Waarom zou je daarheen gaan en hoe doe je dat op de juiste manier?

Twee enorme stenen handen staan ​​langs de weg, naast een groepje betonnen vruchten – het tafereel doet meer denken aan Wonderland dan aan wat dan ook op Koh Samui. En dat is precies wat het zo aantrekkelijk maakt. Je beklimt de trap die in de sculpturen is verwerkt, maakt foto's en loopt verder. Tien tot vijftien minuten is ruim voldoende.

De meeste mensen ontdekken het tijdens de rit de berg op, vaak op weg naar de Magische Tuin van Tarnim, en zo zou ik het ook zien: als een tussenstop, niet als een bestemming. Het is er rustig, en dat is een deel van de charme. Het is ook zichtbaar onafgewerkt, met ruwe constructie en wat twijfelachtig ogende elektrische installaties, dus verwacht er niet te veel van. Als je van eigenzinnige, halfafgemaakte curiositeiten houdt, zul je het hier leuk vinden. Verwacht je perfectie, ga dan verder.

Iedereen die ooit heeft gewaarschuwd voor een bezoek aan die plek, geeft dringend advies: de oppervlakken zijn glad en er is geen valbeveiliging. Geen leuning, geen zachte landing. Draag schoenen met een goede grip en denk goed na of je kleine kinderen zonder toezicht wilt laten klimmen.