Dziennikarz podróżniczy Ian Neubauer niedawno odwiedził szkołę tatuażu w sercu Bangkoku, która otworzyła swoje podwoje dla turystów pragnących nauczyć się tradycyjnej sztuki tatuażu w Tajlandii.

Symbol święty

W starożytnym Angkorze, gdy Kambodża rządziła znaczną częścią Azji Południowo-Wschodniej, żołnierze pokrywali się od stóp do głów świętymi tatuażami zwanymi jantrami. Tatuaże te przedstawiały khmerskie znaki ze skrótami religijnych zaklęć, a czasami towarzyszyły im wizerunki węży, tygrysów, słoni i innych potężnych duchów zwierząt. Wierzono, że jantry chronią noszącego przed strzałami, obdarzają mistyczną mocą i przynoszą szczęście.

Tatuaże yantra pozostają popularne w kambodżańskim wojsku, ale sąsiednia Tajlandia stała się światowym centrum tej sztuki. Szkoły takie jak Bangkok Ink chętnie przyjmują podróżnych, którzy chcą nauczyć się sztuki tatuowania sak yant – jak tatuaże nazywane są po tajsku. W Tajlandii tatuaże sak yant noszą członkowie gangów dla ochrony podczas starć między rywalizującymi grupami, młode kobiety jako amulety miłosne oraz Tajowie na co dzień, przypominając im o moralnych nakazach buddyzmu. Co więcej, mówi się, że magiczna moc tatuaży jest najsilniejsza, gdy są wykonane na głowie – najświętszej części ciała dla buddystów.

Darmowe tatuaże

Vee, projektant graficzny, nawet nie drgnął, gdy na jego plecach wytatuowano nowego Sak Yanta w Bangkok Ink, studiu i szkole tatuażu, która stara się podnieść poprzeczkę dla tej starożytnej formy sztuki – w mieście, w którym turystyczna dzielnica Khoa San Road słynie z taniego tuszu.

Każdego roku od kilkudziesięciu do kilkudziesięciu obcokrajowców spędza kilka miesięcy w szkole, ucząc się sztuki Sak Yant i nowoczesnych stylów tatuażu. Początkowo uczniowie ćwiczą na świńskiej skórze, a gdy nabiorą pewności siebie, tatuują tajskie modelki bezpłatnie.

„Szkoły tatuażu w Australii nie wchodziły w grę, bo były zbyt drogie; kosztowały tysiące dolarów” – powiedział Alex Kelly, student z Melbourne, który kończy swój drugi pobyt w Bangkok Ink.

„Jedynym sposobem, żeby się tam czegokolwiek nauczyć, jest odbycie praktyki, co jest praktycznie niemożliwe, ponieważ tatuatorzy nie chcą ze sobą konkurować. Wyjazd do Tajlandii był dla mnie jedyną realistyczną opcją”.

Pięć linii

Na lewym przedramieniu Martina Kendalla, właściciela Bangkok Ink, znajduje się Hay Taew, pięć linii – najpopularniejszy ze wszystkich Sak Yantów. Każda linia reprezentuje zaklęcie, które wyrecytowane 108 razy może wprowadzić w głęboki stan medytacji. Pierwsza linia chroni przed niesprawiedliwą karą, odpędza niechciane duchy i chroni dom. Druga linia odwraca niekorzystne konfiguracje astrologiczne i pecha. Trzecia linia chroni przed czarną magią i klątwami; czwarta linia obdarza szczęściem; a piąta wzmacnia charyzmę i przyciąga płeć przeciwną.

Pozostaw trwałe wrażenie

Niezależnie od stylu tatuażu, większość tatuatorów nie rysuje odręcznie bezpośrednio na skórze. Zaczynają od szablonów – konturów narysowanych pisakami na papierze do pieczenia – a następnie przenoszą je, dociskając papier do zwilżonej skóry.

Na początku XX wieku szablony do tatuażu wycinano w drewnie, a następnie posypywano proszkiem węglowym, aby uzyskać czarny kontur. Następnie drewno dociskano do ciała, przenosząc proszek węglowy z szablonu na skórę.

Na zdjęciu widać belgijskiego artystę graffiti Wafa Aloszę, również ucznia Bangkok Ink, tatuującego motyla na górnej części ciała tajskiego wolontariusza za pomocą maszynki do tatuażu.

Większość moich graffiti jest tymczasowa i zamalowywana. Tatuaże są dla mnie sposobem na tworzenie trwałej sztuki.

Mistrz Bambusa

Mniej popularna metoda tatuowania wykorzystuje stalowe pręty z przymocowanymi igłami. Jest to współczesna wersja narzędzia używanego przez wczesnych tatuatorów z Azji Południowo-Wschodniej: zaostrzonych bambusowych patyczków. Zarówno sak yant, jak i współczesne style tatuażu można uzyskać metodą tatuowania bambusem, choć jest to technika, której opanowanie zajmuje znacznie więcej czasu.

„Nasze tatuaże bambusowe są droższe niż te robione maszynką, ponieważ to bardzo specjalistyczna technika” – wyjaśnił Kendall. „Skóra jest mniej uszkodzona, krwawienie jest mniejsze i nie tworzą się strupy. Goją się też znacznie szybciej”.

Na zdjęciu widać Kritirata, najbardziej doświadczonego tatuatora bambusowego Kendalla. Co około 15 sekund zanurzał igłę w małym kałamarzu, zupełnie jak artysta używający gęsiego pióra.

Czynnik bólu

Na tym zdjęciu Krittirat Kendall tatuuje węża na czyimś ramieniu, podczas gdy asystent napina skórę, aby zapobiec jej przesuwaniu. W Tajlandii wąż jest uważany za wyjątkowo szybki i nieuchwytny. Jest mistrzem kamuflażu i porusza się z gracją i rytmem. Uważa się, że posiada silną energię psychiczną i moc twórczą, a także zapewnia ochronę przed prześladowaniami religijnymi.

Na początku 90-minutowego zabiegu Kendall ocenił poziom bólu na pięć w skali dziesięciu. Jednak w połowie stwierdził, że ból wzrósł do około siedmiu. Metoda tatuowania bambusem jest generalnie bardziej bolesna niż nowoczesne maszynki do tatuażu.

„Im dłużej tu siedzę, tym bardziej boli, bo moja tolerancja na ból maleje” – powiedział. „Tatuaże na kościach bolą o wiele bardziej niż na obszarach z większą ilością tkanki tłuszczowej lub mięśni. Ale wewnętrzna strona ramienia, gdzie właśnie się tatuuję, jest jednym z najbardziej bolesnych miejsc ze wszystkich. Będę zadowolony, kiedy to się skończy” – powiedział, krzywiąc się przez zęby.

Ta historia ukazała się pierwotnie na kanale BBC Travel.