Odwiedziłeś już Chiang Mai, Chiang Rai, Koh Samui i Samet – co dalej? Odkryj tajskie miasta, o których być może nigdy nie słyszałeś. Do wszystkich z nich można łatwo dotrzeć samolotem, samochodem lub pociągiem. John Borthwick dzieli się z Tobą swoimi wrażeniami.

Bang Saray, prowincja Chonburi

Spokojny Bang Saray nad Zatoką Tajlandzką, zaledwie 15 km od imprezowego miasta Pattaya, to zupełnie inny świat. Choć trwają prace budowlane, długa, czysta plaża Bang Saray pozostaje nietknięta przez apartamenty i zatłoczona skuterami wodnymi. Spaceruj wzdłuż zacienionego brzegu, mijając małe restauracje serwujące owoce morza, łodzie rybackie i podziwiając zapierające dech w piersiach zachody słońca – i powtórz spacer następnego dnia. Są tu bary piwne i restauracje, ale życie nocne i koktajle nie są tu najważniejsze. Atrakcje w ciągu dnia to golf, nurkowanie na pobliskich wyspach lub wycieczka do gigantycznej rzeźby skalnej na Górze Buddy. Bang Saray znajduje się zaledwie dwie godziny jazdy na południowy wschód od Bangkoku. bangsaray.com

Prowincja Chiang Khan, Loei

Ten stary port Mekongu, 580 km na północny wschód od Bangkoku – lub 50 km na północ od lotniska Loei – łagodnie otula brzeg rzeki. Po drugiej stronie rzeki, w Laosie, dawny rozkwit handlu kauczukiem i przemytu opium dawno minął, podobnie jak konflikty z francuskimi władcami kolonialnymi, a później komunistami. Dziś Chiang Khan jest popularnym celem podróży dla nostalgicznych Tajów, zwłaszcza promenada nad rzeką Chai Khong z dobrze zachowanymi, a jednocześnie pieczołowicie odrestaurowanymi, wiekowymi magazynami z drewna tekowego. Jest szczególnie tętniąca życiem w weekendy. Spektakularna nowa kładka dla pieszych rozciąga się wzdłuż brzegu rzeki 20 kilometrów za miastem. Można też po prostu spacerować wzdłuż nabrzeża Chiang Khan o zachodzie słońca lub w porannej mgle.

Hat Yai, prowincja Songkhla

Hat Yai leży w głębi lądu, u wybrzeży Morza Południowochińskiego. Tutaj, na dalekim południu Tajlandii, prawie tysiąc kilometrów od Bangkoku, krajobraz znacznie różni się od reszty zdominowanej przez buddyzm Tajlandii. Zamiast świątyń, widać meczety i więcej hidżabów niż koszulek. Granica z Malezją przebiega jeszcze dalej na południe, a jednak Hat Yai emanuje już aurą przemijania, a być może także nutą ukrytych przyjemności: pełno tu sklepów ze złotem, polowanie na okazje jest na porządku dziennym, a najnowszy tajski trend – butiki z marihuaną – jest łatwo dostępny. Pikantna kuchnia południa jest wyśmienita, ludzie są gościnni, a podróż pociągiem to prawdziwa przygoda.

Khao Yai, prowincja Nakhon Ratchasima

Khao Yai, położone około trzy godziny jazdy na północ od Bangkoku w Tajlandii, to winny raj dla mieszkańców Bangkoku – zarówno miłośników, jak i koneserów wina. Lokalne butikowe winiarnie produkują zaskakująco dobre wina z „nowych szerokości geograficznych”. Zapisz się na wycieczkę po winnicy z degustacją, która prawie zawsze obejmuje zakup i degustację win, a także nocleg. Pionierskie, rodzinne winnice PB Valley i GranMonte oferują doskonałe restauracje i zakwaterowanie. Podczas pobytu koniecznie odwiedź rozległy Park Narodowy Khao Yai (pierwszy w Tajlandii) z jego imponującymi wodospadami. khaoyainationalpark.com/en

Laem Mai Phim, prowincja Rayong

Ten idylliczny odcinek wybrzeża na wschodnim wybrzeżu Zatoki Tajlandzkiej, daleko na południe od Pattayi i Koh Samet, znajduje się około trzy godziny jazdy samochodem od Bangkoku. Spokojny półwysep oferuje ustronne plaże i miejsca do nurkowania na otwartym morzu, w tym nurkowanie na wrakach. Jedna z najpiękniejszych plaż, tuż obok wioski rybackiej Ao Khai („Zatoka Jaj”), to porośnięty drzewami brzeg, gdzie dwie łodzie rybackie, trzy kajaki i para spacerowiczów tworzą niemal tłum. Wzdłuż tego spokojnego odcinka wybrzeża znajdziesz dobre kurorty i kilka nadmorskich restauracji. A jeśli wieczorami niewiele się dzieje – cóż, kogo to obchodzi? thailandguide24.com/mae-phim

Nan, prowincja Nan

Do Nan, stolicy prowincji o tej samej nazwie, można dotrzeć z Chiang Mai długą, krętą drogą. Założone w 1282 roku miasto było niegdyś stolicą niezależnego królestwa Lanna. Liczne świątynie z czasów panowania dynastii Lanna i zabytkowe wille z drewna tekowego wciąż świadczą o jego bogatej historii. Wat Phumin, zbudowany w 1569 roku, jest najczęściej fotografowanym zabytkiem Nan. Jego imponujące freski przedstawiają sceny z życia Buddy, a także świeckie sceny z XIX wieku, w tym europejskie żaglowce i tradycyjne stroje. Zjedz niezapomnianą kolację nad brzegiem rzeki Nan i spróbuj północnochińskiego specjału Khao Soy Ghai (kurczaka z makaronem). Spływy kajakowe po tej samej rzece cieszą się dużą popularnością w czerwcu i lipcu.

Ranong, prowincja Ranong

Ten port rybacko-handlowy nad Morzem Andamańskim, około pięć godzin jazdy na północ od Phuket, pozostał w dużej mierze nietknięty przez masową turystykę. Ranong, znany turystom głównie jako baza wypadowa do zwiedzania bardziej znanych miejsc nad Morzem Andamańskim, ma wiele do zaoferowania, w tym klasyczne chińsko-tajsko-portugalskie budynki handlowe i chińskie świątynie. Znajduje się tu zrekonstruowany stary drewniany pałac, lokalne gorące źródła są rzeczywiście bardzo gorące, a do wodospadów Parku Narodowego Ngao można łatwo dotrzeć pieszo. Wyspa wypoczynkowa Koh Phayam leży tuż przy brzegu, Myanmar jest rzut beretem, a z Ranong wyruszają safari nurkowe do spektakularnej skały Richlieu.

Sichon, prowincja Nakhon Si Thammarat

Leży po zachodniej stronie Zatoki Tajlandzkiej, tuż u podnóża Koh Samui, a dominującym mottem wydaje się być „turystyka relaksacyjna”. Niskobudynkowe kurorty nadmorskie oferują kitesurfing, stand-up paddleboarding, snorkeling i nurkowanie, a rzadkie różowe delfiny indo-pacyficzne igrają w chronionych wodach pobliskiego Parku Narodowego Hat Khanom. Sichon to prawdziwy raj dla miłośników owoców morza – więc przyjeżdżajcie głodni. Tymczasem Ai Khai Wat Chedi w Nakhon Si Thammarat, znana również jako „Świątynia Kurczaka”, jest niezwykła – historia jest długa, ale wystarczy odwiedzić tysiące posągów kurczaków, umieszczonych tam w podziękowaniu za wysłuchane modlitwy lub szczęście.

Sop Ruak, prowincja Chiang Rai

Sop Ruak, nad rzeką Mekong w północnej Tajlandii, na wschód od Chiang Rai, jest lepiej znane jako Złoty Trójkąt. Stojąc na jego szczycie, od razu zrozumiesz dlaczego: zbiegają się tu trzy kraje (Tajlandia, Laos i Mjanma) i dwie rzeki (Mekong i Ruak). W tym spokojnym miasteczku możesz wybrać się na wycieczkę łodzią, odwiedzić targowiska, spróbować lokalnych restauracji i – niemal nieuchronnie – podziwiać duży posąg Buddy, który czuwa nad spotkaniem kultur i szlaków wodnych. Gorąco polecamy również wizytę w Muzeum Opium, upamiętniającym niesławną historię przemytu w tym regionie. Z kolei pobliski ośrodek Anantara Resort, z obozowiskiem dla słoni, wyznacza wysokie standardy etycznego traktowania tych zwierząt.

Sukhothai, prowincja Sukhothai

Sukhothai, pierwsza stolica starożytnego Syjamu, rozkwitała w latach 1238–1378. W tym czasie królestwo, przypominające Camelot, stało się kolebką tajskiej sztuki, architektury i języka. Nawet jego sanskrycka nazwa oznacza „świt szczęścia”. Dziś wyjątkowo dobrze zachowane ruiny starożytnego Sukhothai, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, znajdują się w rozległym parku archeologicznym w pobliżu współczesnego miasta Sukhothai, 430 km na północ od Bangkoku. Z trawników wznoszą się strzeliste stupy, misternie rzeźbione świątynie i niewzruszone posągi Buddy. Zaledwie 50 km dalej leży siostrzane miasto Sukhothai, Si Satchanalai, które nosi równie trafną nazwę – „Miasto Dobrych Ludzi” – i również obfituje w chronione ruiny.

Lampang, prowincja Lampang

Powozy ciągnięte przez kucyki (Rot Maa) przejeżdżają obok Baan Saonak („Dom Wielu Kolumn”) ze 100 kolumnami, starymi budynkami z drewna tekowego i dworcem kolejowym z 1916 roku. Lampang, 100 km na południowy wschód od Chiang Mai, był niegdyś ważnym ośrodkiem obróbki drewna tekowego. Ulica Kad Kong Ta i zachowane rezydencje przypominają o tym okresie świetności. Jeden z budynków, „Dom Louisa”, to willa barona drewna tekowego Louisa T. Leonowensa z 1905 roku. Jest ona otwarta dla zwiedzających, a jej najbardziej uderzającą cechą jest ogromny skarbiec z równie ogromnym stalowym sejfem. W czasach rozkwitu biznesu stanowił on niezniszczalne źródło dochodu Louisa. Nad miastem góruje Wat Prah Putthabat Sutthawas, „Strażnik Gór”. www.green-trails.com