedrijfsbelasting (SBT) betalen. Dit geldt bijvoorbeeld voor vastgoedbedrijven en aanverwante sectoren die handelen in onroerend goed. Zij betalen tussen 0,1% en 3% SBT plus 10% gemeentelijke belasting. De SBT wordt geheven over de bruto-omzet tegen vaste tarieven. Registratie is verplicht voor natuurlijke personen of groepen natuurlijke personen, rechtspersonen, overheidsinstanties en andere rechtspersonen. Bedrijven die SBT moeten betalen, zijn onder andere bedrijven die betrokken zijn bij de verkoop van onroerend goed (3% SBT). Daarnaast wordt er nog eens 10% gemeentelijke belasting geheven. Maandelijkse belastingaangiften moeten vóór de 15e van de volgende maand worden ingediend. Er worden boetes opgelegd voor het niet registreren voor de SBT, het niet indienen van de maandelijkse SBT-aangiften (ook 200% van de verschuldigde belasting) of onjuiste of onvolledige betaling van de belasting in de maandelijkse belastingaangifte (100% van de te weinig of onjuist betaalde belasting). en bovendien een maandelijkse toeslag van 1,5% in geval van onderbetaling of onjuiste betaling, die overeenkomt met een maximum van het verschuldigde belastingbedrag.

Kosten voor het registreren van de huurovereenkomst

Volgens artikel 538 van het Thaise Burgerlijk en Handelswetboek moeten huurovereenkomsten voor grond met een vaste looptijd van meer dan drie jaar schriftelijk worden vastgelegd en geregistreerd bij het Kadaster. Dit document moet worden bewaard bij het betreffende provinciale of gemeentelijke kadaster. Zonder registratie is de huurovereenkomst in geval van een rechtszaak slechts drie jaar geldig. Artikel 540 staat een maximale geregistreerde huurtermijn van 30 jaar toe. Hoewel huurovereenkomsten met een looptijd van minder dan drie jaar niet hoeven te worden geregistreerd, moeten ze wel schriftelijk worden vastgelegd om een ​​eventuele rechtszaak mogelijk te maken.

Huurovereenkomsten in Thaise kadastrale registers zijn opgesteld in het Thaise schrift. Zelfs de naam van een buitenlandse partij die bij de overeenkomst betrokken is, wordt in het Thaise schrift vermeld. Het schrift kan echter worden vertaald naar een taal die leesbaar is voor de niet-Thaise contractpartijen.

Deze vergoeding dient te worden betaald aan het betreffende provinciale of gemeentelijke kantoor en bedraagt ​​1% van de totale huurprijs gedurende de gehele looptijd van de huurovereenkomst. De huurprijs bestaat uit de overeengekomen huurprijs, bouwkosten, een waarborgsom (sleutelgeld), de kosten voor de landmeting, de bouwbijdrage en alle andere bedragen die de huurder aan de verhuurder betaalt op grond van de huurovereenkomst. Bij de registratie van de huurovereenkomst en gedurende de gehele overeengekomen looptijd van de huurovereenkomst is 0,1% van de huurprijs verschuldigd.

Welke partij betaalt gewoonlijk de kosten en belastingen?

De eigenaar van een onroerend goed is verplicht de lokale autoriteiten te informeren en de exacte onroerendgoedbelasting vóór eind februari van elk jaar te betalen. Het eerste onroerend goed van een eigenaar is vrijgesteld van onroerendgoedbelasting. Alle volgende onroerende goederen zijn echter wel aan deze belastingen onderworpen, zelfs als een buitenlander ze via een Thaise rechtspersoon of vennootschap heeft verworven en ze slechts incidenteel bewoont. Deze rechtspersoon of vennootschap moet de belastingen betalen, zelfs als zij inkomsten uit het onroerend goed genereert. De eigenaar kan zich niet aan deze wettelijke verplichting onttrekken, aangezien de lokale autoriteiten onaangekondigde inspecties uitvoeren en overtredingen leiden tot hogere kosten en boetes.

Sommige gewetenloze vastgoedeigenaren proberen de wet te omzeilen door een clausule in de huurovereenkomst op te nemen die de huurder verplicht deze kosten en belastingen te betalen. De eigenaar of verhuurder wil doorgaans voorkomen dat hij daardoor 12,5% van zijn inkomsten verliest. De Thaise overheid is van plan de bestaande grond- en gebouwenbelasting te vervangen door een nieuwe belasting die elke eigenaar van grond of gebouwen op grond verplicht een onroerendgoedbelasting te betalen. Onder deze nieuwe wet zullen starters op de woningmarkt niet langer vrijgesteld zijn van deze belasting. Er zullen drie maximale belastingtarieven worden vastgesteld, gebaseerd op het gebruik en de marktwaarde van het onroerend goed. Deze tarieven zullen maximaal 0,5% bedragen voor commercieel gebruikte grond en gebouwen, maximaal 0,1% voor privégebruik of verhuurde woningen en maximaal 0,05% voor agrarisch gebruik.

Kosten bij de aankoop van nieuwe appartementen

Een koper van een appartement in Thailand heeft drie opties. Ten eerste kan hij een nieuwbouwappartement kopen via een project van een projectontwikkelaar die al geregistreerd en gelicentieerd is onder de Thaise wetgeving inzake appartementseigendom. Ten tweede kan hij een bestaand appartement rechtstreeks van de verkoper kopen. Ten derde kan hij het appartement kopen van een rechtspersoon. Bij de aankoop van een nieuwbouwappartement van een projectontwikkelaar dekt de ontwikkelaar de overdrachtsbelasting en andere kosten. De ontwikkelaar mag de koper echter maximaal 2% van de overdrachtsbelasting in rekening brengen. Alle overige overheidsheffingen voor de overdracht zijn voor rekening van de ontwikkelaar.

Overige kosten

In de Thaise belastingwetgeving wordt zegelrecht geheven op 28 documenten die zijn opgenomen in de Thaise belastingwetgeving. Contracten of overeenkomsten voor de huur van grond of gebouwen zijn hiervan de belangrijkste voorbeelden. Het zegelrecht varieert van 1 tot 1.000 baht. De ontvanger van het document moet het zegelrecht betalen en het document van een zegel voorzien. Indien dit niet gebeurt, wordt een toeslag van 200% tot 600% van het verschuldigde zegelrecht in rekening gebracht. Daarnaast wordt er een lokale ontwikkelingsbelasting geheven, gebaseerd op de door de lokale overheid vastgestelde grondwaarde (exclusief bestaande gebouwen). De jaarlijkse belasting varieert van 0,25% tot 0,95%. Grond is onderworpen aan deze belasting, tenzij de eigenaar deze gebruikt voor persoonlijke of publieke doeleinden. De belasting moet in de eerste maand van het belastingjaar worden betaald. Bij niet-betaling wordt een jaarlijkse toeslag van 24% van het verschuldigde zegelrecht in rekening gebracht.

Referenties:

ASEAN UP (2019). Belastingen in Thailand. Gids voor belastingen in Thailand. Geraadpleegd via https://aseanup.com/guide-taxes-thailand/

Weerawutiwong, S. (2015). Thaise belastingwetgeving 2015. Price Waterhouse Coopers. Geraadpleegd via https://www.pwc.com/th/en/publications/assets/thai-tax-2015-booklet-en.pdf