Dlaczego warto tam pojechać i jak zrobić to dobrze?

Dwie ogromne kamienne dłonie stoją przy drodze obok betonowego grona owoców – widok ten bardziej przypomina Krainę Czarów niż cokolwiek innego na Koh Samui. I właśnie to czyni go tak atrakcyjnym. Wchodzisz po schodach wkomponowanych w rzeźby, robisz zdjęcia i idziesz dalej. Dziesięć do piętnastu minut w zupełności wystarczy.

Większość ludzi odkrywa go podczas podjazdu w góry, często w drodze do Magicznego Ogrodu Tarnim, i ja też bym go tak postrzegał: jako przystanek, a nie cel podróży. Jest cichy i to część jego uroku. Jest też wyraźnie niedokończony, z prymitywną konstrukcją i wątpliwą elektryką, więc nie nastawiajcie się na zbyt wiele. Jeśli lubicie dziwaczne, niedokończone ciekawostki, spodoba wam się. Jeśli oczekujecie perfekcji, ruszajcie dalej.

Każdy, kto kiedykolwiek ostrzegał przed przebywaniem tam, daje pilną radę: Powierzchnie są śliskie i nie ma zabezpieczeń przed upadkiem. Brak poręczy, brak miękkiego lądowania. Załóż buty z dobrą podeszwą i dokładnie zastanów się, czy chcesz pozwolić małym dzieciom wspinać się bez nadzoru.