Noclegi u rodzin w Tajlandii cieszą się coraz większą popularnością – popyt rośnie w całej Azji Południowo-Wschodniej, i to nie tylko ze względu na przystępne ceny. Te miejsca noclegowe oferują doskonałą okazję do doświadczenia autentycznego życia na tajskich wsiach, z dala – a często nawet niedaleko – od zgiełku Phuket, Koh Samui, Bangkoku i Chiang Mai.

Dziennikarka podróżnicza Deborah Dickson-Smith zgłębiała proste życie na wyspie Koh Yao, zaledwie 35 minut promem od Phuket w prowincji Phang Nga. Oto jej relacja.

Po krótkiej przeprawie promem z Północnego Phuketu, docierając do przystani Manoh na Koh Yao, wkraczam w zupełnie inny świat. Nie jestem do końca pewien, co mnie tam czeka, nie mówiąc już o tym, dokąd mam się udać. Mój gospodarz nazywa się „Wujek Bao”, a jego syn Lee wita mnie na przystani na skuterze. Ogląda mój bagaż i drapie się po głowie. „Odbierzemy go później”.

I tak wjeżdżamy do miasta – szkoła, posterunek policji, meczet i rząd sklepów otoczonych polami ryżowymi. Wkrótce skręcamy na trawiasty podjazd, gdzie zaprowadzono mnie do mojej małej bambusowej chatki, przedstawiono pani Bao i poproszono, żebym była gotowa na lunch w południe. Pani Bao uśmiecha się życzliwie, podczas gdy jej syn pyta o alergie pokarmowe, po czym znika, by zająć się moim bagażem.

Godzinę później w końcu spotykam wujka Bao na lunchu w rodzinnej kuchni. Wyjaśnia mi życie na wsi i proponuje kilka wycieczek. To muzułmański dom i rzeczywiście, podczas lunchu dowiaduję się, że 98 procent mieszkańców wsi to muzułmanie.

Po obiedzie Lee odbiera mnie skuterem i razem zwiedzamy wyspę. Najpierw odwiedzamy małą wioskę rybacką, potem cichą, piaszczystą plażę z kawiarniami i sklepikami z pamiątkami, a na końcu wioskę zbudowaną na palach nad wodą, wijącą się wzdłuż długiej kładki przez namorzyny. Później odwiedzam jedną z plantacji kauczuku, charakterystycznych dla wyspy, dzielącą przestrzeń jedynie z polami ryżowymi. Kauczuk jest nadal zbierany w łupinach kokosów, które są przymocowane do pnia każdego drzewa – tą samą metodą, stosowaną od ponad 100 lat. Ukośne rowki w pniach są odnawiane każdego ranka.

Okrążając tę ​​małą wyspę, dostrzegam przebłyski wapiennych wysp zatoki Phang Nga, które zwiedzę jutro, ale na razie nie ma nic do roboty, tylko odpoczywać aż do kolacji.

Przy kolacji dowiaduję się nieco więcej o wiosce wujka Bao i o samym wujku Bao. Bao prowadzi ten pensjonat od ponad 25 lat. Pomysł zrodził się w jego głowie, gdy próbował znaleźć swoje dotychczasowe źródło utrzymania – rybołówstwo. Mniej więcej w tym czasie do zatoki przypłynęły duże komercyjne kutry rybackie i praktycznie z dnia na dzień odebrały mieszkańcom wioski źródło utrzymania.

Bao bezskutecznie próbował przekonać lokalne władze do zatrzymania łodzi i dlatego rozpoczął walkę w Bangkoku. Tam wpadł na pomysł zwerbowania studentów do swojej sprawy. Zaprosił grupy studentów do swojej wioski, aby mogli zobaczyć sytuację na własne oczy i walczyć o niego w stolicy.

Jego strategia okazała się skuteczna z dwóch powodów: po pierwsze, komercyjne kutry rybackie ostatecznie otrzymały zakaz połowów na tych wodach; po drugie, Bao odkrył nowe źródło dochodu – noclegi w domach – które szybko zyskały popularność wśród backpackerów. Noclegi w domach powstały w wioskach na całej wyspie, rybacy wrócili do pracy, a mieszkańcy byli tak wdzięczni, że wybrali wujka Bao na swojego przedstawiciela.

I oto jestem, na tej cichej, małej, wolnej od alkoholu wyspie, która z czasem przekształciła się w tętniącą życiem destynację turystyczną, z dala od zgiełku Phuket i Krabi. Mogę tu spędzać dni w hamaku na werandzie, a może pójść na plażę, wędrować bez celu po polach ryżowych i plantacjach kauczuku albo wybrać się na wycieczkę po wyspach w zatoce Phang Naha.

Następnego dnia wybieram się na wycieczkę po wyspie w towarzystwie wujka Bao, łodzią sterowaną przez jego szwagra. Zwiedzamy kilka wapiennych wysp, niektóre z jaskiniami i wiszącymi stalaktytami, inne z białymi, piaszczystymi plażami, a co najmniej jedną zamieszkuje liczna rodzina makaków krabożernych, które wspinają się po skałach, żeby nam się przyjrzeć.

Nie pamiętam, kiedy ostatnio czułem się tak zrelaksowany – i to nie dlatego, że zostałem zmuszony do cyfrowego detoksu. Jest tu darmowe Wi-Fi i fantastyczny zasięg sieci komórkowej. Po prostu nie czuję potrzeby korzystania z niego, zainspirowany prostotą życia wokół mnie.

Zakwaterowanie: Rodzina goszcząca pana Bao i bungalowy. 32 Moo 1 Koh Yao Noi, Phang Nga. E-mail: [email protected]

Dojazd: Thai Airways lata dwa razy dziennie z Sydney do Bangkoku oraz codziennie z Melbourne, Brisbane, Adelaide i Perth. Przesiadki na Phuket są szybkie i łatwe. Prom na Koh Lao odpływa z przystani Bang Rong.