Gastblogger Julie Miller ontdekt een apenkolonie in de beroemde makakentempel van Lopburi.

Toen onze gids zei dat we in Lopburi, 93 kilometer ten noordoosten van Bangkok, zouden stoppen bij een "monument waar apen leven", nam ik aan dat ze een tempel in de jungle bedoelde. Toen onze bus een chaotisch stadsplein opreed, was ik verward – waar waren de bomen?

Toen wierp ik een blik op de vervallen ruïnes van de Khmer-tempel Prang Sam Yot, die midden op een druk kruispunt lagen… en zag dat het er inderdaad wemelde van de makaken – letterlijk. Honderden van hen renden over de stoep, hingen aan elektriciteitskabels en pikten vlooien van de tempeltreden.

De hele stad wemelt van de apen... en ik moet toegeven, het is een beetje verontrustend! Deze brutale, met vlooien besmette bedelaars worden gevoerd door zowel de lokale bevolking als toeristen, kennen geen greintje angst en springen bij de minste aanleiding op je schouder of hoofd. Houd je zonnebril, hoed en portemonnee goed vast, want ze stelen alles als je ze hun gang laat gaan!

Omdat er geen boom te bekennen was, vroeg ik me af hoe deze apen hier terecht waren gekomen en zich in deze schijnbaar onherbergzame omgeving hadden gevestigd. Welnu, toen de tempel in de 11e eeuw werd gebouwd, was het gebied dicht bebost en natuurlijk bewoond door langstaartmakaken. Geleidelijk aan drong de beschaving op in de wereld van de apen, waardoor ze steeds verder naar binnen werden gedreven... en uiteindelijk in het heiligdom van de tempel terechtkwamen. Hier werden ze gevoed, zelfs vereerd – en dus bleven ze.

In de hindoeïstische folklore werden apen beschouwd als gelukbrengers en belichamingen van de god Hanuman. De laatste tijd komen steeds meer toeristen naar de stad om foto's met de apen te maken, wat de welvaart ten goede komt. Uit dankbaarheid organiseert Lopburi nu een jaarlijks festival ter ere van de apen, waarbij ze een overvloedig fruitfeest krijgen in plaats van de gebruikelijke, gestolen lekkernijen.

Deze apen zijn slim, grappig en vermakelijk – althans voor een paar minuten. De legende vertelt dat wanneer hun eten op is, ze op een voorbij rijdende trein springen, naar de dichtstbijzijnde markt gaan voor hun avondeten en vervolgens met de volgende trein terugkeren. Er wordt zelfs beweerd dat een bijzonder slimme aap helemaal naar Chiang Mai op vakantie is gegaan… althans, dat is het verhaal.