Reisjournaliste Caroline Gladstone heeft in de loop der jaren tientallen Aziatische en Europese markten bezocht en deelt haar ervaringen van de vroege ochtend op de Nan-markten in Noord-Thailand.

De Thaise ochtendmarkten hebben een bijzondere charme. Zowel de lokale bevolking als toeristen kunnen aalmoezen geven aan de boeddhistische monniken en hun jonge novicen die kort na zonsopgang door de straten zwerven. Dit ritueel heet aalmoezen geven, of in het Thais "tak bat".

Onze groep Australische reizigers verliet het hotel om 6:00 uur 's ochtends om de ochtendmarkt van Nan te bezoeken, die op dat vroege uur al een drukte van jewelste was. Bij aankomst gaf onze gids ons korte instructies over wat we moesten doen als de monniken arriveerden. Ze gaf ieder van ons een vooraf klaargemaakt offerpakketje – een klein bundeltje met kleefrijst, water en snoep – dat we bij een nabijgelegen verkoper hadden gekocht (voor 35 baht per stuk, of ongeveer 1,50 dollar) om aan een passerende monnik te geven in ruil voor zijn zegen.

We stonden in de rij te wachten, en voordat we het wisten, leken de monniken uit het niets te verschijnen. Toen ze voor ons stonden, knielden we neer en boden hen onze offergaven aan. De monniken plaatsten de offergaven vervolgens in een grote stalen schaal, die ieder van hen in een stoffen tas over zijn schouder droeg.

Zodra de kommen van de monniken vol zijn, keren ze terug naar de tempel, waar het voedsel onder de gelovigen wordt verdeeld. Elke monnik krijgt twee kleine maaltijden per dag (die vlees kunnen bevatten), en wat de monniken niet opeten, wordt aan de behoeftigen gegeven. Eventuele restjes worden aan de katten en honden van het klooster gevoerd.

Sommige ceremonies zijn, zoals ik heb gelezen, ware toeristische attracties geworden, waar toeristen zich verdringen voor de beste foto's en een chaos creëren die de eigenlijke gelegenheid geen recht doet. Maar hier in het landelijke Nan, ver van de drukte, heerst nog steeds een vredige sfeer.

De markten in Nan zijn fascinerend – de beste die ik in jaren heb bezocht. Ik denk dat dat komt doordat ze klein zijn (je kunt er bijna niet verdwalen) en het eten er vers en smakelijk uitzag. Hoewel het er behoorlijk druk was, leken de kraamhouders zich niet al te veel aan te trekken van de klanten en hadden ze tijd om ons te begroeten en te glimlachen. Ik was gefascineerd door de roze eieren – misschien waren die bedoeld voor kinderen – en vond de kleine kokosmelkpannenkoekjes die een verkoper op een hete bakplaat aan het bakken was absoluut heerlijk.

Andere dingen die ik ontdekte waren minder schattig: een emmer vol kronkelende slangen en een andere vol kleine schildpadjes die verwoed rondzwommen in de krappe ruimte. Ik vroeg me af wat er met ze zou gebeuren – en natuurlijk speculeerde ik over wie de slangen zou kopen en met welk doel!

Het is absoluut de moeite waard om wat slaap op te offeren en vroeg op te staan ​​om de markten te bezoeken – de straten bruisen van het leven, de monniken zijn een fascinerende verschijning en er is altijd wel iets lekkers te ontdekken. En wie wil de dag nu niet beginnen met een zegening?

Hoe er te komen: Nan is het best te bereiken per vliegtuig. Vanaf de luchthaven Don Mueang in Bangkok duurt de reis iets meer dan een uur. Nok Air biedt vijf dagelijkse vluchten aan en Air Asia twee. Er zijn ook twee wekelijkse vluchten vanaf de luchthaven van Chiang Mai met Kan Air, die ongeveer 45 minuten duren.

Het volledige verhaal van Caroline is te vinden op haar reisblog, Caroline's Cabin Fever.