Uważa się, że to miejsce było miejscem starożytnego miasta Sing Buri. Najbardziej charakterystycznym elementem świątyni jest prang, ceglano-zaprawowa konstrukcja o wysokości około 8 wa. Później została odnowiona w stylu wczesnej architektury Ayutthaya. Prang przedstawia demona przypominającego Garudę z maczugą, siedzącego na tronie nad schodkową misą na jałmużnę. Laterytowy fundament wykonany jest z cegieł o ściętych narożnikach, a płatki prangu również są wykonane z cegły. Biuro Sztuk Pięknych zarejestrowało to miejsce jako starożytne 8 marca 1935 roku. Na wschodzie znajduje się królewska vihara, a na zachodzie sala święceń. Liczne chedi w okolicy również warte są odwiedzenia i stanowią popularną atrakcję dla turystów zainteresowanych starożytnymi miejscami.

Urząd Sztuk Pięknych zarejestrował to miejsce jako starożytne 8 marca 1935 roku. W latach 1999/2000 rząd zatwierdził budżet na wykopaliska i renowację Wat Na Phra That. Na terenie świątyni znajdują się również liczne okrągłe chedi, nawiązujące do późnej sztuki Ayutthaya. Ponadto znajduje się tam kilka pawilonów, sal, cegielni i hala do mieszania chleba.