Tijdens het bewind van koning Rama V was Luang Pu Eiam, ook bekend als Phra Phawana Koson Thera, de abt van Wat Nang, zeer beroemd. De abt vertelde ons: "Wat Nang is misschien niet bijzonder beroemd of mooi, maar Luang Pu Eiam-amuletten uit Wat Nang zijn zeer gewild op de amulettenmarkt. De prijs ervan daalt nooit. Een iets minder aantrekkelijk exemplaar kost honderdduizenden, terwijl een echt goed exemplaar miljoenen kost. Vraag het maar aan een amuletexpert." Volgens de verhalen van ouderen in de gemeenschap verwees de term "Bang Chang Suan Nok, Bangkok Suan Nai" naar twee gebieden: de boomgaarden en boerderijen in het Bang Khun Thian-gebied sinds de vroege Rattanakosin-periode, en de boomgaarden van Bang Chang-Amphawa in de provincie Samut Songkhram.

Wat Nang is een van de oudste tempels in dit gebied. De tempels in deze regio staan ​​gezamenlijk bekend als "Wat Sam Phi Nong", waaronder Wat Nang Ratchaworawihan, Wat Nang Nong Worawihan en Wat Ratcha Orosaram Ratchaworawihan. Ook Wat Sala Khruen bevindt zich hier. Wat Nang Nong Worawihan en Wat Ratcha Orosaram Ratchaworawihan werden gerenoveerd tijdens het bewind van koning Rama III, waardoor veel van de kunstwerken in deze tempels van Chinese oorsprong zijn. Chinese tegels sieren de gevels van de kapellen en tempels. De moeder van koning Rama III liet Wat Nang renoveren, waardoor het een meer uitgesproken Thaise stijl kreeg dan Wat Nang Nong en Wat Ratcha Orosaram Ratchaworawihan. Chinese elementen zijn echter nog steeds aanwezig. Wat Nang is een oude tempel die minstens sinds het einde van de Ayutthaya-periode bestaat, meer specifiek sinds het bewind van koning Thaisa. In de tempel bevindt zich een oude klok met een inscriptie die het jaartal 2260 aangeeft. Dit bewijst echter niet dat de tempel in dat jaar is gebouwd. Hij kan ook eerder gebouwd zijn.

De reden voor de naam van de tempel, "Wat Nang", is niet helemaal duidelijk, maar er wordt nog steeds gedebatteerd over twee theorieën. De eerste suggereert dat er in het verleden veel leren poppen in deze tempel werden gemaakt. Een andere theorie stelt dat na de bouw van de tempel systematisch trommels werden vervaardigd op het tempelterrein en dat er talloze trommelvellen werden opgeslagen. Beide theorieën zijn intrigerend.

Vóór de regeerperiode van koning Nangklao liet Somdech Phra Sri Suralai, de koninklijke moeder (ook bekend als "Than Riem"), de gehele tempel herbouwen tussen 1824 en 1835. De reden voor haar besluit om deze tempel te renoveren en te herbouwen is opmerkelijk: de locatie was ooit de residentie van Than Pheng, de grootmoeder van koning Nangklao. Het is daarom begrijpelijk dat een hooggeplaatst lid van de koninklijke familie, de moeder van de koning, ervoor koos om deze tempel te renoveren, ondanks dat deze zich diep in een tuin aan de Thonburi-kant van de rivier bevond.