Dziennikarz podróżniczy i bloger Roderick Eime (Traveloscopy.com) odwiedza wioski w Tajlandii, w których Jej Wysokość Królowa Regentka Sirikit pomogła zachować starożytną sztukę tradycyjnego tajskiego tkania jedwabiu.

Głęboko w dżungli regionu Isaan, z dala od zgiełku pobliskiego Surin, leży mała wioska Ban Tha Sawang. Jest to jedna z kilku wiosek w okolicy, które specjalizują się w starożytnej sztuce tkania jedwabiu i cieszą się dużym szacunkiem na dworze królewskim.

W prowizorycznym schronieniu kilkanaście młodych Tajek rozmawia i chichocze, pracowicie tkając misterne wzory z cienkich złotych i srebrnych nici. Sąsiednie pomieszczenia tętnią życiem: małe krosna i pracowite dłonie splatają delikatne nici, tworząc wspaniałe, bogate w detale tkaniny. Zwinne palce dziewcząt splatają delikatnie połyskujące nici jedwabiu Chan Soma w brokat, który ma charakterystyczny połysk prawdziwego tajskiego jedwabiu i zmienia kolor w zależności od światła.

Królewski jedwab, znany również jako Pha Yok Thong, jest zarezerwowany dla monarchów i głów państw. Fundacja SUPPORT Jej Królewskiej Mości Królowej Sirikit (Promocja Zawodów Uzupełniających i Technik Pokrewnych) poświęca się ochronie tej unikalnej, tradycyjnej techniki tkackiej. Dzięki osobistym funduszom królowej, mieszkańcy wioski Ban Tha Sawang mają niezbędne zaplecze do produkcji tego znanego na całym świecie jedwabiu. Oprócz zakładania szkół wyższych i warsztatów w całym kraju, rodzina królewska przyczynia się do zachowania tego starożytnego rzemiosła, zamawiając i nosząc tkaniny dla siebie i dla wysoko postawionych gości.

Królowa Sirikit jest wielką zwolenniczką tkaniny Pha Yok Thong i często nosi ją podczas uroczystości państwowych. Podczas szczytu APEC w 2003 roku głowy państw i rządów otrzymały koszule i szaliki wykonane specjalnie na tę okazję z tej wyjątkowej tkaniny. Wykonał je królewski rzemieślnik i nauczyciel Ajarn Weeratham wraz z zespołem 100 mieszkańców wioski Ban Tha Sawang. Ajarn podarował również królowej niezwykle artystyczne dzieło jako prezent z okazji urodzin; identyczna replika wisi w wiejskim warsztacie.

W ogromnym sąsiednim budynku stoi masywne, ręcznie wykonane krosno. Ta misterna maszyna została pieczołowicie wykonana według wielowiekowej, tradycyjnej konstrukcji. To nieporęczne urządzenie, które wymaga jednoczesnej i ciągłej pracy czterech operatorów, aby wyprodukować około dwóch centymetrów cienkiej przędzy jedwabnej dziennie.

Według Ajarna, bardziej wyszukane wzory wymagają około 50 dni na wyprodukowanie jednego metra tkaniny. To odpowiada 1600 godzinom pracy. Koszt: 40 000 bahtów (1500 dolarów amerykańskich) za metr. Królewski wysiłek włożony w produkcję królewskiej tkaniny, której popularność nie maleje.