Chiang Rai, gelegen in het hart van de zogenaamde Gouden Driehoek en op ongeveer drie uur rijden van de bekendere buurstad Chiang Mai, heeft dankzij het Doitung-project een van de grootste transformaties in heel Thailand ondergaan.

Wie de regio vandaag de dag bezoekt, zou zich moeilijk kunnen voorstellen dat de mensen van Doi Tung slechts 30 jaar geleden een totaal ander leven leidden. Hun opiumeconomie was destijds gebaseerd op de teelt van opiumpapavers. Bossen werden gekapt, mensenhandel tierde welig en verslaving was wijdverbreid.

Rond 1988 raakte de prinses-moeder, prinses Srinagarindra, erbij betrokken. Zij ontwikkelde het Doi Tung-ontwikkelingsproject, dat tot doel had een duurzame industrie en een duurzame levensstijl voor de bevolking te creëren, zodat ze in een betere omgeving en op een betere manier konden leven.

Onder auspiciën van wijlen prinses-moeder Mae Fah Luang werd de Mae Fah Luang Foundation (MFLF) opgericht om ontwikkelingsprojecten uit te voeren en de levenskwaliteit van etnische minderheden in de Doi Tung-regio van Thailand te verbeteren. Deze projecten omvatten onder meer het veiligstellen van bestaansmiddelen, zoals de herbebossing van stroomgebieden, en het ontwikkelen van diverse sociale ondernemingen ten behoeve van de lokale bevolking.

Het doel van het project was het creëren van zelfvoorzienende gemeenschappen die onafhankelijk van externe steun konden functioneren en goed toegerust waren om zich aan te passen aan de veranderende omgeving.

De prinses-moeder erkende dat het verbouwen van drugsplanten een symptoom was van armoede en gebrek aan kansen, wat mensen tot criminaliteit kan drijven – ze geloofde dat niemand van nature kwaad wil doen. Zodra de gezondheid van de bevolking was gewaarborgd, was ze van mening dat ontwikkeling zich moest richten op het in staat stellen van mensen om zichzelf te helpen door levensvatbare en duurzame bestaansmiddelen te creëren. Onderwijs, zo betoogde ze, zou dan de basis leggen voor ontwikkeling op de lange termijn.

“Om ontwikkeling te laten slagen, moet eerst in de basisbehoeften worden voorzien. Zonder voldoende inkomen hebben mensen geen andere keuze dan land te ontginnen door illegale houtkap en zich bezig te houden met andere illegale activiteiten zoals opiumteelt en prostitutie.” Dit was een deel van de toespraak van wijlen prinses-moeder in 1988, toen het beroepsopleidingscentrum, samen met het herbebossingsproject, werd geopend als alternatieve bron van inkomsten voor de lokale bevolking.

Na het overlijden van de prinses-moeder nam Zijne Majesteit de Koning het beschermheerschap van de stichting op zich en benoemde hij zijn dochter, Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Maha Chakri Sirindhorn, tot voorzitter.

Een van de grootste uitdagingen voor de koning was uitzoeken welk gewas het meest lucratief zou zijn voor de boeren, zodat ze de opiumteelt zouden opgeven. Tegenwoordig bruist het er van het leven, want hier groeit 's werelds populairste legale drug: cafeïne. De lokale bevolking verbouwt koffie en daarnaast gedijen 's werelds meest waardevolle noten: macadamianoten.

Dankzij het programma leven de 29 dorpen, waar leden van zes verschillende etnische groepen wonen, nu vreedzaam, harmonieus en zelfvoorzienend. Zonder het programma zouden de kinderen nooit op straat kunnen spelen zoals ze dat nu doen.

Niet ver daarvandaan ligt de Mae Fah Luang-tuin, die oorspronkelijk werd aangelegd als zomerresidentie voor de prinses-moeder. Tegenwoordig is er een museum gevestigd dat haar inspanningen documenteert om de leefomstandigheden van de lokale bergstammen te verbeteren.

Vlakbij de koninklijke villa ligt de prachtige dorpstuin. Ooit was hier een dorp gevestigd, maar de prinses-moeder verzocht de bewoners te verhuizen, omdat het een centrum van de opiumhandel was. In plaats daarvan wilde ze een tuin met Europese bloemen aanleggen, omdat veel Thais nooit de kans zouden krijgen om naar Europa te reizen. Een bezoek aan deze tuin bood hen de mogelijkheid om de wonderen van de wereld op één plek te ervaren.

Meer informatie over het Doi Tung-ontwikkelingsprogramma is te vinden op www.doitung.org.