Het dorp Santikiri ligt in het subdistrict Mae Salong Nok, district Mae Fah Luang, provincie Chiang Rai. Provinciale weg 1130 loopt dwars door het dorp. De huizen van de dorpelingen liggen tegen de heuveltoppen aan weerszijden van de weg. Van bovenaf gezien lijkt de weg op een verhoogde laan.

In 1961 arriveerden twee bataljons van de 93e Birmese Divisie in Thailand. Het 3e bataljon werd gestationeerd in het district Fang in de provincie Chiang Mai, en het 5e bataljon in Ban Mae Salong Nok, het huidige dorp Santikiri. Het gebied rond Doi Mae Salong werd historisch gezien geteisterd door problemen met etnische minderheden, waaronder drugshandel, opiumsmokkel en een militaire aanwezigheid. Meer dan tien jaar lang moest het gebied als gevarenzone worden afgesloten. Pas in 1972 gaf het kabinet officieel toestemming aan het Chinese Nationale Leger (Kuomintang) om in Thailand te opereren, waarmee al deze problemen werden opgelost. De dorpelingen schakelden over op landbouw, zoals het verbouwen van thee en het planten van grove dennen (Pinus triphyllum). Ze hernoemden hun dorp tot Santikiri. In 1978 werden nationale identiteitskaarten uitgegeven.