Czy cudzoziemcy mogą pracować w Tajlandii?

Tak, cudzoziemcy mogą pracować w Tajlandii, jeśli mają ważną wizę i zezwolenie na pracę oraz wykonują działalność, która nie narusza Ustawy o zatrudnieniu cudzoziemców.

Jeśli jesteś obcokrajowcem i zamierzasz pracować w Tajlandii, podlegają przepisom Ustawy o zatrudnianiu cudzoziemców, zgodnie z którymi musisz posiadać zezwolenie na pracę wydane przez Ministerstwo Pracy, chyba że istnieją wyjątki od tej Ustawy.

Termin „praca” jest bardzo szeroko zdefiniowany w prawie tajskim i obejmuje zarówno aktywność fizyczną, jak i umysłową, niezależnie od tego, czy jest ona wykonywana za wynagrodzeniem, czy w innej formie. Nawet praca wolontariacka lub charytatywna wymaga zezwolenia na pracę w Tajlandii.

Zgodnie z prawem tajskim cudzoziemcy mogą pracować w kraju, ale brane są pod uwagę takie czynniki jak bezpieczeństwo narodowe i zapotrzebowanie na pracowników zagranicznych dla rozwoju kraju. Obywatele Tajlandii nadal mają pierwszeństwo.

Zgodnie z Ustawą o zatrudnieniu cudzoziemców, wykonywanie poniższych zawodów jest zabronione dla cudzoziemców i zarezerwowane wyłącznie dla obywateli Tajlandii:

  • Działalność zawodowa, z wyłączeniem działalności zawodowej na statkach rybackich, mieści się w następującej kategorii:
  • Rolnictwo, hodowla zwierząt, leśnictwo lub rybołówstwo, z wyłączeniem prac wymagających specjalistycznej wiedzy, nadzoru rolniczego lub pracy na statkach rybackich, szczególnie w połowach morskich.
  • Prace murarskie, ciesielskie lub inne prace budowlane
  • Prowadzenie pojazdów mechanicznych lub pojazdów, które nie wykorzystują maszyn ani urządzeń mechanicznych, z wyjątkiem lotów międzynarodowych.
  • Nadzór, audyt lub świadczenie usług w zakresie rachunkowości, z wyłączeniem okazjonalnych audytów wewnętrznych
  • Cięcie lub polerowanie kamieni szlachetnych i półszlachetnych
  • Strzyżenie, salon fryzjerski lub kosmetyka
  • Tkactwo mat, czyli wytwarzanie przedmiotów codziennego użytku z trzciny, rattanu, juty, siana lub bambusa
  • Produkcja papieru ryżowego ręcznie
  • Produkcja tajskich instrumentów muzycznych
  • Złotnictwo, srebrnictwo lub obróbka metali ze stopów złota i miedzi
  • produkować materace lub kołdry
  • Ręcznie robione wyroby jedwabne
  • Produkcja parasoli z papieru lub tkaniny
  • Działalność maklerska lub agencyjna, z wyjątkiem handlu międzynarodowego.
  • Profesjonalne usługi inżynierii lądowej i wodnej w zakresie projektowania i obliczeń, systematyzacji, analizy, planowania, testowania, nadzoru budowlanego lub doradztwa, z wyłączeniem prac wymagających specjalistycznych technik.
  • Profesjonalne usługi architektoniczne w zakresie projektowania, przygotowywania rysunków, szacowania kosztów i doradztwa.
  • Rolki papierosowe robione ręcznie
  • Przewodnictwo lub obsługa wycieczek
  • Rozwiń i skręć jedwab ręcznie
  • Praca biurowa lub sekretarska
  • Świadczenie usług prawnych lub wykonywanie czynności prawnych (z wyłączeniem działalności arbitrażowej i czynności związanych z obroną w postępowaniu arbitrażowym, pod warunkiem, że prawem właściwym dla sporu rozpatrywanego przez arbitrów nie jest prawo tajskie)

    • Jakie dokumenty muszę przedstawić, jeśli chcę podjąć pracę w Tajlandii lub ją odwiedzić?

    Według tajskich władz imigracyjnych najważniejsze wymagania to:

  • Przed przyjazdem do Tajlandii musisz uzyskać ważną wizę w Ambasadzie lub Konsulacie Królestwa Tajlandii.
  • Obywatele państw wymienionych poniżej mogą uzyskać wizę po przybyciu do Tajlandii w wyznaczonych punktach imigracyjnych. Wiza ta uprawnia do 15-dniowego pobytu: Bhutan, Chiny (w tym Tajwan), Cypr, Czechy, Estonia, Węgry, Indie, Kazachstan, Łotwa, Liechtenstein, Litwa, Malediwy, Mauritius, Oman, Polska, Federacja Rosyjska, Arabia Saudyjska, Słowacja, Słowenia i Ukraina.
  • Cudzoziemcy z krajów wymienionych poniżej są zwolnieni z obowiązku wizowego. Mogą wjechać do Tajlandii bez wizy i przebywać w niej przez 30 dni. Muszą jednak mieć podstemplowany paszport po przyjeździe.

    • Australia, Austria, Bahrajn, Belgia, Brazylia, Brunei, Kanada, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Hongkong, Islandia, Indonezja, Irlandia, Izrael, Włochy, Japonia, Republika Korei, Kuwejt, Luksemburg, Laos, Makau, Malezja, Monako, Mongolia, Holandia, Nowa Zelandia, Norwegia, Oman, Peru, Filipiny, Portugalia, Katar, Rosja, Singapur, Republika Południowej Afryki, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Stany Zjednoczone Ameryki i Wietnam.

    W przypadku pobytów dłuższych niż 30 dni wszyscy cudzoziemcy potrzebują ważnej wizy, którą można uzyskać w ambasadzie lub konsulacie Tajlandii przed wjazdem do Tajlandii. Wyjątkiem są obywatele Argentyny, Brazylii, Chile, Korei Południowej i Peru, którym zezwala się na pobyt do 90 dni po otrzymaniu stempla wjazdowego na przejściu granicznym.

    Przed podróżą należy skontaktować się z Ambasadą lub Konsulatem Królestwa Tajlandii, ponieważ lista krajów objętych ograniczeniami wizowymi zmienia się regularnie, ponieważ Departament Imigracyjny dodaje lub usuwa kraje w zależności od sytuacji. Obywatele wszystkich krajów, z którymi Tajlandia nie ma podpisanej umowy międzynarodowej, potrzebują wizy przed wjazdem do kraju.

    Zmiana niektórych przepisów imigracyjnych sprawiła, że ​​Tajlandia stała się popularnym celem podróży dla japońskich emerytów. Przepisy imigracyjne i inne przeszkody dla zagranicznych emerytów, którzy chcą przeprowadzić się do Tajlandii i tam zamieszkać, zostały zniesione. Cudzoziemcy powyżej 50. roku życia, którzy chcą spędzić emeryturę w Królestwie, mogą to teraz zrobić swobodnie, pod warunkiem corocznego przedłużenia. W rezultacie tajski rynek usług dla seniorów rośnie. Szpitale, ośrodki zdrowia i ośrodki wypoczynkowe dla osób starszych w Tajlandii przyciągają uwagę japońskich inwestorów. Trwająca recesja w Japonii skłoniła inwestorów do inwestowania w regionie, a wielu z nich rozważa budowę małych i średnich hoteli w malowniczych lokalizacjach.