Tajlandia jest bogata w zabytkowe świątynie, posągi, dzieła sztuki i literaturę, co czyni ją prawdziwym rajem dla miłośników historii. Różne epoki, które ukształtowały burzliwą historię kraju, przetrwały próbę czasu, a wiele ruin starożytnej Tajlandii jest dostępnych dla zwiedzających.

Każda epoka Tajlandii charakteryzuje się własną architekturą i historią, od Sukhothai po Rattanakosin. Dowiedz się więcej poniżej o różnych epokach Tajlandii i najpiękniejszych destynacjach turystycznych!

Epoka Sukhothai jest uważana za pierwszą erę Tajlandii i została zapoczątkowana w 1238 roku przez króla Sri Indradityę. Monarchia zakończyła się jednak w 1438 roku wraz ze śmiercią króla Ramkhamhaenga, któremu przypisuje się między innymi rozwój tajskiego systemu pisma.

Dziś w parku Sukhothai w południowej Tajlandii można zwiedzać ruiny niegdyś kwitnącego królestwa (którego nazwa oznacza „Nadejście Szczęścia”). Zwiedzający mogą również podziwiać imponujące posągi Buddy, świątynie, a nawet muzeum historyczne. Park jest podzielony na pięć różnych stref, z których każda ma swoją własną opłatę wstępu. Dlatego najlepiej zabrać ze sobą bilety na konkretne strefy, które chcesz odwiedzić.

Wiele ruin w Parku Sukhothai przypisuje się stylowi khmerskiemu, ponieważ był to jeden z najważniejszych stylów architektonicznych przed epoką Sukhothai. Ten obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO obejmuje prawie 200 ruin do zwiedzania.

Oto kilka ruin, które koniecznie trzeba zobaczyć podczas wizyty w Parku Sukhothai.

Wat Mahathat nie należy mylić z innymi świątyniami o tej samej nazwie, ale jest to popularna nazwa świątyni w całej Tajlandii. Oznacza ona „Wielką Relikwię” i może być używana w odniesieniu do każdej świątyni, w której przechowywane są relikwie Buddy. Pierwotnie została zbudowana z myślą o przechowywaniu relikwii Buddy z Sukhothai.

Wat Mahathat, niegdyś uważana za główną świątynię Sukhothai, jest naprawdę imponującą budowlą. Miasto ma układ przypominający mandalę, symbolizującą wszechświat.

Świątynia składa się z głównej stupy w kształcie pąka lotosu. Otacza ją 168 stiukowych rzeźb przedstawiających uczniów buddyjskich. Świątynię otacza łącznie osiem stup, z których cztery stanowią wybitne przykłady architektury Mon-Haripunchai-Lanna, a pozostałe są zbudowane w stylu khmerskim. Główną stupę flankują dwa dziewięciometrowe posągi Buddy, znane jako Phra Attharot.

Pomnik króla Ramkhamhaenga

Ta rzeźba z brązu upamiętnia króla Ramkhamhaenga. Król przedstawiony jest siedzący na tronie do asan Manangkhasila, trzymający księgę symbolizującą jego skupienie na edukacji.

Otoczona laterytowym murem, Wat Si Sawai składa się z trzech pagód w stylu Lopburi. Wykopaliska ujawniły, że świątynia pierwotnie została zbudowana jako świątynia hinduska, a następnie przekształcona w świątynię buddyjską. Uważa się, że budynek pochodzi z okresu przed Sukhothai.

Dzisiaj turyści mogą zwiedzać Wat Si Sawai i zatrzymać się na chwilę refleksji nad rozległym stawem.

Okres Ayutthayi trwał od 1351 do 1757 roku. Król Ayutthayi, król Uthong, wprowadził do Tajlandii buddyzm theravady i zbiór praw Dharmasastra, które obowiązywały do ​​końca XIX wieku.

Okres Ayutthayi uważany jest za „złoty wiek” Tajlandii w dziedzinie sztuki, literatury i handlu ze Wschodem i Zachodem. Był to również okres wielkiego postępu medycznego w kraju, zanim w 1767 roku kraj ten wpadł w ręce armii birmańskiej.

Dziś Ayutthaya znana jest jako Park Historyczny Ayutthaya i znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zwiedzający mogą podziwiać artefakty, takie jak malowidła ścienne, rzeźby, a nawet manuskrypty zapisane na liściach palmowych. W Ayutthaya znajduje się wiele ruin do zwiedzania, w tym:

Zbudowana w 1630 roku przez króla Prasata Thonga, Wat Chaiwatthanaram jest jedną z najpopularniejszych atrakcji w Parku Historycznym Ayutthaya. Ta świątynia w stylu khmerskim składa się z 35-metrowego prangu i czterech mniejszych prangów na prostokątnej platformie.

Na centralnej platformie znajduje się osiem kaplicznych chedi połączonych prostokątnym, krzyżowym przejściem, które kiedyś było zadaszone, ale obecnie składa się jedynie z fundamentów. Kaplice zdobią malowidła wewnątrz i płaskorzeźby na zewnątrz. Świątynia była przez lata splądrowana przez złodziei, ale w latach 1987–1992 przeszła renowację.

W Wat Lokayasutharam znajduje się słynny posąg Leżącego Buddy, który prawdopodobnie przedstawia Buddę w chwili śmierci i wejścia w nirwanę. Posąg ma 42 metry długości i 8 metrów wysokości i prawdopodobnie został wzniesiony w XIV wieku. Uważa się, że niegdyś służył jako sala zgromadzeń przed wewnętrznym dziedzińcem.

Epoka Thonburi trwała od 1767 do 1851 roku. Królestwo zostało założone przez Taskina Wielkiego, który został obalony w 1782 roku. Taskinowi przypisuje się zjednoczenie Syjamu, który po upadku Ayutthayi rozpadł się na pięć odrębnych państw.

Ruiny królestwa zostały odkryte podczas wykopalisk archeologicznych, ale wiele z nich wymaga obejrzenia z bliska. Turyści mogą zapoznać się z historią Thonburi w Muzeum Siriraj Bimuksthan i Muzeum Siam, a także zwiedzić fort Wichai Prasit z Pak Khlong Talat lub – za zgodą marynarki wojennej – z bliska.

Założone w 1782 roku i istniejące do 1932 roku Królestwo Rattanakosin zostało ustanowione przez Ramę I z dynastii Chakri i zastąpiło Thonburi jako stolicę Tajlandii. Po kryzysie gospodarczym król Prajadhipok przekazał część swojej władzy premierowi. Spotkało się to jednak z niezadowoleniem społeczeństwa. 24 czerwca 1932 roku garnizon w Bangkoku zbuntował się, przejmując władzę nad monarchią i tym samym kończąc 800 lat monarchii.

Dzisiaj odwiedzający Królestwo Rattanakosin mogą zobaczyć liczne pamiątki z okresu 150-letniego panowania, w tym Wielki Pałac.

W Wielkim Pałacu znajduje się wiele niezapomnianych zabytków, w tym Wat Phra Kaew.

Wat Phra Kaew, lepiej znana jako Świątynia Szmaragdowego Buddy, jest uważana za najświętszą świątynię w Tajlandii. Poświęcona w 1782 roku, Świątynia Szmaragdowego Buddy jest najczęściej odwiedzaną atrakcją Bangkoku i świętym miejscem pielgrzymkowym dla wielu buddystów.

Chociaż posąg Szmaragdowego Buddy ma zaledwie około 66 cm wysokości, fascynuje zarówno historyków, jak i wyznawców. Jego pochodzenie jest nieznane, ale niektórzy badacze uważają, że pochodzi z XIII lub XIV wieku. Szmaragdowy Budda zasiada na pozłacanym tronie, który nie tylko go chroni, ale także podnosi go na wysokość, dzięki czemu jest widoczny z daleka dla licznych zwiedzających wchodzących do świątyni.

Wat Suthat, jedna z najstarszych świątyń z epoki Rattanakosin, jest jedną z sześciu świątyń królewskich pierwszej klasy. Budowę świątyni zlecił w 1782 roku Rama I, pierwszy król królestwa Rattanakosin. Ukończono ją jednak dopiero w 1847 roku za panowania króla Ramy III.

Wat Suthat jest również znany jako Świątynia Gigantycznej Huśtawki ze względu na ogromną czerwoną huśtawkę znajdującą się przed świątynią. Huśtawka została wzniesiona w 1784 roku na potrzeby rytuału religijnego braminów. Później służyła do gier, w których młodzi mężczyźni próbowali huśtać się jak najwyżej, aby złapać zębami woreczek ze złotymi monetami. Jednak praktyka ta została uznana za zbyt niebezpieczną i została zaniechana w latach 30. XX wieku.

Dziś można odwiedzić Wat Suthat i jego 21-metrową gigantyczną huśtawkę, choć nie wolno huśtać się na samym obiekcie religijnym. Niemniej jednak, to fascynująca wycieczka, oferująca fantastyczne możliwości robienia zdjęć!

Tajlandia na przestrzeni wieków

Istnieje wiele sposobów na zaplanowanie podróży do Tajlandii, ale dla pasjonatów historii zwiedzanie Krainy Uśmiechu przez różne okresy historyczne jest ekscytującym sposobem na zrozumienie bogatej historii Tajlandii i pokazuje, że naprawdę można znaleźć miejsce odpowiadające każdemu marzeniu.