Tajlandia ma liczne granice lądowe z sąsiadami: Kambodżą, Laosem, Mjanmą i Malezją. Jednak w momencie czytania większość, o ile nie wszystkie, z tych granic jest zamknięta z powodu trwającej pandemii COVID-19 i związanych z nią ograniczeń w podróżowaniu. Niezależnie od tego, czy musisz na krótko opuścić Tajlandię, aby ubiegać się o nowy wjazd bezwizowy, odwiedzić ambasadę w celu uzyskania nowej wizy Non-O, czy po prostu chcesz odwiedzić inny kraj w ramach swojej podróży, znajdziesz wszystkie potrzebne informacje o różnych przejściach granicznych, przejrzyście uporządkowane według krajów. Istnieją zarówno bardzo popularne i często odwiedzane przejścia graniczne, jak i wiele mniej znanych i mniej znanych.

Niektóre przejścia graniczne są znane z tego, że bywają bardziej problematyczne niż inne, zwłaszcza przejście Aranyaprathet/Poipet do Kambodży. Można tam spotkać bardzo surowych i skrupulatnych funkcjonariuszy granicznych, a także liczne osoby szukające pieniędzy. Spokojniejsze przejścia graniczne, takie jak Savannakhet/Mukdahan, są zazwyczaj mniej skomplikowane, ale nawet wtedy przekroczenie granicy może zająć około pół godziny, w zależności od liczby osób. Zachowanie funkcjonariuszy granicznych również różni się w zależności od przejścia: niektórzy są przyjaźni i uprzejmi, inni wyjątkowo nieuprzejmi i utrudniający. Tak więc to, czego doświadczysz danego dnia, to kwestia przypadku. Należy również pamiętać, że w ciągu roku kalendarzowego dozwolone są tylko dwa bezwizowe wjazdy przez granice lądowe, podczas gdy nie ma takiego ograniczenia w przypadku wjazdu drogą powietrzną.

Kolejną ważną kwestią jest to, że czasy tzw. „przeskakiwania granicy” – prostego przekraczania granicy i natychmiastowego wjazdu bez wizy – definitywnie minęły. To, co kiedyś było powszechną praktyką, jest obecnie uznawane przez tajskie władze imigracyjne za nadużycie przepisów wizowych i najprawdopodobniej zakończy się odmową wjazdu. Dlatego zamiast polegać na ruchu bezwizowym, warto spędzić kilka dni w Tajlandii przed próbą ponownego wjazdu lub ubieganiem się o nową wizę w tajskiej ambasadzie. Interpretacja i stosowanie przepisów różnią się znacznie w zależności od miejsca przekroczenia granicy. Dwie osoby o tej samej historii podróży mogą zatem mieć bardzo różne doświadczenia w zależności od napotkanego urzędnika.

W Tajlandii jest w sumie ponad 20 lądowych przejść granicznych. Przyjrzyjmy się tym najwygodniejszym i najczęściej używanym.

Malezja

Pedang Besar

Do tego przejścia granicznego można łatwo dojechać z obu stron komunikacją publiczną, w tym pociągiem (w takim przypadku należy wysiąść i przejść kontrolę imigracyjną przed ponownym wejściem na pokład). Przejście graniczne jest generalnie uważane za dość proste. Jeśli jednak chcesz wjechać do Tajlandii bez wizy, możesz zostać poproszony o okazanie dowodu rezerwacji hotelu i biletu powrotnego (oraz wystarczającej ilości gotówki) przed kontrolą imigracyjną. Wymagania te nie są konsekwentnie egzekwowane, co może być nieco uciążliwe, jeśli nie masz jeszcze planów podróży. Możesz jednak dokonać rezerwacji za pomocą smartfona i okazać potwierdzenie rezerwacji na żądanie. Dlatego upewnij się, że masz wystarczająco dużo środków na koncie, ponieważ korzystanie z Wi-Fi nie będzie dozwolone.

Wang Prajan

Małe, ciche i mniej znane przejście graniczne. Po obu stronach nie ma zbyt wiele do zobaczenia ani zrobienia, ale krajobrazy są przepiękne, ponieważ Park Narodowy Thale Ban znajduje się po stronie tajskiej. Z Satun po stronie tajskiej do granicy kursują pociągi Songthaew, a po stronie malezyjskiej taksówki są łatwo dostępne; jednak może być konieczne poproszenie urzędu imigracyjnego o wezwanie taksówki. Po stronie tajskiej znajduje się duży weekendowy targ i Wielki Bazar ASEAN, a także kilka restauracji serwujących dania kuchni południowotajskiej.

Sadao/Chanlung

To przejście graniczne jest czynne całą dobę i cieszy się dużą popularnością. Jednak po stronie malezyjskiej niewiele jest do zobaczenia, co może utrudniać dojazd transportem publicznym. Obie strony oferują liczne restauracje i bary: po stronie tajskiej znajduje się kilka barów i supermarketów, a po stronie malezyjskiej doskonałe restauracje Nasi Kandar (indyjskie curry z ryżem). Z przejścia często korzystają podróżni z Zachodu.

Sungai Kolok/Rantau Panjang

To przejście graniczne jest bardzo popularne i oferuje szeroki wybór komunikacji miejskiej po obu stronach. Po kontroli wyjazdowej należy przejechać przez krótki most przed wjazdem do kolejnego kraju. Po obu stronach granicy czeka wielu taksówkarzy, którzy chętnie Cię zawiozą. Sungai Kolok to małe miasteczko z wieloma niedrogimi pensjonatami i restauracjami. To dobre miejsce na nocleg, jeśli podróżujesz cały dzień i planujesz przekroczyć granicę wcześnie rano następnego dnia.

Langkawi/Satun

Prom z Koh Lipe lub Satun (na kontynencie) w Tajlandii do Langkawi kursuje kilka razy dziennie, jeśli pozwala na to pogoda, i stanowi kolejne popularne połączenie z Malezją. Przeprawa jest wygodna i łatwa. Jeśli jednak wjeżdżasz do Tajlandii z Langkawi i ostatnio byłeś tam regularnie, powinieneś spodziewać się pytań o miejsce pobytu. Jeśli Twoje odpowiedzi będą niezadowalające, możesz zostać odrzucony.

Kambodża

Aranyaprathet/Poipet

To przejście graniczne jest zdecydowanie najpopularniejszym przejściem granicznym w Kambodży i znajduje się około czterech godzin jazdy autobusem od Bangkoku. Obszar między dwoma urzędami imigracyjnymi jest gorący i zakurzony, a wokół niego znajdują się kasyna, których generalnie lepiej unikać. Urzędnicy na tym przejściu granicznym słyną z nadmiernej surowości w sprawdzaniu dokumentów tożsamości i mogą nawet odmówić ponownego wjazdu do Tajlandii, jeśli uznają, że przebywasz w Kambodży „zbyt długo”. To przejście graniczne jest również znane z licznych naganiaczy i oszustów. Pod żadnym pozorem nie należy tu wymieniać pieniędzy, chyba że chcesz natychmiast stracić jedną trzecią. Jeśli już kilkakrotnie przekraczałeś/aś granicę w obie strony, najlepiej całkowicie ominąć to przejście graniczne i skorzystać z innego lub nawet polecieć do Tajlandii.

Had Lek/Koh Kong

To przejście graniczne umożliwia podróż z tajskiej wyspy Koh Chang do kambodżańskiego nadmorskiego miasta Sihanoukville. Aby jednak ułatwić wjazd do Kambodży, zaleca się złożenie wniosku o wizę kambodżańską przed przybyciem na przejście graniczne. Urzędnicy mogą sprawić, że proces będzie długotrwały i skomplikowany, a doniesienia mówią o wygórowanych opłatach za wnioski wizowe składane bezpośrednio na granicy. Wizę kambodżańską można uzyskać w Bangkoku za jedyne 25 dolarów amerykańskich.

Chong Jom/O Smach

Jeśli zatrzymujesz się w Isaan, to przejście graniczne jest idealne na wycieczkę do Siem Reap i wizytę w świątyniach Angkor Wat. W pobliżu Surin po stronie tajskiej z łatwością znajdziesz taksówki lub minibusy do Siem Reap po stronie kambodżańskiej. Przejście graniczne zazwyczaj nie jest zbyt zatłoczone, ale możesz spotkać zachodnich turystów z tajskimi żonami. Przejazd komunikacją miejską do Siem Reap kosztuje około 350 bahtów (około 11,50 USD). Autobusy zazwyczaj odjeżdżają z miejsca naprzeciwko O Smach Casino Resort.

Chong Sa Ngam/Anlong Veng

Cichsze przejście graniczne jest warte zachodu tylko wtedy, gdy koniecznie chcesz pojechać do małego miasteczka Anlong Veng, mimo że obecnie znajduje się tam kasyno. Po obu stronach granicy praktycznie nie ma transportu publicznego, więc ta trasa generalnie nie jest polecana.

Ban Pakard/Phsa Prum

To mniejsze, spokojniejsze przejście graniczne nie jest często odwiedzane przez turystów, ale może okazać się wygodne, jeśli jesteś w okolicy. Po stronie tajlandzkiej znajduje się blisko Chanthaburi (około godziny jazdy) i Koh Chang (około dwóch godzin jazdy). Po stronie kambodżańskiej niepozorne miasteczko Pailin oddalone jest o około pół godziny jazdy. Realistycznie rzecz biorąc, inne przejścia graniczne są prawdopodobnie wygodniejsze, ale wizy wydawane są po przybyciu.

Ban Laem/Daun Lem

Kolejne małe i spokojne przejście graniczne niedaleko Ban Pakard to lepszy wybór dla większości podróżnych, ponieważ tam wydawane są wizy kambodżańskie. W Ban Laem, po stronie tajlandzkiej, znajdziesz tętniący życiem targ z wszelkiego rodzaju towarami w niewiarygodnie niskich cenach – idealne miejsce na zakup tanich ubrań, pamiątek i perfum.

Myanmar

Mae Sai/Tachilek

Bardzo ruchliwe przejście graniczne z licznymi atrakcjami i atrakcjami po obu stronach. Jest popularne nie tylko wśród osób ubiegających się o wizę, ale także wśród mieszkańców przekraczających granicę z Mjanmą w celach służbowych lub pragnących skorzystać z kasyn i życia nocnego. Położone około 65 km na północ od Chiang Rai, ze słynną Białą Świątynią, przejście graniczne jest dogodnie zlokalizowane dla osób ubiegających się o wizę. Próba szybkiego opuszczenia i ponownego wjazdu do Tajlandii na tym przejściu granicznym jest niemożliwa, ponieważ praktyka ta jest surowo zabroniona.

Mae Sot/Myawaddy

Urocze miasteczko Mae Sot w prowincji Tak to dogodne miejsce na opuszczenie kraju, jeśli Twoja wiza wkrótce wygaśnie. Most zapewnia szybki dostęp pieszo, a po obu stronach jest wiele połączeń komunikacji miejskiej. Aby uniknąć niedogodności, zaleca się jednak przygotowanie wizy birmańskiej przed podróżą.

Phu Nam Ron/Htee Khee

To spokojne przejście graniczne znajduje się około 70 km na zachód od Kanchanaburi. Wizy nie są wydawane na miejscu, dlatego należy ubiegać się o wizę z wyprzedzeniem w Bangkoku. Transport publiczny jest ograniczony po obu stronach granicy, zwłaszcza jeśli przyjedziesz późno w ciągu dnia i prawdopodobnie będziesz mieć trudności ze znalezieniem taksówki. Przejście graniczne jest czynne od 6:00 do 18:00 czasu tajskiego oraz od 5:30 do 17:30 po stronie Myanmaru. W weekendy może być bardzo tłoczno ze względu na dużą liczbę pasażerów z Tajlandii i Birmy, co może wydłużyć czas oczekiwania. Należy spodziewać się opłaty w wysokości około 950 bahtów (30 USD) za wizę birmańską po przyjeździe i 100 bahtów (3,30 USD) za autobus, który zawiezie Cię przez granicę.

Ranong/Kawthaung

To przejście graniczne znajduje się w najwęższym miejscu Przesmyku Tajlandzkiego i jest idealnym miejscem do odwiedzenia pięknych Wysp Andamańskich w Mjanmie. Birmański region Kauthaung można również zwiedzać bezwizowo przez okres do dwóch tygodni. Przeprawa łodzią typu longboat trwa około 30 minut. Pieczątka graniczna kosztuje 10 dolarów amerykańskich. Ważne: Akceptowany jest tylko nieuszkodzony banknot 10-dolarowy. Za przekroczenie granicy bez banknotu pobierana jest opłata w wysokości 500 bahtów.

Laos

Mukdahan/Savannakhet

Mukdahan i Savannakhet znajdują się w północno-wschodniej części Isaan i rozdzielone są mostem nad potężnym Mekongiem (drugim „Mostem Przyjaźni”). To przejście graniczne jest bardzo popularne wśród ekspatów i turystów, ponieważ w Savannakhet znajduje się ambasada Tajlandii, od dawna uważana za jedną z najbardziej gościnnych, gdzie można ubiegać się o nową wizę i ponownie wjechać do Tajlandii. Chociaż Savannakhet to raczej małe, zakurzone miasteczko prowincjonalne w Laosie, oferuje kilka targowisk, barów i różnorodnych restauracji, a także kasyno. Może ono zająć dzień lub dwa, podczas oczekiwania na rozpatrzenie wniosku wizowego (które odbywa się w nocy).

Nong Khai/Wientian

„Most Przyjaźni” między dwoma krajami ułatwia przekraczanie granicy międzynarodowymi autobusami, prywatnymi taksówkami lub tuk-tukami. Uważaj na kierowców taksówek lub tuk-tuków, którzy chcą Cię zawieźć w inne miejsce niż samo przejście graniczne. Prawdopodobnie próbują Ci sprzedać usługi biura podróży, które w zasadzie tylko wypełnia za Ciebie formularze.

Chong Mek/Vang Tao

Miasteczka po obu stronach granicy są małe i oferują niewiele atrakcji poza zakupami na kilku prostych targowiskach i jedzeniem. Z samego przejścia granicznego do drugiego przejścia jest zaledwie kilkaset metrów pieszo. Chong Mek znajduje się około 100 km na wschód od Ubon Ratchathani; przejazd taksówką trwa około półtorej godziny i kosztuje około 1000 bahtów (33 USD). Po stronie laotańskiej Pakse jest pierwszym miejscem wartym uwagi. Leży około 40 km na wschód od przejścia granicznego i można do niego dotrzeć w niecałą godzinę.

Pobierz kompletny przewodnik po Tajlandii. KLIKNIJ TUTAJ!