Gościnny bloger Julie Miller odkrywa miasto małp w słynnej świątyni makaków w Lopburi.

Kiedy nasza przewodniczka powiedziała, że ​​zatrzymamy się w Lopburi, 93 kilometry na północny wschód od Bangkoku, przy „pomniku, w którym żyją małpy”, założyłam, że chodzi jej o świątynię w dżungli. Kiedy nasz autobus wjechał na chaotyczny plac miejski, byłam zdezorientowana – gdzie są drzewa?

Potem spojrzałem na rozpadające się ruiny khmerskiej świątyni Prang Sam Yot, położonej w samym środku ruchliwego skrzyżowania… i zobaczyłem, że rzeczywiście roi się tam od makaków – i to dosłownie. Setki z nich biegały po chodnikach, zwisały z linii energetycznych i zjadały pchły ze schodów świątyni.

Całe miasto dosłownie roi się od małp… i muszę przyznać, że to trochę niepokojące! Karmione zarówno przez miejscowych, jak i turystów, te bezczelne, zapchlone żebraki nie okazują absolutnie żadnego strachu i wskoczą ci na ramię lub głowę przy najmniejszej prowokacji. Trzymaj mocno okulary przeciwsłoneczne, kapelusz i portfel – okradną cię, jeśli im pozwolisz!

Ponieważ nie było widać ani jednego drzewa, zastanawiałem się, jak te małpy się tu dostały i osiedliły w tym pozornie niegościnnym środowisku. Otóż, kiedy świątynia została zbudowana w XI wieku, teren był gęsto zalesiony i, oczywiście, zamieszkiwały go makaki długoogonowe. Stopniowo cywilizacja wkraczała do świata małp, spychając je coraz dalej do wnętrza… aż w końcu do sanktuarium świątyni. Tam były karmione, a nawet czczone – i tak już zostały.

W hinduskim folklorze małpy były uważane za amulety i ucieleśnienia boga Hanumana. Ostatnio coraz więcej turystów przyjeżdża, aby fotografować się z małpami, co dodatkowo przyczynia się do dobrobytu miasta. W dowód wdzięczności Lopburi organizuje teraz coroczny festiwal ku czci małp, oferując im wystawną ucztę owocową zamiast tradycyjnych kradzionych smakołyków.

Te małpy są sprytne, zabawne i zabawne – przynajmniej przez kilka minut. Legenda głosi, że gdy kończy im się jedzenie, wskakują do przejeżdżającego pociągu, idą na najbliższy targ na kolację, a potem wracają następnym pociągiem. Podobno jedna szczególnie sprytna małpa pojechała na wakacje aż do Chiang Mai… a przynajmniej tak głosi legenda.