Tajlandia jest obecnie uważana za główną bramę dla Australijczyków pragnących odwiedzić Azję Południowo-Wschodnią. Wielokrotnie nagradzany pisarz i podróżnik John Borthwick przedstawia nam kilka ukrytych perełek Azji Południowo-Wschodniej – mniej znane miasta o fascynującej historii i kulturze, położone zaledwie rzut beretem od Bangkoku.

George Town, Penang, Malezja

Na ulicach George Town na wyspie Penang wciąż rozbrzmiewają odległe dialekty, a także bogactwa, które pierwsi handlarze – Chińczycy, Malajowie, Hindusi, Ormianie, Arabowie i Brytyjczycy – zgromadzili dzięki cynie, kauczukowi i przyprawom.

Miasto wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, liczące obecnie trzy czwarte miliona mieszkańców, jest niezwykle nowoczesne i oferuje Wi-Fi, dobre restauracje i butikowe hotele. Jego ulice z kolumnadami oraz chińskimi i indyjskimi sklepami zachęcają do eksploracji.

Ranong, Tajlandia

Oto rzut oka na autentyczną, nieturystyczną stronę Tajlandii. Ranong, port nad Morzem Andamańskim, położony między południowym krańcem Mjanmy a Przesmykiem Kra w Tajlandii, żyje głównie z rybołówstwa i handlu.

Większość podróżnych odwiedza bezpłatne, otwarte gorące źródła Ranong – i są one naprawdę gorące – a następnie cieszy się urokami przyjaznego, 25-tysięcznego miasteczka, które na szczęście nie ukazuje tak jaskrawego kontrastu między luksusem a biedą, często spotykanego gdzie indziej. U wybrzeży leży grupa dziewiczych wysp w parkach narodowych, idealnych na jednodniowe wycieczki, a także dwie spokojne wyspy kurortowe: Koh Phayam i maleńka Koh Chang.

Bagan, Myanmar

Z 2500 świątyniami, pagodami i klasztorami rozsianymi na obszarze 40 kilometrów kwadratowych, Bagan można opisać jako buddyjski odpowiednik Waranasi, Rzymu i Mekki w jednym. W okresie świetności tego królewskiego miasta – od XI do XIII wieku – równinę pokrywało ponad 10 000 świątyń i miejsc kultu. Shwe Sandaw, jedna z najwspanialszych budowli, góruje nad równiną od 900 lat niczym egipska piramida.

Hoi An, Wietnam

Francuzi zostawili po sobie peugeoty, berety, piekarnie i dobrą kawę. Amerykanie zostawili po sobie wraki samolotów, stare Dodge'i i rock'n'rolla. Rosjanie – nic, z czego ktokolwiek mógłby skorzystać. Ale na długo przed tymi imigrantami, Hoi An, na południe od Da Nang, od około 500 lat gościło statki handlowe z Chin, Japonii i Europy.

Jako jedno z najpiękniejszych nadmorskich miast Wietnamu (i słusznie wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO), jego Stare Miasto zachowało dziedzictwo domów kupieckich, świątyń i magazynów. Unikalny, XIX-wieczny kryty most wciąż przecina strumień, który niegdyś oddzielał dawną dzielnicę japońską od chińskiej.

Sihanoukville, Kambodża

Słoneczny nadmorski kurort Sihanoukville traci coraz więcej sylab: podróżni skracają go najpierw do „Snookyville”, a potem po prostu do „Snooky”. Położone nad Zatoką Tajlandzką, 190 kilometrów na południowy zachód od stolicy Phnom Penh, Sihanoukville oferuje białe piaszczyste plaże, urokliwe bary dla backpackerów, kasyna dla przegranych oraz niskie ceny jedzenia, napojów i noclegów – prawdziwą rozrywkę dla każdego.

Kuching, Sarawak, Borneo, Malezja

Przez ponad wiek Kuching było stolicą słynnych „Białych Radżów” Borneo. Pozostawili po sobie jedną z najbardziej przyjaznych i przyjaznych do życia stolic prowincji Azji Południowo-Wschodniej, nie wspominając o bogactwie romantycznych, choć ekscentrycznych, budynków.

To nadrzeczne miasto (z naprawdę wspaniałymi zachodami słońca) jest idealne na spacery, więc załóż wygodne buty i przespaceruj się po cudach epoki Białego Radży, takich jak Pawilon (1907), trzypiętrowa, włoska budowla-puzzle, w której obecnie mieści się znakomite Muzeum Tekstyliów.

Luang Prabang, Laos

Luang Prabang leży na półwyspie na rzece Mekong. Znajdują się w nim liczne świątynie i stare francuskie wille. Miasto przeszło gruntowną przebudowę od czasu wpisania na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1995 r.

Położona około 300 km na północ od Wientianu, z dala od zgiełku, ta dawna rezydencja królów Laosu jest prawdziwym magnesem dla turystów. Rozwój gospodarczy zapewnił zachowanie kolonialnego krajobrazu ulic i 32 ważnych świątyń buddyjskich (watów), a jednocześnie pozwolił na wzrost liczby ludności do 50 000, co czyni ją drugim co do wielkości miastem w Laosie.

Chiang Rai, Tajlandia

Północnotajlandzkie miasto Chiang Rai to ukryty klejnot tajskiej turystyki (30 milionów turystów rocznie, a liczba ta stale rośnie). I to dobrze. Założone w 1262 roku i będące jedną z najstarszych osad Tajlandii, zachowało charakterystyczną kulturę Lanna w swoich świątyniach, muzeach i muzyce.

Chiang Rai, w którym mieszka 80 000 osób, od dawna jest punktem wyjścia dla podróżników eksplorujących regiony zamieszkiwane przez plemiona górskie na północy, brzegi Mekongu i laotańskie zaplecze.

Artykuł ten został pierwotnie opublikowany w gazecie The West Australian.