Bezoek het Huai Sam Kha-reservoirproject, dat wordt beheerd als onderdeel van het Koninklijk Waterbronnenontwikkelingsproject voor de Landbouw van Koning Rama IX. Dit project is een initiatief voor de ontwikkeling van waterbronnen voor de landbouw, uitgevoerd in opdracht van de koning.

Huai Sam Kha-reservoir

Levensstijl van de Ban Sam Kha – model voor de stroomopwaartse gemeenschap

De gemeente Ban Sam Kha grenst aan het Mae Chang Nationaal Beschermd Bos, een waterwingebied dat voornamelijk bestaat uit plateaus en bergen.

Het dorp ligt in het lager gelegen deel van het bos. Het is een vlak gebied dat geschikt is voor landbouw en op de lokale gemeenschap gebaseerd toerisme.

Het zwembad is ongeveer 700-800 meter lang, de wandelpromenade zo'n 1-2 kilometer. Het water is kristalhelder en langs het pad groeien diverse kruiden en bomen zoals Ya Ka Sang, teak, Pradu en Mai Daeng.

Ontwikkelingsplan voor Ban Sam Kha

Voorheen kampte het dorp Ban Sam Kha met schulden en waterschaarste. Visionairs zoals de heer Boonruen Thao Kham ontwikkelden een ontwikkelingsplan voor het dorp, en lerares Sri Nuan Wongtrakul ontwierp het lesprogramma voor de basisscholen. Dit lesprogramma, getiteld "Huay Sam Kha: Hed Pa Na Khao" (Huay Sam Kha: Hed Pa Na Khao), legt de nadruk op praktisch leren, gebaseerd op de problemen uit de praktijk van het dorp.

Dankzij een waterbeheerplan, een campagne ter voorkoming van bosbranden en de aanleg van stuwen, beschikt de gemeenschap van Ban Sam Kha het hele jaar door over bruikbaar water. Dit stimuleert de vestiging van steeds meer wilde dieren in de regio, wat op zijn beurt de lokale bevolking extra inkomsten oplevert door de oogst van bosproducten. Er zijn momenteel meer dan 10.998 stuwen in het bosgebied.

Het gebruik van chemicaliën in de landbouw is hier verboden. Het belangrijkste product is Thunya-Sirin-rijst, die voor 25-30 baht per kilogram wordt verkocht. Deze rijst heeft vergelijkbare eigenschappen als rijstbessenrijst en is een mengsel van Lanna-geurrijst, jasmijnrijst en wilde rijst.

Nederzetting en etniciteit – de Ban Sam Kha-gemeenschap

Hua Suea-subdistrict, district Mae Tha, provincie Lampang

De Sam Kha stammen af ​​van de Lua, die migreerden vanuit Ban Lao Nong Pong en Ban Phrabat Nong Moo. De Lua vestigden zich in het bos en stichtten een dorp genaamd "Ban Mae Yuak", vernoemd naar een bananenveld. Later werd het dorp overstroomd, waardoor de inwoners opnieuw moesten evacueren en zich terugtrokken naar de oostelijke uitlopers van het gebergte.

De naam "Ban Sam Kha" komt van een legende over een dorpeling die op een dag ging jagen. Hij doodde een muntjak, maar kon het dier niet meeslepen. Daarom hakte hij met een mes een van de achterpoten af ​​en nam die mee. De volgende ochtend was de muntjak verdwenen, omdat een grote slang de rest van het karkas de grot in had gesleept (de huidige locatie van Ban Sam Kha). De dorpelingen doodden een hond en gebruikten die als lokaas om de slang te lokken. Het uiteinde van het touw werd aan een boom bij de ingang van de grot vastgebonden.

De volgende dag lukte het hen de slang te vangen. Het dier werd uit de grot gesleept en het slangenvlees werd verdeeld onder alle dorpelingen, behalve de weduwe, omdat zij niet had meegeholpen de slang uit de grot te slepen.

Toen de avond viel, verscheen er een engel aan haar in de gedaante van een oude man en kwam de trap op. Hij zei tegen haar: "Als je vannacht iets hoort, verlaat dan het huis niet, want het kan gevaarlijk zijn." De weduwe schrok van het geluid van een aardverschuiving. Ze ging naar buiten om te zien wat er gebeurd was, maar vond alleen maar leegte; alle huizen waren verdwenen. Daarna ging ze naar het Boeddhabeeld om haar respect te betuigen.

De weduwe verliet 's ochtends het huis en zag het dorp instorten. Ze vluchtte vervolgens een grot in het noorden in. Deze grot werd later Tham-Ya-Gek-grot genoemd, en het gebied waar het dorp was ingestort, kreeg de naam Pong Lom.

Later waren er geen bananenplanten meer in Ban Mae Yuak omdat het bos was vernietigd. Daarom werd de naam, volgens de legende van het driepotige blaffende hert, veranderd in "Ban Sam Kha". In dit geval staat Sam Kha voor Boeddha, Dharma en Sangha.

Ban Pa Miang Theekussengroep

Gemeenschapsgezondheidscentrum

Tijdens deze reis bezoeken we een ecologische toeristische attractie in het subdistrict Chae Son, district Mueang Pan: het Ban Pa Miang Community Health Learning Centre. Hier kunnen bezoekers de levenswijze van de mensen van Ban Pa Miang van dichtbij ervaren.

Daarnaast biedt de Ban Pa Miang-gemeenschap nog vele andere aantrekkelijke producten aan, waaronder schattige kussens van theebladeren en deodorantpoppen gemaakt van echte theebladeren. Deze producten zouden de luchtwegen ondersteunen en stress verminderen.

Ban Pa Miang is een klein, oud dorpje, verscholen in een groot bos. De naam van het dorp, Pa Miang, is afgeleid van de miangboom, het belangrijkste gewas van de gemeenschap.

Ban Pa Miang is rijk aan natuurlijke hulpbronnen. Het klimaat is er het hele jaar door koel. Miangbomen gedijen in de schaduw van grotere bomen, verspreid over een gebied van 300 tot 1000 meter. Jonge bladeren zijn geschikt als snack, terwijl oudere bladeren als kussen kunnen dienen. Vanwege hun stressverlagende en geurneutraliserende eigenschappen zijn ze een populair souvenir.

Bovendien ligt deze gemeenschap in een beschermd waterbos. Arabica-koffie wordt beschouwd als een belangrijk gewas voor de gemeenschap en wordt verbouwd zonder gebruik van chemische stoffen. Ban Pa Miang biedt nu homestays aan, waardoor toeristen de levenswijze van de gemeenschap kunnen ervaren.

Bezoekers kunnen door het dorp slenteren, straatkunst ontdekken, genieten van bloemenvelden, lokale producten kopen en verschillende educatieve stations bezoeken, bijvoorbeeld om Miang-bladeren te verzamelen en een kussen van theebladeren te maken.

Leer meer over de levenswijze van de gemeenschap door middel van activiteiten zoals productverwerking, het oogsten van theebladeren (Miang) en het maken van theekussens. Het feit dat hun producten gecertificeerd zijn, is een bron van grote trots voor de Ban Pa Miang-gemeenschap.

De Ban Pa Miang-gemeenschap bestaat uit diverse groepen, waaronder theekussengroepen, gastgezinnen, volksmuziekgroepen, groepen die kruiden verzamelen en groepen die bewerkte koffie produceren.

Nationaal park Chae Son

Voordat we naar huis gaan, bezoeken we het Chae Son Nationaal Park. Daar vind je vele prachtige natuurwonderen, zoals watervallen, warmwaterbronnen en thermale baden. Veel plezier met het koken van eieren in de warmwaterbronnen en het baden in de poelen!