ลูอิส เซาเธอร์เดน นักเขียนด้านการท่องเที่ยวชาวออสเตรเลียเจ้าของรางวัลมากมาย ลองสัมผัสประสบการณ์ "การตั้งแคมป์กลางทะเล" บนเกาะลาเหลียง เกาะสวรรค์ที่ซ่อนเร้นของประเทศไทย

คุณอาจไม่เคยได้ยินชื่อเกาะลาเหลียงมาก่อน ฉันเองก็เช่นกัน จนกระทั่งเพื่อนร่วมเดินทางแนะนำเกาะนี้ว่าเป็นสถานที่ในฝันสำหรับการตั้งแคมป์สองสามวันในประเทศไทย เขาบอกว่า "มันเหมือนกับ 'The Beach' แต่ไม่มีแผนที่ที่วาดด้วยมือ ไม่มีชาวสกอตที่คิดฆ่าตัวตาย ไม่มีทิลดา สวินตันที่เผด็จการ และอย่างที่ฉันได้ค้นพบในไม่ช้า คือฝูงนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับเพื่ออาบแดดที่เกาะพีพี (ในจังหวัดกระบีที่อยู่ใกล้เคียง) ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนั้น"

ลาเหลียงเป็นสถานที่หายากในประเทศไทย: อุทยานแห่งชาติบนเกาะห่างไกลที่มีชายหาดสวยงาม ไม่ถูกรบกวนจากเรือหางยาวหรือนักท่องเที่ยว – อนุญาตให้พักค้างคืนในเต็นท์ได้ไม่เกิน 40 คนในแต่ละครั้ง และไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับเข้าพัก นอกจากนี้ยังไม่มีบังกะโลหรือรีสอร์ทใดๆ อีกด้วย

เกาะแห่งนี้ซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดตรัง เปิดให้เข้าชมเพียงห้าเดือนต่อปีเท่านั้น ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนเมษายน แม้แต่การเดินทางไปที่นั่นก็เป็นการผจญภัย โดยเฉพาะถ้าคุณมาจากกระบี่เหมือนฉัน

เรื่องราวเริ่มต้นด้วยการนั่งเรือหางยาวจากไร่เลย์ไปยังตัวเมืองกระบี ที่นั่นมีชาวอเมริกันชื่อริชาร์ด (อืม ชื่อเดียวกับตัวละครของลีโอ ดิคาปริโอในเรื่อง The Beach…) มารับฉันด้วยมอเตอร์ไซค์และพาฉันไปที่สถานีขนส่งกระบี (เขาใจดีมากที่ให้หมวกกันน็อคใบเดียวของเขากับฉัน) จากนั้นฉันก็ต่อรถบัสสองชั้นเพื่อเดินทางสองชั่วโมงไปยังตรัง

ที่ตรัง ผมได้พบกับปอน ชายหนุ่มแฟนเพลงเมทัลผมหางม้า (เราฟังเพลงสไตล์เมทัลลิกาในรถเอสยูวีของเขา) เขาขับรถพาผมและนักปีนเขาชาวสวิสสองคน (ที่เพิ่งเดินทางมาถึงโดยรถไฟจากกรุงเทพฯ) ไปยังท่าเรือหาดสำราญ จากนั้นเราก็ขึ้นเรือหางยาวที่หัวเรือชี้ออกสู่ทะเลเปิดและจุดหมายปลายทางของเรา นั่นคือเกาะหินปูนสองเกาะที่โผลขึ้นมาจากทะเลอันดามัน 20 กิโลเมตร

หนึ่งชั่วโมงหลังจากออกจากชายฝั่ง – โดยระหว่างทางได้เห็นปลาบินและนกทะเลดำน้ำ – เรือหางยาวของเราก็เทียบท่าที่เกาะลาโอเหลียงเหนือ (เกาะลาโอเหลียงใต้ที่ใหญ่กว่าซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของช่องแคบนั้นไม่มีที่พัก แต่แขกของลาโอเหลียงสามารถพายเรือคายัคข้ามไปเที่ยวชมได้ในวันเดียว)

ฉันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง: น้ำทะเลใสสะอาดสีฟ้าคราม หาดทรายขาวละเอียดที่ขนาบข้างด้วยหน้าผาหินปูนสูงตระหง่าน นกอินทรีบินวนอยู่เหนือศีรษะ บริเวณรับประทานอาหารมุงจากกลางแจ้ง และเต็นท์สีเขียวเหลืองเรียงรายอยู่บนหาดทราย นี่คือ "การตั้งแคมป์ริมทะเล" และมันช่างเรียบง่ายอย่างน่าอัศจรรย์

เต็นท์ทุกหลังหันหน้าออกสู่ทะเล และกว้างขวางสะดวกสบายกว่าที่คาดไว้ แต่ละเต็นท์มีสองห้อง: ห้องนอนที่มีเตียงเดี่ยวสองเตียงวางบนพื้น ปูด้วยผ้าปูที่นอนและผ้าห่ม และห้องโถงกว้างขวางพร้อมพัดลมและโคมไฟ (เครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเกาะจะเปิดใช้งานทุกวันเวลา 16.00 น.)

นักท่องเที่ยวที่มาเยือนลาโอเหลียงมีสองประเภท: ประเภทแรกคือผู้ที่ไม่ปีนเขา (ส่วนใหญ่เป็นคู่รักและครอบครัวที่มีเด็กเล็ก) และประเภทที่สองคือนักปีนเขา (ซึ่งมักจะนำอุปกรณ์ของตนเองมาด้วย แม้ว่าแขกจะสามารถเช่าอุปกรณ์ปีนเขา เช่น เข็มขัดนิรภัย รองเท้า และเชือกได้บนเกาะ) การปีนเขาที่นี่มีชื่อเสียงโด่งดัง: เส้นทางปีนเขาแบบสปอร์ตที่มีระดับความยากต่างกัน เริ่มต้นจากชายหาดหรือบันไดเชือกที่ทอดยาวลงไปในน้ำ นอกจากนี้ยังมีเส้นทางปีนเขาแบบหลายช่วงบนหน้าผาสูง 100 เมตรอีกด้วย

แต่สิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับลาโอเหลียงก็คือความสงบและเงียบสงัด ไม่มีเรือหางยาวแล่นผ่านไปมาทั้งกลางวันและกลางคืน ไม่มีสัญญาณ Wi-Fi หรือสัญญาณโทรศัพท์มือถือ คุณสามารถเดินเท้าเปล่าไปได้ทุกที่ แสงอาทิตย์ปลุกคุณให้ตื่นในเวลาที่น่ารื่นรมย์: ก่อน 7 โมงเช้าเล็กน้อยตอนที่ฉันไป มีบาร์เล็กๆ ที่มีแท่นไม้ไผ่และเบาะรองนั่ง ซึ่งมีการเปิดเพลงในตอนเย็น แต่ไม่ดังจนรบกวนนักท่องเที่ยวที่มาตั้งแคมป์

ที่นี่เป็นสถานที่ที่คุณสามารถเล่นโยคะบนชายหาดในตอนเช้าและว่ายน้ำก่อนรับประทานอาหารเช้าได้ หลังจากรับประทานอาหารเช้า คุณสามารถไปดำน้ำตื้น (มีแนวปะการังเล็กๆ ที่เข้าถึงได้จากชายหาด) เช่าเรือคายัค ลองปีนหน้าผาชายทะเลต่ำโดยไม่ใช้เชือกและกระโดดลงน้ำลึกอย่างปลอดภัย หรือเพียงแค่พักผ่อนอ่านหนังสือบนเปลญวน ในช่วงบ่าย คุณสามารถไปปีนเขาได้หากต้องการ ผนังหินที่หันไปทางทิศตะวันออกจะอยู่ในร่มเงา (ตอนเช้าอากาศร้อนเกินไปที่จะปีนเขากลางแดด) หลังจากรับประทานอาหารเย็น คุณสามารถชื่นชมท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวได้ทุกเย็น

ลาวเหลียงอาจจะไม่เหมาะกับทุกคน ราคาค่อนข้างสูงสำหรับเต็นท์ในประเทศไทย (1700 บาทต่อคนต่อคืน แม้ว่าจะรวมอาหารทุกมื้อแล้วก็ตาม) คุณต้องนอนบนพื้น (ถึงแม้จะเป็นที่นอนที่นุ่มสบาย) ใช้ห้องน้ำรวม (ห้องหนึ่งสำหรับชายและหญิง) และอาบน้ำเย็น อาหารก็เรียบง่าย (ซึ่งน่าแปลกใจเพราะมีเรือหางยาวนำแขกและเสบียงจากแผ่นดินใหญ่มาทุกวัน – เพราะเราอยู่ในประเทศไทยนี่นา)

แต่ถ้าคุณชื่นชอบสถานที่ที่ธรรมชาติเป็นศูนย์กลาง ไม่ใช่ฉากอาหารการกิน คุณจะต้องหลงรักลาโอเหลียงอย่างแน่นอน แม้ว่าจะมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล และน้ำดื่มรวมถึงสิ่งของจำเป็นอื่นๆ ต้องนำเข้าจากแผ่นดินใหญ่ แต่ในประเทศที่คำว่า "เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม" แทบจะเป็นคำที่ไม่น่าฟัง (หรืออย่างน้อยก็เป็นคำที่เข้าใจผิด) ลาโอเหลียงเป็นตัวอย่างที่ส่องประกายแห่งความหวัง ขอให้ที่นี่คงอยู่เช่นนี้ไปอีกนานแสนนาน—ไม่ถูกแตะต้องและไม่โอ้อวด

การเดินทาง: เกาะลาโอเลียงตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งจังหวัดตรัง (ทางใต้ของจังหวัดกระบี) ประมาณ 20 กิโลเมตร ในอุทยานแห่งชาติทางทะเลเกาะเปตรา และเปิดให้เข้าชมเฉพาะช่วงฤดูแล้ง ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน ถึง 30 เมษายนเท่านั้น คุณสามารถบินจากกรุงเทพฯ ไปยังตรังได้ เต็นท์ราคา 1700 บาทต่อคนต่อคืน รวมอาหารทุกมื้อ แพ็คเกจ 3 วันราคา 6500 บาท รวมบริการรับส่งจากตรัง อาหาร และกิจกรรมต่างๆ เช่น ดำน้ำตื้น และการเรียนรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการปีนหน้าผา สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดเยี่ยมชม www.laoliangisland.com