Altın Üçgen olarak adlandırılan bölgenin kalbinde yer alan ve daha ünlü komşu şehir Chiang Mai'ye yaklaşık üç saatlik sürüş mesafesinde bulunan Chiang Rai, Doitung Projesi sayesinde Tayland'ın en büyük dönüşümlerinden birini geçirdi.

Bugün bölgeyi ziyaret eden herhangi biri, Doi Tung halkının sadece 30 yıl önce tamamen farklı bir hayat sürdüğünü hayal etmekte zorlanacaktır. O dönemdeki afyon ekonomileri, afyon haşhaşı yetiştiriciliğine dayanıyordu. Ormanlar yok edilmiş, insan kaçakçılığı yaygınlaşmış ve bağımlılık geniş çapta görülmüştü.

1988 civarında, Prenses Anne Srinagarindra da projeye dahil oldu. Halkın daha iyi bir yerde ve daha iyi bir yaşam tarzına sahip olabilmesi için sürdürülebilir bir endüstri ve sürdürülebilir bir yaşam biçimi yaratmayı amaçlayan Doi Tung Kalkınma Projesi'ni geliştirdi.

Rahmetli Prenses Anne'nin himayesinde, Tayland'ın Doi Tung bölgesindeki etnik azınlıkların yaşam kalitesini iyileştirmek ve kalkınma projeleri uygulamak amacıyla Mae Fah Luang Vakfı (MFLF) kurulmuştur. Bu projeler arasında, su havzalarının yeniden ağaçlandırılması gibi geçim kaynaklarının güvence altına alınması ve yerel halkın yararına çeşitli sosyal girişimlerin geliştirilmesi yer almaktadır.

Projenin amacı, dış desteğe ihtiyaç duymadan faaliyet gösterebilen ve değişen çevreye uyum sağlamaya iyi donanımlı, kendi kendine yeten topluluklar oluşturmaktı.

Prenses anne, uyuşturucu bitkisi yetiştirmenin yoksulluğun ve fırsat eksikliğinin bir belirtisi olduğunu ve bunun da insanları suça itebileceğini fark etti; kimsenin doğuştan kötülük yapmak istemediğine inanıyordu. Halkın sağlığı güvence altına alındıktan sonra, kalkınmanın insanların kendilerine yardım etmelerini sağlayacak, sürdürülebilir geçim kaynakları yaratmaya odaklanması gerektiğine inanıyordu. Eğitimin ise uzun vadeli kalkınmanın temelini oluşturacağını savundu.

“Kalkınmanın başarılı olması için öncelikle temel ihtiyaçlar karşılanmalıdır. Yeterli gelir olmadan, insanların yasa dışı ağaç kesimi yoluyla araziyi temizlemekten ve afyon yetiştiriciliği ve fuhuş gibi diğer yasa dışı faaliyetlerde bulunmaktan başka seçeneği kalmaz.” Bu sözler, merhum Prenses Anne'nin 1988 yılında, yerel halk için alternatif bir gelir kaynağı olarak ağaçlandırma projesiyle birlikte meslek eğitim merkezinin açılışında yaptığı konuşmanın bir parçasıydı.

Prenses Anne'nin ölümünün ardından, Majesteleri Kral vakfın himayesini üstlendi ve kızı Majesteleri Prenses Maha Chakri Sirindhorn'u başkan olarak atadı.

Kralın en büyük zorluklarından biri, çiftçilerin afyon ekiminden vazgeçmeleri için hangi ürünün en faydalı olacağını bulmaktı. Bugün, tepeler hayat dolu; çünkü burada dünyanın en popüler yasal uyuşturucusu olan kafein yetişiyor. Yerel halk kahve plantasyonları yetiştiriyor ve bunların yanında dünyanın en pahalı fındığı olan makadamya fındığı da yetişiyor.

Bu program sayesinde, altı farklı etnik gruba mensup kişilerin yaşadığı 29 köy artık barış içinde, uyum içinde ve kendi kendine yeten bir yaşam sürüyor. Program olmasaydı, çocuklar bugün olduğu gibi sokaklarda asla oynayamazlardı.

Oradan çok uzak olmayan bir yerde, aslen Prenses Anne için yazlık konut olarak inşa edilmiş olan Mae Fah Luang Bahçesi bulunmaktadır. Bugün burası, yerel dağ kabilelerinin yaşam koşullarını iyileştirme çabalarını belgeleyen bir müzeye ev sahipliği yapmaktadır.

Kraliyet villasının hemen köşesinde, muhteşem bir köy bahçesi yer almaktadır. Burası eskiden bir köyün bulunduğu yerdi, ancak Prenses Anne, afyon ticaretinin merkezi olduğu için sakinlerinden taşınmalarını istedi. Bunun yerine, birçok Taylandlının Avrupa'ya seyahat etme fırsatı bulamayacağını düşünerek, Avrupa çiçekleriyle dolu bir bahçe yaratmak istedi. Bu bahçeyi ziyaret etmek, onlara dünyanın harikalarını tek bir yerde deneyimleme imkanı sağladı.

Doi Tung kalkınma programı hakkında daha fazla bilgiye www.doitung.org adresinden ulaşılabilir.