Krótko mówiąc

  • Farma słoni Patara, położona w górach na obrzeżach Chiang Mai, to program ochrony przyrody oparty na obserwacji i edukacji, a nie konwencjonalny obóz dla słoni.
  • Brak betonowych zagród. Całe stado – samce słoni, ciężarne matki, młode zwierzęta i cielęta – wędruje po otwartej dolinie i lesie społecznościowym z około 200 naturalnymi roślinami pokarmowymi.
  • Opieka weterynaryjna jest podstawą, a nie przypisem; każde doświadczenie odwiedzającego opiera się na zdrowiu słoni.
  • Wyruszysz w podróż jako „inspektor zdrowia słoni”, przeszkolony w zakresie oceny dobrostanu słoni, gdziekolwiek zaprowadzą Cię kolejne podróże.
  • Ponad dwadzieścia lat udoskonalania pozwoliło na opracowanie codziennego rytmu, który jest w całości ukierunkowany na zdrowie fizyczne i społeczne stada.

    • Pierwszą rzeczą, na którą zwrócisz uwagę w Patara Elephant Farm, jest to, czego brakuje.

    Żadnych betonowych zagród, żadnych stalowych słupów, żadnych malowanych tła. Tylko długa, zielona dolina w górach Chiang Mai, a w niej rodzina słoni spędzająca poranek z leniwym spokojem zwierząt znających swój własny rytm. Stary byk – czterdziestoletni, jeśli można go tak nazwać – wycofał się samotnie na pastwisko. Grupa młodych byków bryka na odległym skraju drzewa. A w oddali żłobek: cielęta poniżej dziesięciu lat, otoczone nieustannie zmieniającą się grupą matek i ciotek, które nie spuszczają z nich wzroku na długo.

    Wygląda to więc jak dzicz. W rzeczywistości jednak jest to coś rzadszego: sanktuarium, które przez dwie dekady uczyło się, jak pozwolić udomowionym słoniom żyć niemal na wolności.

    Historia dwóch słoni: Jak naprawdę wygląda ochrona słoni w Tajlandii

    Aby zrozumieć, dlaczego Patara jest tak ważna, potrzebny jest kontekst, którego większość turystów odwiedzających Tajlandię nigdy nie poznaje. Pan Theerapat Trungprakan (znany również jako Khun Pat), założyciel i właściciel rezerwatu przyrody, przekazuje go z cierpliwością człowieka, który tłumaczył to dziesięć tysięcy razy i nadal uważa, że ​​jest to najważniejsza rzecz, jaką może ci powiedzieć.

    Khun Pat wyjaśnia, że ​​w Tajlandii żyją dwie populacje słoni, które prowadzą zupełnie odmienne życie.

    Pierwsza kategoria to dzicz. Około 4000 słoni jest chronionych prawem tajskim i monitorowanych przez Departament Parków Narodowych, Przyrody i Ochrony Roślin. Słonie swobodnie poruszają się po parkach narodowych i górskich regionach przygranicznych, po samodzielnie wybranych szlakach.

    Drugim typem jest udomowienie. Około 3800 słoni, z których każdy ma własną księgę własności, dokumentującą jego mikroczip i dane dotyczące stanu zdrowia, żyje w tajskich rodzinach, które opiekują się nimi od pokoleń.

    Khun Pat sugeruje porównanie tego z postawą ludzi na Dzikim Zachodzie wobec koni. Mustang żyje swobodnie, a jego przetrwanie zależy od zachowania dystansu od nas. Koń ranczerski natomiast rozwija się właśnie dzięki nam. Oba są końmi; oba zasługują na dobre życie; ale stosowanie zasad obowiązujących mustangi do koni ranczerskich byłoby błędem kategorycznym. I to właśnie to zamieszanie, zdaniem Khun Pat, rzuca cień na globalną debatę na temat turystyki słoniowej.

    „Błędem” – mówi – „jest stosowanie filozofii zarządzania dzikimi słoniami do opieki nad słoniami udomowionymi”.

    Jest to podejście radykalne, pełne współczucia, pozbawione blasku i zupełnie nieodpowiednie na slogan, które kształtuje wszystko, co dzieje się w tej dolinie.

    Wolność, skonstruowana

    W innych częściach świata trzymanie słoni w zagrodach jest uważane za złoty standard: inwestuje się ogromne sumy w betonowe mury i specjalnie budowane baseny, a słonie są dobrze karmione i bezpiecznie trzymane. Khun Pat uważa, by nie odrzucać tego modelu od razu, ponieważ przyznaje, że może on działać w krajach o małej populacji słoni i odpowiednich zasobach finansowych. Jednak słoń, który nie może swobodnie się poruszać, nie może podejmować samodzielnych decyzji, a słoń, który nie może podejmować samodzielnych decyzji, jego zdaniem, nie może być w pełni zdrowy.

    Odpowiedź Patary brzmi: ziemia. Na terenie prywatnym i w lesie społecznościowym stado wędruje otwartą doliną, porośniętą ponad dwustoma różnymi rodzimymi roślinami pastewnymi. Pozwala im to codziennie zdobywać pożywienie, zamiast po prostu dostawać to, co jest rzucane przez płot. Ich 24-godzinny rytm był rozwijany i udoskonalany przez dwadzieścia lat, mając na uwadze dwa cele: zdrowie i interakcje społeczne. Słonie wędrują, pasą się, piją, pływają, odpoczywają i spotykają się w wielu różnych miejscach w ciągu dnia. Nawet te samotnicze cieszą się szacunkiem; dojrzałe byki, które preferują samotność, otrzymują właśnie to – niczym dziadek z fotelem.

    W rezultacie powstaje stado, które organizuje się jak dzikie stado: matki i młode w ściśle ze sobą powiązanych grupach, młode zwierzęta pokonują duże odległości, ale trzymają się razem, a każde zwierzę ma swobodę poruszania się. Nikt nie zaaranżował tej sceny za ciebie. Musisz ją po prostu obserwować.

    Lekarze są tutaj

    To, co czyni Patarę miejscem nie tylko pięknym, ale i naprawdę znaczącym, to fakt, że zdrowie słoni nie jest tu tylko pustym frazesem, lecz rzeczywistością. Profesjonalna opieka weterynaryjna jest integralną częścią codziennej działalności, a zdrowie słoni stanowi podstawę każdego doświadczenia odwiedzającego.

    Goście uczą się, jak podchodzić do słoni z szacunkiem, jak się przedstawiać i jak zdobyć ich zaufanie. A potem nadchodzi nieoczekiwana część: lekcja oceny stanu zdrowia słonia – jak stwierdzić, czy zwierzę dobrze się rozwija, czy po prostu przeżywa. Ta wiedza, zazwyczaj zarezerwowana dla mahoutów i weterynarzy, jest przekazywana podróżnym w ciągu jednego, błotnistego, ale cudownego dnia.

    Najbardziej obiecujący pomysł w tajskiej turystyce

    Każde wspaniałe doświadczenie podróżnicze zmienia Twoją podróż. Patara ma na celu odmienić każdą Twoją przyszłą podróż.

    Niezależnie od tego, czy weźmiesz udział w safari z obserwacją słoni, spędzisz dzień jako opiekun słoni, czy zapiszesz się na program hodowli cieląt, cel Khun Pata jest taki sam i wyraża go bez cienia ironii: „Po zakończeniu podróży z nami i kontynuowaniu jej, nie będziecie już podróżować jako turyści. Będziecie podróżować po świecie jako inspektorzy zdrowia słoni”.

    Tak wygląda sensowna turystyka. Nie dzień rozrywki, lecz dzień edukacji.

    Jeśli pójdziesz

    Farma Słoni Patara znajduje się w górach na obrzeżach Chiang Mai w północnej Tajlandii. Atrakcje obejmują safari z obserwacją słoni, dni z praktyczną opieką i czas spędzony z młodym stadem. Załóż solidne buty i trwałą odzież oraz zabierz ze sobą ciekawość, na jaką zasługuje to miejsce.

    Często zadawane pytania

  • Czy Farma Słoni Patara jest etycznie uczciwa? Biorąc pod uwagę najważniejsze kryteria – swobodę przemieszczania się, opiekę weterynaryjną, strukturę społeczną i edukację – tak. Stado wędruje po otwartej dolinie i lesie społecznościowym, zamiast żyć w stałych zagrodach; opieka zdrowotna jest zintegrowana z codzienną działalnością, a cały program dla odwiedzających jest ukierunkowany na dobrostan słoni.
  • Czy słonie żyją w zagrodach? Nie. Patara nie trzyma słoni w stałych zagrodach. Stado żyje według starannie zaplanowanego planu dnia na otwartym terenie, poszukując ponad 200 naturalnych źródeł pożywienia na obszarze około 140 hektarów.
  • Czy można wchodzić w interakcje ze słoniami? Tak – ale tylko w warunkach, w których przebywają słonie. Pod okiem eksperta goście uczą się, jak podchodzić do zwierząt, witać się z nimi i zaprzyjaźniać, a także jak przeprowadzić podstawową kontrolę ich stanu zdrowia.
  • Dzikie a udomowione słonie – jaka jest różnica? W Tajlandii w parkach narodowych żyje około 4000 dzikich słoni, a około 3800 zarejestrowanych, udomowionych słoni z mikrochipami mieszka z tajskimi rodzinami od wieków. Oba gatunki wymagają zupełnie innej opieki – ta różnica leży u podstaw filozofii Patary.
  • Gdzie znajduje się Farma Słoni Patara? W górach na obrzeżach Chiang Mai w północnej Tajlandii. Bezpośrednia podróż z centrum Chiang Mai do Farmy Słoni Patara w dystrykcie Hang Dong ma długość około 24 km i zajmuje około 45 do 47 minut.

    • W Tajlandii jest wiele miejsc, w których można obserwować słonie. Patara uczy patrzeć na nie inaczej i zapewnia niezapomniane wrażenia. Dzięki weterynarzom na miejscu, stadu słoni swobodnie wędrujących po bujnej dolinie oraz programowi edukacyjnemu, który zachęca każdego gościa do stania się obrońcą zwierząt, Patara to coś więcej niż tylko łagodne sanktuarium.

    To dokładnie taki rodzaj zakwaterowania, jaki wybrałyby słonie. Aby dowiedzieć się więcej o odpowiedzialnej turystyce i ochronie przyrody, kliknij tutaj.