จอห์น บอร์ธวิค ผู้เขียนบทความให้กับ Adventure.com ได้เริ่มต้นการเดินทางด้วยรถไฟที่ยาวที่สุดเท่าที่จะหาได้ในประเทศไทย – จากชายแดนหนึ่งไปยังอีกชายแดนหนึ่ง

ผู้เขียนเริ่มต้นการเดินทางโดยรถไฟจากหนองคาย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เพื่อเดินทางจากลาวไปยังมาเลเซีย โดยใช้เส้นทางรถไฟไทยที่ยาวที่สุดเท่าที่จะหาได้ ซึ่งตัดผ่านพรมแดนระหว่างสองประเทศ

คำแนะนำการเดินทางด้วยรถไฟในประเทศไทยของบอร์ธวิค ได้แก่ การจองล่วงหน้า โดยเฉพาะช่วงวันหยุดของไทย “ในตู้โดยสารแบบนอน ให้เลือกที่นอนด้านล่าง เพราะกว้างกว่าและราคาแพงกว่าเล็กน้อย” เขากล่าว

นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งจากเรื่องราว – คุณสามารถอ่านเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่ Adventure.com

ดวงอาทิตย์ที่แผดเผาค่อยๆ ลับขอบฟ้าลงสู่แม่น้ำโขง ชั่วขณะหนึ่ง ฉันนึกภาพแม่น้ำอันยิ่งใหญ่กำลังเอ่อล้นและแห้งเหือดไปเหมือนกาต้มน้ำนิวเคลียร์

แม่น้ำนิ่งสงบราวกับพระภิกษุ และเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ดวงจันทร์ดวงเล็กๆ ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นเหนือแม่น้ำในยามพลบค่ำ ขณะที่ยืนอยู่บนฝั่งไทย ส่วนอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำ แสงไฟจากลาวกำลังส่องสว่าง ฉันถามตัวเองว่า "ทำไมฉันต้องจากไป?"

การเดินทางมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งแล้วต้องจากไปเพื่อเดินทางไปยังที่อื่น เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในการเดินทางส่วนใหญ่ของเรา ผมมาถึงหนองคายในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเพื่อที่จะออกเดินทางจากที่นี่—ในกรณีนี้โดยรถไฟและต่อด้วยรถไฟอีกหลายขบวน—จากลาวไปยังมาเลเซียผ่านเส้นทางรถไฟที่ยาวที่สุดของไทยที่ผมหาได้

สถานีรถไฟทุกแห่งในประเทศไทยมีระฆังทองเหลืองแวววาวตั้งอยู่ เวลา 7:45 น. ตรง นายสถานีหนองคายจะเดินไปที่ระฆังและตีดังสนั่น รถไฟขบวนที่ 76 ก็เริ่มเคลื่อนตัว มุ่งหน้าลงใต้ไปยังกรุงเทพมหานคร หรือที่รู้จักกันในชื่อกรุงเทพฯ

เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำสไตล์ไทยแท้ๆ ให้ความรู้สึกเย็นสบายในตู้โดยสารชั้นสองนี้ แต่ที่นั่งนั้นบุด้วยวัสดุนุ่มสบาย ต่างจากม้านั่งแข็งๆ ที่ทำจากไม้ระแนงในชั้นหนึ่งที่ผมยังจำได้ดี พนักงานตรวจตั๋วแต่งกายสุภาพเรียบร้อยตรวจสอบตั๋วของเรา ผู้โดยสารร่วมเดินทางของผมมีทั้งคุณแม่กับลูกๆ คู่รัก และพ่อค้าแม่ค้าขายของว่างที่วิ่งวุ่นไปมาตามทางเดิน ชุน ผู้โดยสารชาวญี่ปุ่นที่นั่งข้างๆ ผม ดึงฮู้ดคลุมศีรษะและแทบไม่ขยับตัวเลยตลอดการเดินทางที่เหลือ

คุณสามารถอ่านเรื่องราวฉบับเต็มได้ที่ Adventure.com

ภาพทั้งหมด: (c) John Borthwick