Chiang Rai, położone w sercu tzw. Złotego Trójkąta i oddalone o około trzy godziny jazdy od bardziej znanego sąsiedniego miasta Chiang Mai, przeszło jedną z największych transformacji w całej Tajlandii dzięki Projektowi Doitung.

Każdy, kto dziś odwiedza ten region, z trudem wyobraża sobie, że mieszkańcy Doi Tung prowadzili zupełnie inne życie zaledwie 30 lat temu. Ich gospodarka opiumowa opierała się wówczas na uprawie maku lekarskiego. Lasy były wycinane, handel ludźmi szerzył się, a uzależnienie było powszechne.

Około 1988 roku zaangażowała się w to Księżniczka Matka, Księżniczka Srinagarindra. Opracowała Projekt Rozwoju Doi Tung, którego celem było stworzenie zrównoważonego przemysłu i zrównoważonego stylu życia dla ludności, aby mogła żyć w lepszym miejscu i w lepszy sposób.

Pod patronatem zmarłej Księżniczki Matki powstała Fundacja Mae Fah Luang (MFLF), której celem jest realizacja projektów rozwojowych i poprawa jakości życia mniejszości etnicznych w regionie Doi Tung w Tajlandii. Projekty te obejmowały zapewnienie źródeł utrzymania, takich jak ponowne zalesianie zlewni, oraz rozwój różnorodnych przedsiębiorstw społecznych na rzecz lokalnej ludności.

Celem projektu było stworzenie samowystarczalnych społeczności, które będą w stanie funkcjonować niezależnie od wsparcia zewnętrznego i będą dobrze przygotowane do adaptacji do zmieniających się warunków.

Księżniczka matka uznała, że ​​uprawa roślin narkotykowych jest przejawem ubóstwa i braku możliwości, co może popchnąć ludzi do przestępczości – wierzyła, że ​​nikt z natury nie chce czynić zła. Uważała, że ​​gdy zdrowie ludności zostanie zapewnione, rozwój powinien skupić się na umożliwieniu ludziom samodzielnego radzenia sobie poprzez tworzenie realnych i zrównoważonych źródeł utrzymania. Argumentowała, że ​​edukacja położy podwaliny pod długoterminowy rozwój.

„Aby rozwój się powiódł, najpierw muszą zostać zaspokojone podstawowe potrzeby. Bez wystarczających dochodów ludzie nie mają innego wyboru, jak tylko karczować ziemię poprzez nielegalną wycinkę i angażować się w inne nielegalne działania, takie jak uprawa opium i prostytucja”. To fragment przemówienia wygłoszonego przez nieżyjącą już Księżniczkę Matkę w 1988 roku, kiedy to otwarto centrum kształcenia zawodowego, wraz z projektem zalesiania, jako alternatywne źródło dochodu dla lokalnej ludności.

Po śmierci Księżniczki Matki, Jego Wysokość Król objął patronat nad fundacją i mianował swoją córkę, Jej Królewską Wysokość Księżniczkę Mahę Chakri Sirindhorn, jej przewodniczącą.

Jednym z największych wyzwań króla było ustalenie, która uprawa będzie najbardziej korzystna dla rolników, aby mogli zrezygnować z uprawy opium. Dziś wzgórza tętnią życiem, ponieważ rośnie tu najpopularniejszy legalny narkotyk świata – kofeina. Miejscowi uprawiają plantacje kawy, a obok nich rosną najdroższe orzechy świata: orzechy makadamia.

Dzięki programowi 29 wiosek, zamieszkanych przez przedstawicieli sześciu różnych grup etnicznych, żyje teraz w pokoju, harmonii i samowystarczalności. Bez programu dzieci nigdy nie mogłyby bawić się na ulicach tak, jak robią to dzisiaj.

Niedaleko znajduje się Ogród Mae Fah Luang, pierwotnie zbudowany jako letnia rezydencja Księżniczki Matki. Dziś mieści się w nim muzeum dokumentujące jej wysiłki na rzecz poprawy warunków życia lokalnych plemion górskich.

Tuż za rogiem od królewskiej willi znajduje się piękny wiejski ogród. Kiedyś znajdowała się tu wioska, ale Księżniczka Matka poprosiła mieszkańców o przeniesienie się, ponieważ był to ośrodek handlu opium. Zamiast tego chciała stworzyć ogród z europejskimi kwiatami, ponieważ wielu Tajów nigdy nie miałoby okazji podróżować do Europy. Wizyta w tym ogrodzie pozwoliła im doświadczyć cudów świata w jednym miejscu.

Więcej informacji na temat programu rozwoju Doi Tung można znaleźć na stronie www.doitung.org.