ประเทศไทยเป็นประเทศที่ทันสมัยอย่างมากในหลายด้าน หนึ่งในนั้นคือการมีอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยอินเทอร์เน็ตไฟเบอร์ออปติกได้แพร่หลายในราชอาณาจักรมาเกือบสิบปีแล้ว
กรุงเทพฯ ให้ความรู้สึกราวกับอยู่ในอนาคต เมื่อรถไฟฟ้า BTS แล่นผ่านเหนือศีรษะ พาคุณล่องไปเหนือห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ บาร์ลอยฟ้าที่ตั้งอยู่สูงเหนือหลังคา และโรงแรมหรูระดับโลกที่หรูหรา (แต่ราคาไม่แพง) หลายแห่ง
น่าเสียดายที่ถึงแม้จะมีข้อดีมากมาย แต่การใช้บัตรเครดิตในประเทศไทยมักจะยุ่งยากกว่าที่ควรจะเป็น อ่านต่อเพื่อดูว่าคุณควรเตรียมตัวอย่างไร!
ความหมกมุ่นของประเทศไทยกับเงินสดเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดมาโดยตลอด
ถึงแม้ว่าคำถาม "เงินสดหรือบัตร?" ยังคงสร้างความรำคาญใจในประเทศไทยช่วงกลางทศวรรษ 2020 อยู่บ้าง แต่ผมขอรับรองว่า: มันแย่กว่านี้มากในปี 2010 ตอนนั้น ในการเดินทางไปประเทศไทยครั้งแรกของผม ประเทศไทยแทบจะใช้เงินสดเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนอย่างผม – ผมเดินทางด้วยงบประมาณที่จำกัดมาก แม้แต่ในโรงแรม (อย่างน้อยก็ในโรงแรมที่ผมพัก) เครื่องอ่านบัตรก็ใช้ไม่ได้เลย หรือถ้าใช้ได้ก็คิดค่าธรรมเนียมแพงมาก
มันให้ความรู้สึกเหมือนเล่นรูเล็ตต์ และไม่ใช่รูเล็ตต์สนุกๆ แบบที่คุณเล่นที่ legalcasino.uk ด้วยซ้ำ นอกจากนั้นแล้ว ยังไม่มีโอกาสชนะเลยด้วยซ้ำ ยกเว้นแต่ว่าผมเริ่มระมัดระวังและเตรียมตัวมากขึ้นหลังจากครั้งหนึ่งพยายามซื้อของสำคัญด้วยเงินสดเพียงเล็กน้อย แล้วพบว่าตู้เอทีเอ็มที่ผมต้องการใช้หลังจากนั้นเสีย ตอนนี้ผมจึงมักพกเงินอย่างน้อย 10,000 บาทติดตัวเสมอ แม้ว่ามันอาจจะดูไร้สาระในอีกไม่กี่สัปดาห์ก่อนปี 2025 ก็ตาม
5 สิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับการใช้บัตรเครดิตในประเทศไทย
การยอมรับบัตรเครดิตกำลังเพิ่มขึ้น
ฉันบ่นไปเยอะแล้วในโพสต์นี้ แต่ก็อยากจะพูดถึงเรื่องดีๆ บ้าง โรงแรมส่วนใหญ่ในประเทศไทย ห้างสรรพสินค้าทุกแห่ง และร้านอาหารหลายแห่งตอนนี้รับชำระด้วยบัตรแล้ว คุณสามารถใช้ Visa หรือ Mastercard ขึ้นรถไฟฟ้า MRT ในกรุงเทพฯ ได้โดยไม่ต้องซื้อตั๋วด้วยซ้ำ! แต่พูดตามตรงแล้ว American Express ก็เริ่มเป็นที่ยอมรับมากขึ้นในพื้นที่อื่นๆ ของประเทศไทยเช่นกัน
(แต่ไม่ใช่เพราะคนท้องถิ่น)
การยอมรับบัตรเครดิตที่เพิ่มขึ้นในประเทศไทยนั้น ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากนักท่องเที่ยวมากกว่าคนท้องถิ่น นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เปลี่ยนจากการใช้เงินสดมาใช้คิวอาร์โค้ด ซึ่งช่วยให้สามารถโอนเงินจำนวนเล็กน้อยระหว่างบุคคลได้โดยตรง ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่น้อยเกินกว่าจะชำระด้วยบัตรเครดิตได้ แน่นอนว่าคนท้องถิ่นยังคงใช้บัตรเครดิตสำหรับการซื้อของบางอย่างอยู่ แต่คนส่วนใหญ่ที่ผมรู้จักต่างก็อยากให้วัฒนธรรมการใช้เงินสดแบบดั้งเดิมของประเทศไทยคงอยู่ต่อไปเรื่อยๆ
การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมนั้นไม่ใช่เรื่องผิดปกติ
แม้ว่าบัตรเครดิตจะได้รับการยอมรับมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่ใช่วิธีการชำระเงินที่ราบรื่นอย่างสมบูรณ์แบบ ถึงแม้ว่าในทางเทคนิคแล้วจะเป็นการละเมิดข้อตกลงกับผู้ให้บริการบัตรเครดิตรายใหญ่ แต่ธุรกิจหลายแห่งในประเทศไทยยังคงเรียกเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับการชำระเงินด้วยบัตร ค่าธรรมเนียมนี้อาจมีตั้งแต่ราคาคงที่ 100 บาท ไปจนถึงเปอร์เซ็นต์ เช่น 3% ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีจุดประสงค์เพื่อกระตุ้นให้ลูกค้าชำระเงินด้วยเงินสด
หรือข้อกำหนดเรื่องการสั่งซื้อขั้นต่ำ
อีกหนึ่งปัญหาในการใช้เงินสดหรือบัตรเครดิตในประเทศไทยคือ แม้ว่าร้านค้าจะไม่คิดค่าธรรมเนียม แต่พวกเขาสามารถปฏิเสธการชำระเงินด้วยบัตรได้หากยอดเงินต่ำกว่าวงเงินที่กำหนด โดยทั่วไปแล้ววงเงินนี้จะค่อนข้างปานกลาง ประมาณ 200-300 บาท แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ผมก็เคยเจอร้านค้าที่กำหนดขั้นต่ำ 500 หรือแม้แต่ 1,000 บาทสำหรับการชำระเงินด้วยบัตรเครดิตด้วย!
กระเป๋าเงินดิจิทัลยังไม่เป็นที่ยอมรับในทุกที่
หลายคนคงคิดว่าการชำระเงินแบบไร้สัมผัส (อย่างเช่นการชำระด้วยบัตรเครดิตในปัจจุบัน) น่าจะทำได้ด้วยสมาร์ทโฟน แต่โชคไม่ดีที่ผมพบว่าเครื่องรับบัตรเครดิตในประเทศไทยส่วนใหญ่ไม่ได้ติดตั้งเทคโนโลยี NFC ซึ่งจำเป็นสำหรับบริการชำระเงินผ่านมือถือ เช่น Apple Pay, Samsung Pay และ Google Pay บทเรียนที่ได้คือ ควรพกบัตรจริงติดตัวไปด้วย!
เหตุใดการแลกเงินจึง (โดยปกติ) ถูกกว่าการใช้ตู้เอทีเอ็ม
ถ้าคุณไม่ใช่แบบผมที่มีบัญชีเงินฝากที่คืนค่าธรรมเนียมการใช้ตู้ ATM (เช่น บัญชี Schwab Investor Checking ถ้าสนใจ – และผมไม่ได้ถูกจ้างให้พูดถึงนะครับ) ค่าธรรมเนียมการใช้ตู้ ATM ในประเทศไทยจะทำให้เงินในกระเป๋าคุณหมดเกลี้ยง ครั้งล่าสุดที่ผมเช็ค (และผมไม่ค่อยเช็คแล้วเพราะได้เงินคืน) มันสูงถึง 220 บาท ซึ่งประมาณ 6-7 ดอลลาร์สหรัฐ ขึ้นอยู่กับอัตราแลกเปลี่ยน และนั่นยังไม่รวมค่าธรรมเนียมของธนาคารอีกด้วย เจ็บจัง!
เป็นเรื่องที่ค่อนข้างสมเหตุสมผลที่วิธีที่ดีที่สุดในการหลีกเลี่ยงการใช้บัตรเครดิตไม่ได้ในประเทศไทยคือการใช้วิธีการแบบดั้งเดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือการแลกเงินแทนการใช้ตู้เอทีเอ็ม สำนักงานแลกเปลี่ยนเงินตราส่วนใหญ่ในประเทศไทยไม่คิดค่าธรรมเนียมและเสนออัตราแลกเปลี่ยนตามราคาตลาดหรือใกล้เคียงกับราคาตลาด สาขาในเมืองมักจะมีอัตราที่ดีกว่าสาขาในสนามบิน โดย Superrich (ซึ่งมีสาขาในห้างสรรพสินค้าส่วนใหญ่) มักจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
คำถามที่พบบ่อยอื่นๆ เกี่ยวกับการใช้บัตรเครดิตในประเทศไทย
ในประเทศไทย การจ่ายเงินด้วยเงินสดหรือบัตรเครดิต แบบไหนดีกว่ากัน?
แม้ว่าการยอมรับบัตรเครดิตในประเทศไทยจะเพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ก็ควรพกเงินสดติดตัวไว้เสมอ เว้นแต่คุณจะมีบัญชีธนาคารในท้องถิ่นและสามารถใช้การชำระเงินด้วยคิวอาร์โค้ดได้ เงินสดเป็นวิธีเดียวในการชำระค่าสินค้าทั่วไป เช่น อาหารริมทางและของที่ระลึกจากพ่อค้าแม่ค้าท้องถิ่น (ไม่ใช่จากห้างสรรพสินค้า)
สามารถชำระเงินด้วยบัตรเครดิตในประเทศไทยได้หรือไม่?
ในประเทศไทย โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ๆ อย่างกรุงเทพฯ และเชียงใหม่ คุณสามารถชำระเงินด้วยบัตรเครดิตได้ในโรงแรมและห้างสรรพสินค้าส่วนใหญ่ แต่ในร้านอาหารอาจจะซับซ้อนกว่าเล็กน้อย โดยทั่วไปแล้ว ร้านอาหารที่ราคาแพงกว่ามักจะรับชำระด้วยบัตรเครดิตได้ง่ายกว่า อย่างไรก็ตาม พ่อค้าแม่ค้าข้างทางและผู้ขายของที่ระลึกส่วนใหญ่มักรับเฉพาะเงินสดเท่านั้น
ฉันควรจ่ายด้วยเงินสดหรือบัตรเครดิตในประเทศไทย?
แม้ว่าการยอมรับบัตรเครดิตในประเทศไทยจะเพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ฉันก็ยังแนะนำให้พกเงินสดให้เพียงพอ สำหรับนักเดินทางคนเดียว ฉันชอบมีเงินสดอย่างน้อย 10,000 บาทติดตัวไว้เสมอ เพราะคุณไม่รู้เสมอไปว่าจะเจอตู้ ATM ที่ไหนในเส้นทางที่ห่างไกล
บทสรุป
แม้ว่าการใช้บัตรเครดิตในประเทศไทยจะง่ายขึ้นกว่าแต่ก่อนมากแล้ว แต่ก็ยังไม่สะดวกเท่าที่ควร ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผู้ค้าไทยหลายราย โดยเฉพาะในตลาดท้องถิ่น ได้เลิกใช้บัตรเครดิตไปแล้ว และหันมาใช้การชำระเงินด้วยคิวอาร์โค้ดแทน ซึ่งคล้ายกับระบบของจีน น่าเสียดายที่นักท่องเที่ยวยังไม่สามารถใช้ระบบนี้ได้ ทำให้เงินสดมักเป็นทางเลือกเดียวในการชำระเงินสำหรับธุรกิจหลายแห่งนอกเหนือจากโรงแรมและห้างสรรพสินค้า ข่าวดีก็คือ ด้วยการวางแผนและเตรียมตัวล่วงหน้าสักเล็กน้อย วิธีการชำระเงินแบบดั้งเดิมของไทยที่แบ่งจ่ายระหว่างเงินสดและบัตรเครดิตก็สามารถจัดการได้อย่างดีทีเดียว และในเรื่องของการวางแผนนั้น ผมยินดีเป็นอย่างยิ่งหากคุณจะไว้วางใจให้ผมช่วยจัดทริปท่องเที่ยวประเทศไทยของคุณ

ชุมชน
ความคิดเห็น 0
เริ่มต้นบทสนทนา