Saray kültürü, resim, mimari, edebiyat, tiyatro ve müzik gibi alanlarda kendini gösterir. Geçmişte saray kültürü ağırlıklı olarak kraliyet ailesi ve soylular tarafından desteklenir ve eserlerin çoğu Budizme hizmet ederdi. Sistemi Hindistan'dan etkilenmiş ve daha fazla bütünleşme ve gelişmeyle benzersiz bir Tay kültürü oluşturmuştur.

Resim: Tayland'ın klasik resimlerinin çoğu tapınak ve saraylardaki duvar resimleridir ve temaları tamamen Budizm ile ilgilidir.

Resimler, Şakyamuni Buda'nın hayatı, cennet ve cehennem öyküleri ve ilgili gelenek ve görenekler gibi Budizmle ilgili konuları ele almaktadır. Resimlerin asıl amacı Budizmi yaymak, gelişimini teşvik etmek ve insanları aydınlatmaktır.

Mimari: Kraliyet sarayı mimarisinin yanı sıra, Budist eserler -hazineler- de bulunabilir.

Tayland'ın klasik mimarisini pagodaları ve tapınakları aracılığıyla keşfedin. Hindistan, Çin ve Myanmar'ın mimari tarzlarından ilham alan Taylandlılar, çok katlı çatılar, yükselen kuleler ve ahşap oymalar, altın varak, porselen, vitray ve inciler kullanılarak yapılan karmaşık süslemelerle benzersiz bir mimari tarz yarattılar. Güneş ışığıyla yıkanan bu yapılar, göz kamaştırıcı bir sanatsal ışıltı yayıyor.

Heykel: Tayland heykel sanatı, Budist figürleri ve filleri tasvir etmeye odaklanmıştır.

Bu ülkede ahşap, metal, fildişi veya nadir taş ve alçıdan yapılmış birçok Budist figürü bulunmaktadır.

Edebiyat: Erken dönem Tay edebiyatı çoğunlukla din, krallık veya soylulukla ilgiliydi ve bu konular öncelikle şiir yoluyla ele alınıyordu.

İfade biçimi. 20. yüzyılın başlarında Kral Rama VI, Tay edebiyatını reforme etmeye başladı ve o zamandan beri düzyazı, Tay yazarlarının en sevdiği yazı biçimlerinden biri haline geldi; bu yazarlar eserlerinde sıradan insanların günlük yaşamlarını da tasvir ediyorlar. Ramakien, en önemli edebi eserlerden biridir.

Drama: Tayland draması ve dansı ayrılmaz bir şekilde birbirine bağlıdır. Dansın kökeni Hindistan'a dayanmaktadır, ancak Taylandlılar...

Hareketler daha akıcı ve zarif olacak şekilde uyarlanmıştır. Ayutthaya Krallığı döneminde, başlıca dans türleri Güney Tayland dramaları ve halk danslarıydı.

Tiyatro ve saray tiyatrosu. Bu hanedanın beşinci kralı dönemine gelindiğinde, Batı tiyatrosunun etkisiyle antik tiyatro, varyete oyunları, operalar ve sözlü tiyatrolar da eklenmiştir. Daha önce tiyatrolar genellikle sarayda ve soyluların konutlarında sahnelenir, sıradan insanlar ise sadece Budist festivallerinde izleyebilirdi.

Müzik: Tayland klasik müziği, doğal ölçekleri kullanır; taze ve melodik ezgilere ve kendine özgü ritimlere sahiptir.

Yavaş tempolu, geniş ve derin bir yelpazeye sahip. Çalgılar arasında telli, yaylı, vurmalı ve üflemeli çalgılar bulunur; telli çalgılar arasında guzheng, yaylı çalgılar arasında telli çalgılar, vurmalı çalgılar arasında davul ve ziller, üflemeli çalgılar arasında ise obua ve flüt yer alır. Klasik müzik, dini törenler, geleneksel ritüeller ve festivaller sırasında çalınır. Tay klasik müziği, işlevlerine göre birkaç ana türe ayrılan 1200'den fazla melodiden oluşur: ağıtlar, öfkeli parçalar, eğlence müziği ve Budist müzik. Müziğin büyük bir kısmı "Ramakin" operasına eşlik müziği olarak hizmet eder ve bu da zengin ve çeşitli bir repertuvarla sonuçlanır.