Zezwolenie na pracę w Tajlandii

Tajskie zezwolenie na pracę to oficjalny dokument wydawany przez tajskie Ministerstwo Pracy, który pozwala cudzoziemcom legalnie pracować w Tajlandii. Określa on rodzaj pracy, pracodawcę i miejsce pracy oraz zapewnia zgodność z tajskim prawem pracy.

W ciągu ostatnich dwóch dekad Tajlandia odnotowała stały wzrost imigracji. Dzięki swojej tętniącej życiem kulturze, kwitnącej gospodarce i malowniczym krajobrazom, Tajlandia stała się popularnym celem podróży i krajem możliwości. Ludzie z Azji, Europy i innych części świata wciąż przybywają – niektórzy szukają relaksu i przygód, ale wielu również perspektyw zawodowych i lepszego życia. W rezultacie obcokrajowcy coraz bardziej integrują się z tajską gospodarką i rynkiem pracy.

Rosnąca obecność zagraniczna, szczególnie w miejskich centrach biznesowych, ostatecznie przyciągnęła uwagę władz Tajlandii. Zauważalny wzrost udziału kapitału zagranicznego w lokalnych przedsiębiorstwach wzbudził obawy o równowagę na rynku pracy i interesy narodowe. W rezultacie rząd Tajlandii wprowadził surowsze regulacje, w tym środki prawne i umowy dwustronne, mające na celu kontrolę napływu pracowników zagranicznych i ograniczenie ich wpływu na gospodarkę krajową.

Pomimo tych wysiłków, wyzwania pozostają. Częstym problemem jest nadużywanie wiz turystycznych przez cudzoziemców – potocznie zwanych „falangami” – którzy wjeżdżają do kraju w celach turystycznych, ale ostatecznie szukają pracy. Wielu z nich wykorzystuje tzw. „visi run”, krótko opuszczając kraj i ponownie wjeżdżając z przedłużonymi zezwoleniami na pobyt, pozwalającymi im na pracę bez ważnego zezwolenia na pracę. Ta luka prawna komplikuje działania rządu w zakresie regulacji pracowników zagranicznych i zapewnienia przestrzegania prawa.

Uzyskanie niezbędnych dokumentów do uzyskania pozwolenia na pracę w Tajlandii

Turyści nie mają pozwolenia na pracę w Tajlandii. Aby to zrobić, potrzebują wizy nieimigracyjnej kategorii B. Wiza ta jest zazwyczaj wydawana cudzoziemcom, którzy chcą prowadzić działalność gospodarczą lub zawodową w Tajlandii. Jest ważna na jednorazowy wjazd przez 90 dni lub na wielokrotne wjazdy przez rok. Wnioski można składać w ambasadzie lub konsulacie Tajlandii w kraju ojczystym wnioskodawcy. Jeśli turyści już przebywają w Tajlandii, wniosek można złożyć w urzędzie imigracyjnym.

Kolejnym ważnym dokumentem jest tajskie zezwolenie na pracę. Reguluje ono rodzaj pracy, czas jej trwania oraz podstawowe dane, takie jak pracodawca i miejsce zamieszkania pracownika zagranicznego. (Więcej informacji można znaleźć na stronie Siam Legal poświęconej ubieganiu się o zezwolenie na pracę). Cudzoziemcy (w tym posiadacze wizy B) praktycznie nie mogą pracować w Tajlandii bez tego zezwolenia. Aby ubiegać się o tajskie zezwolenie na pracę, należy posiadać wizę B. Podobnie jak wizę, zezwolenie na pracę może zostać przedłużone lub cofnięte pod pewnymi warunkami.

Zabronione działania

Rząd Tajlandii dokonał kategoryzacji zawodów, aby określić, które z nich są odpowiednie dla obcokrajowców chcących pracować w kraju, a które nie. Obawiając się, że obcokrajowcy odbiorą pracę miejscowym, rząd Tajlandii zarezerwował niektóre zawody wyłącznie dla obywateli Tajlandii.

Jednakże wszystkie firmy spoza tych kategorii są zwolnione z zakazu. Poniżej przedstawiono obszary działalności, w których cudzoziemcy nie mogą prowadzić działalności:

  • Rolnictwo: uprawa ryżu, produkcja soli;
  • Sektor usług: księgowość, hodowla zwierząt, architektura, fryzjerstwo, kosmetyka, reklama, nieruchomości i aukcje, budownictwo;
  • Działalność handlowa: handel produktami rolnymi, handel krajowy lokalnymi produktami rolnymi
  • Działalność rolnicza: hodowla jedwabników, hodowla zwierząt, leśnictwo i rybołówstwo, uprawa kwiatów i rolnictwo polowe;
  • Przemysł i rzemiosło: Młyny ryżowe, mąka, cukier, napoje alkoholowe i bezalkoholowe, lody, produkty farmaceutyczne, rzeźba w drewnie, produkcja odzieży, obuwia, mebli, biżuterii, druk i wydawanie gazet, przemysł jedwabny;
  • Handel: wszystkie sektory handlu detalicznego niewymienione w kategorii c, sprzedaż żywności, napojów, antyków i dzieł sztuki;
  • Sektor usług: hotelarstwo, biura podróży, fotografia, pralnia i krawiectwo;
  • Usługi komunalne: woda, prąd, grunty i transport

    • Cudzoziemcy mogą pracować w eksporcie, handlu hurtowym (z wyłączeniem towarów z kategorii a i b), handlu detalicznym maszynami, urządzeniami i narzędziami, a także w produkcji pasz dla zwierząt, tekstyliów, wyrobów szklanych i ceramicznych. Dozwolona jest również sprzedaż towarów promujących tajską turystykę. Ubiegając się o tajskie zezwolenie na pracę, upewnij się, że działalność, którą zamierzasz wykonywać, nie jest zakazana, w przeciwnym razie nie otrzymasz go tak szybko.

    Obowiązki pracownika zagranicznego

    Lista kontrolna dla pracowników zagranicznych nie kończy się na czynnościach zabronionych. Zaczyna się dopiero po uzyskaniu zezwolenia na pracę. Zezwolenie na pracę to cienka książeczka specjalnie zaprojektowana do noszenia przy sobie przez posiadacza. Pracownik zagraniczny musi zawsze mieć ją przy sobie, zwłaszcza w miejscu pracy. Może wykonywać wyłącznie czynności wymienione w zezwoleniu na pracę i pod żadnym pozorem nie może wykonywać żadnych innych czynności.

    W przypadku zmiany adresu należy złożyć wniosek o zmianę adresu. W przypadku zgubienia lub uszkodzenia zezwolenia na pracę należy niezwłocznie zgłosić ten fakt do urzędu pracy. Dokument zostanie wówczas wymieniony na nowy. W przypadku rozwiązania stosunku pracy dokument należy zwrócić do urzędu pracy w ciągu siedmiu dni.

    Należy pamiętać, że nieprzestrzeganie powyższych przepisów jest karane grzywną, a w najgorszym przypadku karą pozbawienia wolności. Władze Tajlandii są zazwyczaj bardzo surowe w kwestii naruszeń i interpretacji prawa. Uwierz mi, nie chcesz ponieść konsekwencji. W końcu w kraju, gdzie spotykają się kultury Zachodu i Wschodu, nikt nigdy nie ucierpiał z powodu samego przestrzegania wytycznych i przepisów.