Koh Tarutao było niegdyś tajlandzkim odpowiednikiem Wyspy Diabelskiej, niesławnego francuskiego więzienia u wybrzeży Ameryki Południowej. Podobnie jak Wyspa Diabelska, Koh Tarutao było otoczone morzem i całkowicie odcięte od świata zewnętrznego. Na szczęście czasy się zmieniły i Tarutao jest teraz dziewiczym parkiem narodowym. Strażnicy więzienni i więźniowie odeszli, ale dziwna historia o tym, jak zjednoczyli się, by zostać piratami podczas II wojny światowej, pozostała.

Archipelag Mu Koh Tarutao-Koh Adang, położony u wybrzeży Andamanów w południowej Tajlandii, to park narodowy obejmujący 52 wyspy, bujnie zalesione i usiane plażami. Na główną wyspę, Tarutao, od której archipelag wziął swoją nazwę, można dostać się motorówką z portu Pak Bara. Na samej wyspie nie znajdziesz supermarketów 7-Eleven, bankomatów, luksusowych spa, barów go-go, krawców ani skuterów wodnych.

Zamiast tego Tarutao oferuje bezkresne połacie kwarcowego piasku, butelkowo-zielone morze, proste bungalowy, drogi w dżungli, a na koniec dnia zimne piwo i pad thai w nadmorskiej stołówce. Czego chcieć więcej?

Ten niezamieszkany archipelag leży najdalej na południe, jak to możliwe, na wodach Tajlandii. (Malezyjska wyspa Langkawi jest oddalona o zaledwie pięć kilometrów). Wznoszące się formacje skalne i krystalicznie czyste wody wysp stanowią część pierwszego w kraju Narodowego Parku Morskiego i, z wyjątkiem małej wyspy Koh Lipe, pozostają w dużej mierze nieodkryte przez duże grupy turystyczne i masową turystykę.

Ci, którzy przybyli tu z dala od zgiełku Bangkoku lub tłumów Phuket, zostaną nagrodzeni czystą prostotą tego miejsca. Dodatkowo, spotkają tu orły morskie, makaki, warany i dziewicze, dziewicze plaże. Poczuj prawdziwą Tajlandię.

Koh Tarutao, największa wyspa (152 km²), oferuje kompleksy bungalowów w pobliżu budynku administracji Parku Narodowego przy molo Phante Malacca, a także na plażach Ao Molae i Ao Son. Zakwaterowanie jest skromne i niedrogie, ceny zaczynają się od około 25 dolarów amerykańskich za noc. Mój bungalow, tuż przy plaży Ao Molae, miał nieco zaniedbaną, ale wystarczającą łazienkę, czyste łóżko z moskitierą i – głośno skrzeczącego w krokwiach – prawdopodobnie najgłośniejszego gekona na świecie. Generator zapewnia pięć godzin prądu na noc. Wymagana jest wcześniejsza rezerwacja; alternatywnie można wypożyczyć namiot w biurze parku i rozbić namiot pod gwiazdami.

Nie zawsze było tak spokojnie. W latach 1938–1949 Tarutao było andamańskim odpowiednikiem niesławnej kolonii karnej „Wyspa Diabła” w Gujanie Francuskiej, rozsławionej przez powieść i film „Papillon”. W Tarutao w dowolnym momencie przetrzymywano nawet 3000 tajskich skazańców, oddzielonych od lądu 30-kilometrowym podwodnym rowem pełnym rekinów i krokodyli.

Podczas japońskiej okupacji Tajlandii w czasie II wojny światowej, dostawy żywności z kontynentu były drastycznie reglamentowane, a na wyspie wybuchł głód. W desperacji niektórzy skazańcy i strażnicy uciekli się do piractwa w pobliskiej Cieśninie Malakka. Ich ataki na przepływające statki handlowe z Malajów i Penangu stawały się coraz bardziej bezczelne, brutalne i dochodowe. Odnosili tak duże sukcesy w grabieżach, że kontynuowali swoją brutalną działalność nawet po zakończeniu wojny. Piraci zostali ostatecznie pokonani w 1946 roku przez 300-osobowy oddział komandosów brytyjskiej Royal Navy, atakujący z Malajów.

Więzienie zamknięto w 1948 roku. Dziś można dotrzeć rowerem lub pieszo do zatoki Ao Thalo, gdzie znajdowało się główne więzienie. Dżungla i rabusie dawno już odzyskali oryginalne budynki, ale dobrze utrzymane ścieżki prowadzą do kilku zrekonstruowanych budowli, a ilustrowane tablice przedstawiają codzienne życie i śmierć w tym tropikalnym czyśćcu.

Ci, którzy docenili dziewiczą wyspę Tarutao i jej niezapomniane wczesne wieczory, będą albo zachwyceni, albo odrzuceni kontrastem z pobliską Koh Lipe (wym. Li-pae). Lipe, najdalej na południe wysunięta wyspa Tajlandii, nie została włączona do parku narodowego, ponieważ była już zamieszkana przez koczowników morskich Chao Lay, którzy z czasem wydzierżawili znaczną część swoich terenów pod turystykę. Godzinna podróż łodzią na południe od Tarutao doprowadzi Cię do tętniącej życiem plaży Pattaya na Lipe, gdzie natychmiast ogarnie Cię konsumpcyjny szał Walking Street.

Czekają na Ciebie pizzerie, supermarkety, szkoły nurkowania i fajne bary. Ulice są pełne restauracji, straganów i schronisk. Ani śladu makaka czy warana. Zamiast tego znajdziesz małe taksówki motocyklowe, zapierające dech w piersiach zachody słońca, łatwo dostępne rafy, wycieczki z nurkowaniem i snorkelingiem oraz ciepłą wodę pod prysznicem. Obserwacja ptaków na Lipe koncentruje się bardziej na orłach niż na bielikach, ale i tak jest niesamowita. Laguna mieni się tahitańskim turkusem – czego nigdy nie widziałeś na Devils Island.

Dojazd: Samolotem lub autobusem z Bangkoku do Trang; następnie transfer do Pak Bara, a stamtąd dwugodzinna przejażdżka motorówką do Tarutao. Zakwaterowanie: Zobacz Tajskie Parki Narodowe (www.dnp.go.th). Sezon: od listopada do kwietnia. (Wyspy w parkach narodowych są zamknięte w porze monsunowej. Koh Lipe pozostaje otwarta.) www.kotarutaothailand.com; www.kohlipe.net