Auteur John Borthwick, die schrijft voor Adventure.com, begint aan de langste treinreis door Thailand die hij kon vinden – van grens tot grens.

De schrijver begon zijn treinreis in Nong Khai in het noordoosten van Thailand om van Laos naar Maleisië te reizen, gebruikmakend van de langste Thaise spoorlijn die hij kon vinden die een grens oversteekt.

Borthwick geeft als reistip voor treinen in Thailand het advies om vroeg te boeken, vooral rond Thaise feestdagen. "Kies in slaapwagons voor het onderste bed; dat is breder en iets duurder," zegt hij.

Hier volgt een kort fragment – ​​het volledige verhaal kunt u lezen op Adventure.com.

Een felle zon zakt langzaam weg in de Mekong. Even stel ik me voor hoe de machtige rivier uitbarst en opdroogt als een thermonucleaire ketel.

De rivier ligt zo stil als een monnik. En als de zon ondergaat, hangt er al snel een kleine maan boven in de schemering. Staand op de Thaise oever, terwijl aan de overkant de lichten van Laos aangaan, vraag ik me af: "Waarom zou ik weggaan?"

Aankomen op een bepaalde plek en vervolgens weer vertrekken om ergens anders heen te reizen, is de tegenstrijdigheid die de meeste van onze reizen kenmerkt. Ik kwam naar Nong Khai in het noordoosten van Thailand om van daaruit te vertrekken – in dit geval met de trein en vervolgens met andere treinen – van Laos naar Maleisië via de langste Thaise spoorlijn die ik kon vinden.

Elk Thais treinstation heeft een glimmende koperen bel. Precies om 7:45 uur stapt de stationschef van Nong Khai naar zijn bel en luidt deze met een daverende klap. Trein 76 komt in beweging en rijdt zuidwaarts richting Krung Thep, ook wel bekend als Bangkok.

De ijskoude airconditioning, typisch Thais, zorgt voor een aangename koelte in deze tweedeklassewagon. Maar de stoelen zijn bekleed, heel anders dan de harde, lattenbanken van de oncomfortabele eerste klas die ik me nog goed herinner. Een keurig geklede conducteur scant onze tickets. Mijn medepassagiers zijn moeders met kinderen, stellen en een reeks snackverkopers die door de gangpaden rennen. Shun, een Japanse reiziger naast me, trekt al snel zijn capuchon over zijn hoofd en beweegt zich de rest van de reis nauwelijks.

Het volledige verhaal vind je op Adventure.com.

Alle afbeeldingen: (c) John Borthwick