วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร | กรุงเทพฯ

วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหารสร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเจ้าพระยานิครโบดินมหินมหากัลยาณมิตร (โต) ผู้ซึ่งบริจาคบ้านและที่ดินโดยรอบและสร้างเป็นวัดในปี พ.ศ. 2468 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนครเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดกัลยาณมิตร และทรงสั่งให้สร้างพระที่นั่งหลวงและพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ซึ่งมีชื่อว่าพระพุทธไตรรัตนยาก หรือหลวงพ่อโต โดยมีเจตนาที่จะเลียนแบบเมืองหลวงเก่าที่มีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมือง เช่น วัดพนันเชิงในอยุธยา

วัดแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองธนบุรีมาหลายชั่วอายุคน สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนครเหลา เดิมทีในปี 1825 เจ้าพระยานิคมโบดิน (โต กัลยาณมิตร) ได้บริจาคบ้านและที่ดินเพิ่มเติมเพื่อสร้างวัด ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนครเหลา รัชกาลที่ 3 ซึ่งทรงตั้งชื่อวัดว่าวัดกัลยาณมิตร ต่อมาได้ทรงสั่งสร้างและบริจาคทั้งวิหารหลวงและพระพุทธรูปองค์สำคัญสำหรับวิหารหลวง คือ พระพุทธไตรยลักษณ์ (หลวงพ่อโต) พระพุทธรูปองค์นี้เป็นที่เคารบู่นับถืออย่างมากของชาวจีน รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า สามโพธิ์หุฑคง หรือ สามโพธิ์คง เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นในท่ามารวิชัย วัดจากตักถึงตักได้ 5 วา 3 ศอก สูง 7 วา 2 ศอก 10 นิ้ว ตั้งอยู่ในวิหารใหญ่ตรงกลางวัด ระหว่างวิหารเล็กและอุโบสถด้านหน้าวิหารหลวง มีหอระฆังที่สร้างขึ้นใหม่ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานระฆังที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ภายในอุโบสถซึ่งมีขนาดเล็กกว่าวิหาร มีพระพุทธรูปปาไลไลในท่าปาไลไล ซึ่งสร้างขึ้นและถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ถือเป็นวัดแห่งเดียวในประเทศไทยที่มีพระพุทธรูปปาไลไลเป็นองค์เอก ภายในวัดมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง depicting ชีวิตของพระพุทธเจ้าและชีวิตประจำวันของชาวเมืองในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) นอกจากนี้ยังมีหอพระธรรมเถลิงพระเกียรติ ซึ่งประดิษฐานพระไตรปิฎกจากรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4)