ลูอิส เซาเธอร์เดน นักเขียนบล็อกรับเชิญและนักเขียนท่องเที่ยวชาวออสเตรเลียเจ้าของรางวัล สร้างความฮือฮาขณะปีนหน้าผาในกระบี ทางตอนใต้ของประเทศไทย

"นี่ไม่ใช่การกระโดดหน้าผา เราต่างรู้ความแตกต่าง เราเป็นนักปีนเขา" นั่นคือข้อความบนป้ายหน้าร้านสอนปีนเขาแห่งหนึ่งในต้นไทร หนึ่งในสองชายหาดบนคาบสมุทรไร่เลย์ จังหวัดกระบี่ ที่โฆษณาโปรแกรม "ปีนหน้าผาเดี่ยวในน้ำลึก" นี่คือชายหาดที่เหล่านักปีนเขาผู้ทะเยอทะยานมารวมตัวกัน ส่วนผมพักอยู่ที่ชายหาดไร่เลย์อีกแห่งซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวมากกว่า ที่นั่นผมไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่างการกระโดดหน้าผาและการปีนหน้าผาเดี่ยวในน้ำลึกเลย—และนั่นทำให้ผมอยากลองไปปีนหน้าผาเดี่ยวในน้ำลึกสักวันหนึ่ง

การปีนหน้าผาใต้น้ำลึกแบบเดี่ยวคืออะไร?

กล่าวโดยสรุป มันคือการผสมผสานระหว่างการปีนผาแบบโบลเดอริ่ง (การปีนป่ายใกล้พื้นดินโดยใช้แผ่นรองกันกระแทกเพื่อป้องกัน) และการปีนผาแบบฟรีโซโล (การปีนป่ายโดยไม่ใช้เชือก) หรือพูดอีกอย่างก็คือ มันเป็นวิธีที่จะเพลิดเพลินกับอิสรภาพของการปีนป่ายโดยไม่ใช้เชือกโดยไม่ต้องเสี่ยงต่อการเสียชีวิตจากการตก เพราะคุณกำลังปีนอยู่เหนือน้ำลึก ทะเล (หรือแม่น้ำหรือทะเลสาบ) ทำหน้าที่เป็นตาข่ายนิรภัยของคุณ

การปีนหน้าผาแบบ Deep Water Soloing (DWS) ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นทั่วโลกตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่คาดการณ์ได้ว่ากระบีจะเริ่มจัดทริป DWS แบบไปเช้าเย็นกลับสำหรับนักปีนเขา และกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นสำหรับบุคคลทั่วไปด้วย นี่คือหนึ่งในข้อดีที่สำคัญ: ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์การปีนเขามาก่อน

ฉันเพิ่งเรียนหลักสูตรปีนเขา 3 วันที่ไร่เลย์เสร็จ และมีเวลาว่างอยู่สองสามวัน โอกาสที่จะได้ผสมผสานความรักใหม่ของฉันในการปีนเขากับความรักแรกของฉันอย่างทะเล จึงเย้ายวนใจเกินกว่าจะพลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฉันรู้ว่าสามารถปีนเขาได้จากเรือใบแทนที่จะเป็นเรือหางยาวที่เสียงดัง

ทริปเริ่มต้นที่หาดไร่เลย์ในช่วงน้ำขึ้นสูงเพื่อให้ได้ระดับความลึกของน้ำมากที่สุด เวลา 10 โมงเช้า พวกเราทั้ง 8 คน ซึ่งเป็นมือใหม่หัดดำน้ำลึกคนเดียวทุกคน จะมาเจอกันที่หาดไร่เลย์ตะวันตก และขึ้นเรือหางยาวที่จะพาเราไปยังเรือยอชต์ขนาด 32 ฟุตที่สวยงามซึ่งจอดทอดสมออยู่กลางทะเล

ก่อนที่เราจะรู้ตัว กัปตันเพ็ตก็สั่งให้ลูกเรือสองคนชักใบเรือขึ้น และเราก็ล่องลอยไปบนผืนทะเลที่ระยิบระยับระหว่างเกาะหินปูนของกระบี มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางของเรา เกาะปอดา แค่นี้ก็คุ้มค่ากับการเดินทางแล้ว และทุกคนก็อารมณ์ดี ผ่อนคลายอยู่บนดาดเรือใต้ใบเรือท่ามกลางแสงแดดเขตร้อน

หนึ่งชั่วโมงต่อมาเราก็มาถึง: เราทอดสมอเรือข้างกำแพงหินปูนสูงตระหง่านที่โผลขึ้นมาจากทะเล

“พร้อมปีนหรือยัง?” เพ็ทถาม

“ใช่!” เราตอบ แม้ว่าจะมีความรู้สึกประหม่าปนกังวลอยู่บ้างก็ตาม

มันรู้สึกแปลก ๆ ที่ต้องถอดเสื้อผ้าเหลือแค่ชุดบิกินี่ (ส่วนผู้ชายใส่กางเกงว่ายน้ำ) สวมรองเท้าปีนเขาที่ทางที่พักให้ แล้วขึ้นเรือยางที่พาเราไปยังหน้าผาถัดไป ที่นั่น เราปีนบันไดเชือกยาวสองเมตรที่ทอดข้ามช่องว่างระหว่างหินกับทะเล (นี่คือส่วนที่เหนื่อยที่สุดของการปีนหน้าผาเดี่ยวในทะเลลึก: การดึงตัวเองขึ้นไปบนขั้นบันไดไม้ไผ่ขณะที่บันไดโยกไปมาตามคลื่นจากเรือหางยาวที่แล่นผ่านไปมา)

การปีนเขาโดยไม่ใช้สายรัดและเชือกนั้นให้ความรู้สึกอิสระอย่างแท้จริง ไม่มีชอล์กให้ใช้ด้วย (เพราะมันจะกลายเป็นกาวเหนียวเมื่อโดนน้ำ) แต่การจับหินด้วยมือที่เปียกนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ส่วนใหญ่เป็นเพราะหินมีขอบคม และเส้นทางปีนก็ง่าย มีที่จับและที่เหยียบขนาดใหญ่

เราเดินเคียงข้างกันสำรวจหน้าผาสูงชัน บางครั้งก็อยู่ด้านล่าง บางครั้งก็ปีนขึ้นไปสูงที่สุดเท่าที่จะกล้า เราตะโกนเสียงดังก่อนกระโดดหรือตกลงไปเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ในน้ำ ยิ่งปีนสูงขึ้น น้ำก็ยิ่งปั่นป่วนมากขึ้น แน่นอน ที่ความสูงไม่เกินสิบเมตร ถือว่าค่อนข้างปลอดภัย แต่เหนือกว่านั้น ทะเลจะรู้สึกเหมือนคอนกรีต เพ็ตบอกเราว่าเราสามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บได้โดยการตกลงมาโดยให้แขนแนบข้างลำตัวและเท้าชิดกัน เป็นความรู้ที่ดี

การปีนป่ายสนุกดี จนกระทั่งฉันนึกขึ้นได้ว่าฉันไม่ชอบและกลัวการกระโดดจากที่สูง ดังนั้น หลังจากกระโดด/ตกลงมาจากความสูงที่ฉันทำได้ดีที่สุดในชีวิตที่ห้าเมตร ฉันก็ถอยกลับไปนั่งที่ม้านั่ง—บนดาดฟ้าเรือยอชต์ การปีนป่ายเดี่ยวกลางน้ำลึกกลายเป็นกีฬาที่ดูสนุกที่สุด ผู้เข้าร่วมกิจกรรมนั้นมองเห็นได้ชัดเจน เหมือนผีเสื้อบนกระดานข่าว คุณอยู่ตรงนั้นกับพวกเขา (ใกล้มากจนบางครั้งคุณโดนน้ำกระเด็นใส่เมื่อนักปีนป่ายตกลงไปในน้ำ) และเพราะคุณเคยลองทำเองแล้ว คุณจึงรู้ว่าพวกเขาใจกล้าแค่ไหนที่ปีนขึ้นไปสูงกว่าที่คุณกล้า

เมื่อรถตู้บรรทุกนักท่องเที่ยวแบ็คแพ็คเกอร์จำนวนหนึ่งมาถึง หน้าผาหินก็เต็มไปด้วยฝูงชนหลากสีสัน มีสาวๆ ในชุดบิกินี่แบบบราซิล หนุ่มหล่อชาวละตินยืนอยู่บนหิ้งหินราวกับเทพเจ้ากรีก หนุ่มๆ ที่มีรอยสักและมัดผมเป็นมวย และแม้กระทั่งผู้หญิงคนหนึ่งที่ปีนเขาโดยสวมเสื้อชูชีพสีนีออน

สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือไกด์ปีนเขาชาวไทยสองคน ที่เท้าเปล่า สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงวอร์ม ปีนออกจากเรือคายัคที่เชิงหน้าผา แล้วไต่ขึ้นไปสูงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนสไปเดอร์แมน คนหนึ่งถึงกับโหนตัวด้วยแขนข้างเดียวสูงสิบเมตรเหนือทะเลอันดามัน เมื่อเขาโดดลงไปในน้ำ เขาอยู่สูงมากจนใช้เวลาถึงสี่วินาทีในการลงสู่ผืนน้ำ ส่วนอีกคนก็ปีนลงมายังเรือคายัคที่รออยู่ได้อย่างคล่องแคล่ว นี่คือการปีนเขาเดี่ยวในทะเลลึกอย่างมีสไตล์: คุณจะไม่เปียกน้ำเลยด้วยซ้ำ

หลังจากทานอาหารกลางวันอย่างรวดเร็วด้วยข้าวผัดและเบียร์เย็นๆ บนเรือแล้ว ก็ยังมีเวลาเหลือสำหรับการดำน้ำตื้นและพายเรือคายัคไปยังชายหาดใกล้เคียงก่อนที่จะกลับไปยังไร่เลย์ ผมคิดว่าตอนนี้ผมเข้าใจความคิดของชาวต้นไทรได้ดีขึ้นแล้ว การปีนหน้าผาเป็นเรื่องหนึ่ง การกระโดหน้าผาเป็นอีกเรื่องหนึ่ง และการปีนหน้าผาเดี่ยวในน้ำลึกเป็นอีกเรื่องหนึ่งโดยสิ้นเชิง

การเดินทาง: บินจากกรุงเทพฯ ไปกระบี จากนั้นนั่งแท็กซี่ไปหาดอ่าวนาง แล้วต่อเรือหางยาวไปไร่เลย์ โรงเรียนสอนปีนผาฮอตร็อคที่ไร่เลย์มีทริปปีนผาแบบเที่ยวเดียวในทะเลลึก ซึ่งรวมถึงกิจกรรมปีนผา ล่องเรือ พายเรือคายัค และดำน้ำตื้น ช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการปีนผาคือตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดเยี่ยมชม www.railayadventure.com