รถไฟกลางคืนสู่เชียงใหม่ – ประเทศไทยที่น่าหลงใหล

จอห์น บอร์ธวิค ผู้เขียนรับเชิญ พาไปสัมผัสประสบการณ์การเดินทางด้วยรถไฟจากกรุงเทพฯ ไปเชียงใหม่ บนเส้นทางรถไฟยอดนิยมเส้นหนึ่งของประเทศไทย

ประเทศไทยที่มีทั้งสะพาน เจดีย์ นาข้าว และเมืองต่างๆ เคลื่อนผ่านหน้าต่างรถไฟในยามเช้าที่สดใส ทิวทัศน์นี้ประกอบกับเสียงระฆังของรถไฟ ย่อมดีกว่าการเดินทางด้วยเครื่องบินหรือรถบัสอย่างแน่นอน

นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้นั่งรถไฟนอนระยะทาง 750 กิโลเมตรไปเชียงใหม่ ดังนั้นฉันจึงมุ่งหน้าไปยังสถานีหัวลำโพงในกรุงเทพฯ ที่มีหลังคาโค้งเหล็กอันน่าประทับใจ รถไฟด่วนพิเศษ 13 ซึ่งเป็นบริการรถไฟยอดนิยมที่สุดของไทย และเป็นรถไฟนอนคลาสสิกไปเชียงใหม่ กำลังรออยู่และพร้อมออกเดินทางเวลา 19:40 น. ฉันจองที่นอนในห้องโดยสารชั้นสองปรับอากาศแบบสี่เตียง ผู้โดยสารร่วมเดินทางของฉันคือชายชาวไทยชื่อเล็กและคู่รักชาวสวีเดน

เพื่อนสองคนไปร่วมเล่นไพ่กับชาวสวีเดนในเตียงสองชั้นด้านล่าง ส่วนฉันเดินไปเดินมาสำรวจดู ฉันพบว่าชั้นเฟิร์สคลาสส่วนใหญ่เป็นห้องโดยสารแบบสองเตียง ส่วนตู้โดยสารชั้นสอง ซึ่งเป็นรถไฟเก่าของทางรถไฟญี่ปุ่นนั้นสะอาดและมีห้องน้ำอยู่ด้านหนึ่ง ในทางเดิน ฉันเห็นชาวต่างชาติมากมาย ทั้งชาวตะวันตก ชาวเอเชีย นักท่องเที่ยวแบ็คแพ็ค นักท่องเที่ยวแบบประหยัด และครอบครัวที่มีเด็กๆ ทุกคนต่างอยากสัมผัสประสบการณ์ประเทศไทยที่แท้จริงมากขึ้น

ก่อนขึ้นรถไฟ ผมถามที่สถานีว่ารถไฟมีตู้เสบียงไหม คำตอบคือไม่มี พอขึ้นรถไฟแล้ว พนักงานบอกว่า "ไม่มีร้านอาหาร แต่มีบริการอาหารเย็นและอาหารเช้าในห้องโดยสาร" และแน่นอน ขณะที่รถไฟผ่านอยุธยา พนักงานเสิร์ฟก็มาถามรายการอาหาร อาหารเย็นมาถึงแล้ว—ผมสั่งแบบมังสวิรัติ (ราคา 190 บาท) มันอิ่มท้องดี แต่รสชาติจืดไปหน่อย "เหมือนอาหารของพระเลย" เล็กพูดติดตลก

สักพักเขาก็พูดว่า "ตอนนี้บนรถไฟไทยห้ามสูบบุหรี่หรือดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แล้วล่ะ ผมว่าจะไปนั่งดื่มกาแฟที่ตู้เสบียงดีกว่า" "ตู้ไหนล่ะ?!" ฉันอุทานออกมา "อยู่ห่างไปแค่สองตู้เอง" เขาตอบ "มีตู้เสบียงอยู่เสมอ คุณก็รู้ว่าคนไทยชอบกินแค่ไหน" อย่างที่พวกเขาว่ากันนั่นแหละ ประเทศไทยช่างวิเศษจริงๆ ฉันจึงนั่งลงดื่มกาแฟกับเขา

ประมาณ 2 ทุ่ม พนักงานตรวจตั๋วจะจัดเตรียมที่นอน ผ้าปูที่นอน หมอน และผ้าห่มให้แต่ละเตียง เราแล่นผ่านลพบุรีและนครสวรรค์ แต่ก็มืดแล้ว เมือง วัด และป่าเขาต่างผ่านไปโดยไม่ทันสังเกต เกมไพ่จบลงแล้ว ฉันได้เล่าประสบการณ์การเดินทางให้ชาวสวีเดนฟัง อัปเดตบันทึกประจำวัน และร้านอาหารก็ปิดแล้ว เหลือเพียงสิ่งเดียวที่ต้องทำ ฉันเหยียดตัวนอนบนเตียงสองชั้นและนึกถึงเพลงรถไฟเพราะๆ บางเพลง เช่น City of New Orleans, Midnight Special, Love in Vain, Mystery Train…

ฉันตื่นขึ้นมาพบกับแสงแดดที่ส่องสว่างทั่วที่ราบ และเด็นชัยก็ค่อยๆ ลับหายไปเบื้องหลังเราแล้ว ที่ลำปาง รูปปั้นไก่ตัวใหญ่สง่างาม—รูปปั้นที่ทาสีไว้—จ้องมองเข้ามาในหน้าต่างของเราบนชานชาลา และทำไมจะไม่ล่ะ? การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป ไร่มันสำปะหลังและป่าไม้สักเคลื่อนผ่านไป ขณะที่เทือกเขาสีฟ้าสูงตระหง่านทางทิศเหนือ อาหารเช้า—ไข่คนรสเค็ม—หมดไปอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าเราก็ใกล้ถึงเชียงใหม่แล้ว ฉันรีบเก็บของ บอกลาชาวสวีเดนและเล็ก และเวลา 9:30 น. ฉันก็ก้าวลงจากรถไฟพิเศษหมายเลข 13 เข้าสู่เมืองใหม่

ฉันหวนนึกถึงผู้โดยสารที่เคยโดยสารรถไฟไอน้ำคู่ใจของเรา มีชาวต่างชาติมากมายเสียจนอาจเรียกได้ว่าเป็น "รถไฟด่วนฝรั่ง"