Nakhon Si Thammarat słynie z teatru cieni, zwanego Nang Thalung. Lalki są rzeźbione z bawolej skóry, a następnie misternie rzeźbione w postacie z tajskich dramatów. Przedstawienia stają się coraz rzadsze, ale lalkarz Suchart Subsin niestrudzenie pracuje nad podtrzymaniem tej starożytnej sztuki ludowej przy życiu.

Suchart uczynił z Nakhon Si Thammarat centrum teatru lalkowego i stał się popularnym celem podróży dla turystów krajowych i zagranicznych.

Teatr cieni ewoluował od prostych figur do szczegółowych i barwnych przedstawień. Stanowi formę rozrywki, która odzwierciedla ducha epoki, pełną humoru i energii. Jest szczególnie popularny na festiwalach i urodzinach. Tradycja teatru cieni sięga wieków i jest rozpowszechniona w wielu krajach, takich jak Egipt, Turcja, Grecja, Indonezja, Malezja i Tajlandia. Historia lalkarstwa ma swoje korzenie w hinduizmie. Teatr cieni to niezwykle widowiskowa i prawdziwa uczta dla oczu.

W przedstawieniu występuje kilka postaci, każda o charakterystycznej sylwetce, a wszystkie opierają się na humorze. Podczas spektaklu lalki są ustawione za białą, podświetlaną kurtyną, tworząc piękną sylwetkę. Sam lalkarz opowiada historię, manipulując lalkami. Dlatego potrzebuje on szerokiej gamy głosu i doskonałych umiejętności opowiadania historii. Bębny, gongi i symbole wzbogacają spektakl.

Produkcja lalek cieniowych to długotrwały proces wymagający znacznych umiejętności. Wyprodukowana skóra bydlęca jest suszona na ramie przez trzy dni. Po utwardzeniu skóry, rysuje się na niej wzór. Motywy mogą obejmować postacie, zwierzęta i inne elementy, często wykorzystywane do dekoracji wnętrz. Wzór jest następnie wycinany za pomocą małych narzędzi ręcznych. Rzeźbienie skóry wymaga cierpliwości, umiejętności i dużej ilości czasu. W zależności od poziomu szczegółowości wzoru, rzeźbienie może trwać godziny, a nawet miesiące.

Następnie skórę maluje się na czarno, zielono, czerwono i żółto. Do lalek przymocowuje się bambusowe patyki, aby kontrolować ich ruchy. Lalki są sprzedawane na różnych targowiskach i festiwalach, a także wykorzystywane do przedstawień lub dekoracji wnętrz. Stanowią doskonałą pamiątkę.

Pan Subsin chce zachować historię teatru cieni w swoim domu. W jego zbiorach znajdują się liczne lalki cieniowe z całego świata, niektóre liczące nawet 200 lat, a także te nowsze. Prezentuje ewolucję artystycznego projektowania i kolorowania. W jego muzeum znajdują się lalki z całego świata. Promuje lokalną turystykę, prezentując również różnorodne narzędzia rolnicze. Ponadto angażuje się w działania medialne oraz walkę z AIDS i malarią.

Pan Suchart Subsin, lalkarz

Suchart Subsin urodził się 2 lipca 1938 roku w dystrykcie Tha Sala. Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę i rozwijał zainteresowanie teatrem cieni, zwanym Nang Thalung.

Nauczył się zarówno tworzenia, jak i obsługi lalek cieniowych. W wieku 16 lat wykorzystał swoją wiedzę i zaczął odgrywać stworzone przez siebie postacie. Suchart szybko zyskał sławę jako lalkarz cieniowy i twórca lalek, szczególnie na południu Stanów Zjednoczonych.

Miał również liczne okazje do podróżowania za granicę, prezentowania swojej sztuki i poznawania innych kultur. Jest profesjonalnym artystą i uważany jest za najlepszego w Tajlandii. Otrzymał wiele nagród za swój wyjątkowy talent.

W 1985 roku pan Subsin miał okazję wystąpić przed Jego Królewską Mością Królem Bhumibolem Adulyadejem w Pałacu Thaksina Ratchantvesha. Jego Królewska Mość wielokrotnie i serdecznie dziękował mu za wkład w podtrzymywanie tej starożytnej sztuki ludowej przy życiu w czasach współczesnych.

Suchart z entuzjazmem i dumą przekazywał sztukę teatru cieni swoim dzieciom i mieszkańcom południowej Tajlandii.

Zainspirowany słowami Jego Wysokości Króla, pan Subsin otworzył swój dom i muzeum przy ulicy Si Thammasok 110/18 w Nakhon Si Thammarat dla wielu osób zainteresowanych lalkarstwem, mając nadzieję, że tradycja rozrywkowa Nang Talung nie zostanie zapomniana.

Ban Nang Talung znajduje się około dziesięciu minut spacerem od Wat Phra Mahathat. To wyjątkowe i piękne muzeum poświęcone historii teatru cieni, w którym znajdują się lalki z całego świata. Muzeum i rezydencja pana Subsina znajdują się na tym samym terenie. Tuż przy wejściu na teren muzeum znajduje się niewielki, parterowy budynek, w którym prezentowany jest proces tworzenia lalek, a także sklep z pamiątkami i puszkę na datki. Samo muzeum składa się z dwóch budynków. Pierwszy to drewniany dom na palach. Na piętrze znajdują się lalki cieni, w tym rzadka, 200-letnia lalka, a także lalki z sąsiednich krajów, takich jak Chiny, Indie, Indonezja, Malezja i Turcja.

Oprócz teatru cieni, pan Suchart kolekcjonuje również żelazne narzędzia i noże. Gdziekolwiek się pojawi, pyta miejscowych o ciekawe antyki z ich okolicy i kupuje je, jeśli odpowiadają jego zainteresowaniom.

W muzeum odkryjesz następujące rzeczy:

Muzułmański bęben był wykonany ze skóry bawoła wodnego i drewna śliwy cukrowej. Skóra bawoła wodnego jest bardzo twarda. Muzułmanie używali bębna do zwoływania wiernych na zgromadzenia lub modlitwy, ponieważ w tamtych czasach nie było głośników.

– Instrumenty muzyczne używane w teatrze cieni. W sumie jest ich 7.

– Latarnia używana dawniej, przed wynalezieniem światła elektrycznego, do rzucania cieni na płótno.

– Lalki liczące ponad 200 lat, prawdopodobnie pochodzące z Nakhon Si Thammarat. Wszystkie te lalki przedstawiają olbrzymy.

– Lalki z czasów II wojny światowej. Lalki są małe, bo ekran też był mały. Lalkarz musiał uważać na bombardowania i nie mógł korzystać z systemu nagłośnieniowego.

Lalki Pramotai pochodzą z Isaan, w północno-wschodniej Tajlandii. Były bardzo popularne za panowania króla Ramy VI. Przedstawienia służyły zarówno celom edukacyjnym, jak i rozrywkowym i cieszyły się ogromną popularnością wśród dzieci. Mieszkańcy Isaan nazywają teatrzyki cieni „pramotai”. Lalki Pramotai pojawiły się po pogrzebie króla Ramy V i rozpowszechniły się w całym Isaan.

Wayong Kulae to malajski termin oznaczający teatr cieni, używany przez tajskich muzułmanów. Lalki inspirowane stylem Chawa są używane w opowieści o Rammakien, natomiast lalki inspirowane stylem tajskim wykazują cechy charakterystyczne dla tajskich muzułmanów od południowej Tajlandii po Malezję.

– Lalki z centralnej Tajlandii. Nie wiemy dokładnie, kiedy powstały teatry cieni, ale powstały one na podstawie lalek z południa, za panowania królów Ramy IV i V w królestwie Rattanakosin. Historia Rammakien to popularne przedstawienie w centralnej Tajlandii. Lalki wykonane są z krowiej skóry.

Drugi budynek to również drewniany dom na palach, w którym eksponowane są przedmioty codziennego użytku, narzędzia, wyroby koszykarskie i noże. Eksponaty prezentowane są bez opisów. Jest to celowe, ponieważ właściciel woli, aby odwiedzający pytali go lub innych członków rodziny o bardziej szczegółowe wyjaśnienia. Dodatkowo, w małym teatrze wystawiana jest sztuka dla zwiedzających, której głosem jest pan Suchart. Spektakl, wzbogacony współczesnymi anegdotami i humorem, oferuje doskonałą rozrywkę.

Muzeum jest prowadzone przez rodzinę: pan Wathi i jego syn, wykładowca sztuki i kultury, koordynują je i zarządzają. Działania PR są bardzo skuteczne, ponieważ muzeum przyciąga również gości z zagranicy. Dlatego broszury promocyjne muzeum są pisane w języku angielskim, aby ułatwić im zrozumienie teatru cieni.

Suchart Subsin, uznany mistrz teatru cieni, powiedział: „Obawiam się, że teatr cieni zniknie z naszej kultury. Historie w moich teatrach cieni są różnorodne i współczesne, aby przyciągnąć widzów i zachować tę formę sztuki. Spektakle różnią się w zależności od grupy docelowej”.

Odwiedź pana Sucharta Subsina i odkryj historię wyjątkowej formy sztuki w jego muzeum, które znajduje się pod następującym adresem:

Ban Nang Thalung Suchart Subsin 110/18 Si Thammasok, Soi 3 Nakron Si Thammarat 80000 Tajlandia Tel. 66 75 346 394

Nagroda za największe osiągnięcie – najlepsza atrakcja kulturalna i turystyczna – Thailand Tourism Awards