Autor i znany fotograf podwodny Nigel Marsh opowiada o swoich ostatnich nurkowaniach na wyspach Similan i Surin oraz o eksploracji krajobrazu lasu deszczowego w Parku Narodowym Khao Sok.

Tajlandia słynie z jednych z najbardziej fascynujących krajobrazów i dzikiej przyrody na świecie, zarówno nad, jak i pod wodą. Trudno wyobrazić sobie lepsze połączenie tych dwóch światów, a jednym z najlepszych połączeń są wakacje nurkowe na wyspach Similan z wizytą w lesie deszczowym w Parku Narodowym Khao Sok.

Miałem szczęście podróżować do Tajlandii wielokrotnie w ciągu ostatnich trzydziestu lat i zwiedzać niemal cały kraj, doświadczając jego wspaniałej kultury, kuchni, starożytnych miast, tętniących życiem miasteczek, zapierających dech w piersiach parków narodowych i fantastycznych możliwości nurkowania. Jednak podczas wszystkich tych podróży zaniedbałem najlepszy obszar nurkowy Tajlandii i największy park narodowy. To niedopatrzenie niedawno naprawiłem podczas specjalnej wycieczki Diveplanit na wyspy Similan i do Parku Narodowego Khao Sok.

Część naszej podróży, która zaprowadziła nas na Wyspy Similan, obejmowała trzy dni nurkowania na pokładzie statku „Marco Polo” z Sea Bees. Po przybyciu na Phuket i transferze do Khao Lak, weszliśmy na pokład o 8:00 rano. Komfortowa łódź nurkowa pomieści 12 pasażerów w klimatyzowanych dwuosobowych kabinach z łazienkami i jest doskonale wyposażona do nurkowania. Po rozpakowaniu bagażu i dopełnieniu formalności, szybko wyruszyliśmy w rejs na Wyspy Similan, położone zaledwie trzy godziny od brzegu.

Wyspy Similan leżą 70 km od zachodniego wybrzeża Tajlandii i stanowią morski obszar chroniony. Archipelag składa się z jedenastu skalistych wysp, z których każda otoczona jest pięknymi ogrodami koralowymi, stanowiącymi siedlisko dla szerokiej gamy ryb i bezkręgowców. Nurkowanie jest możliwe tylko od listopada do maja, przy spokojnym morzu. Najlepszym sposobem na zwiedzanie wysp jest rejs łodzią nurkową.

Podczas naszej trzydniowej wyprawy wykonaliśmy dziesięć nurkowań i zwiedziliśmy ogrody koralowe, szczyty i wrak statku – to tylko kilka przykładów miejsc nurkowych w tym regionie. Unikalną cechą tego obszaru jest to, że koralowce rosną bezpośrednio na granitowych skałach, z których zbudowane są wyspy i szczyty, tworząc fascynujący podwodny krajobraz.

Pierwszego dnia nurkowaliśmy w West Ridge w pobliżu Koh Bon oraz na Koh Tachai Pinnacle, ciesząc się widocznością na poziomie 30 metrów. Oba miejsca nurkowe oferowały piękne ogrody koralowe z efektownymi koralowcami miękkimi, gorgoniami, osłonicami i koralowcami biczowymi. Jednak moim osobistym hitem było imponujące życie morskie, z ławicami barakud, karanksów, ostrobokowatych i lucjanów, a także szeroką gamą pokolców, graników, chetoników, pokolców, wargaczy, rogatnic i muren.

Skałę Richelieu często odwiedzają rekiny wielorybie i manty.

Drugiego dnia nurkowaliśmy w najsłynniejszym miejscu nurkowym Tajlandii – Richelieu Rock. Ta ogromna skała wznosi się 35 metrów nad wodę i jest pokryta pięknymi koralowcami oraz niezwykłą różnorodnością ryb i bezkręgowców. Podczas dwóch nurkowań widzieliśmy ławice ryb pelagicznych, graników, muren oraz mniejsze stworzenia, takie jak mureny wstęgowe, krewetki harlekinowe i krewetki modliszkowe.

Było tam nawet kilka endemicznych ryb, których nigdy wcześniej nie widziałem – czerwona anemonetka siodłowata i czubatka Petersa.

Ostatniego dnia wróciliśmy na spektakularny szczyt Koh Tachai Pinnacle i zanurkowaliśmy w Koh Bon Pinnacle, gdzie podziwialiśmy piękne koralowce i niezliczone ilości ryb. Nasze ostatnie nurkowanie było jednak naprawdę wyjątkowe: w drodze powrotnej do portu eksplorowaliśmy wrak Boonsung. Ta stara, blaszana pogłębiarka leży na głębokości 18 metrów i, z widocznością około 12 metrów, nie oferuje najlepszych warunków, ale roi się od ryb. Ogromne ławice lucjanów, karanksów, ostroboków i wielkookich krążą wokół wraku, a dołączają do nich skalary, zębacze, skrzydlice, rozdymki i liczne mureny plastrowe.

Po trzech wspaniałych dniach nurkowania wróciliśmy do portu, gotowi na kolejną przygodę w Parku Narodowym Khao Sok. Po noclegu w Khao Lak, rano zostaliśmy odebrani i zawiezieni do obozowiska Elephant Hills.

Park Narodowy Khao Sok to największy park w Tajlandii, obejmujący największe w kraju zwarte obszary dziewiczego lasu deszczowego. Przez park przebiega wapienne pasmo górskie, a krajobraz charakteryzują niezliczone, spektakularne formacje krasowe.

Zapierające dech w piersiach widoki były pierwszym, co uderzyło mnie po przybyciu do Elephant Hills. Ten ekologiczny ośrodek oferuje swoim gościom luksusowe namioty w stylu glampingu, rozmieszczone wokół centralnej recepcji z barem i restauracją. Po zameldowaniu i pysznym lunchu, wybraliśmy się na popołudniową wycieczkę. Obejmowała ona 90-minutowe safari kajakowe po rzece Sok, gdzie podczas spektakularnych wąwozów wypatrzyliśmy makaki długoogonowe, warany i kilka węży.

Następnie odwiedziliśmy park słoni, w którym mieszka kilkanaście uratowanych słoni. Nakarmiliśmy je i pogłaskaliśmy, a także poznaliśmy ich historię i znaczenie dla tajskiej kultury.

Następnego dnia w planie było dalsze zwiedzanie, w tym dwugodzinna podróż autobusem nad jezioro Cheow Lan. Ten rozległy kanał wodny dominuje nad parkiem narodowym i powstał w latach 80. XX wieku w wyniku budowy tamy Ratchaprapha. Tam wsiedliśmy na łódź i zwiedziliśmy jezioro, charakteryzujące się wysokimi klifami i formacjami krasowymi, zanim dotarliśmy do obozowiska Elephant Hills Rainforest Camp. Można przenocować w tym pływającym obozie i zwiedzić las deszczowy, ale ponieważ mieliśmy ograniczony czas, zjedliśmy pyszny lunch, popływaliśmy w jeziorze i popływaliśmy kajakiem po kanałach. Obszar ten jest domem dla fascynującej przyrody, a wśród nas można było zobaczyć między innymi langury czarne i różne gatunki ptaków.

Moja połączona wycieczka na rafy koralowe i do lasów deszczowych w Tajlandii dobiegła końca o wiele za szybko, a mnie pozostało pragnienie zobaczenia znacznie większej ilości tego regionu.

Skontaktuj się z Diveplanit Travel, aby zarezerwować podobną wycieczkę z lasu deszczowego na rafę.