Świątynię Wat Kalayanamit Woramahawihan zbudował za panowania króla Ramy III Chao Phraya Nikorn Bodin Mahin Maha Kalyanamitra (To), który podarował jej swój dom i otaczający go teren, a w 1825 roku zlecił jej budowę jako świątyni. Król Nangklao (Rama III) przemianował ją później na Wat Kalayanamit i zlecił budowę kaplicy królewskiej oraz głównego posągu Buddy, dużego posągu Buddy zwanego Phra Phuttha Trairattanayok lub Luang Pho To, z zamiarem naśladowania starej stolicy, która miała duży posąg Buddy poza murami miasta, np. Wat Phanan Choeng w Ayutthaya.

Ta świątynia jest częścią miasta Thonburi od pokoleń i została zbudowana za panowania króla Nangklao. Pierwotnie, w 1825 roku, Chaophraya Nikhom Bodin (To Kalyanamitra) podarował swój dom i nabył dodatkową ziemię pod budowę świątyni. Podarował ją królowi Nangklao, Ramie III, który nazwał ją Wat Kalayanamit. Później zlecił i podarował zarówno Królewską Viharę, jak i główny posąg Buddy dla Królewskiej Vihary, Phra Phuttha Trairattanayok (Luang Pho To). Ten posąg jest szczególnie czczony przez Chińczyków. Jest znany również jako Sam Po Hut Kong lub Sam Po Kong. Jest to stiukowy posąg Buddy w pozycji Mara Vijaya, mierzący 5 wah 3 sok na kolanach i 7 wah 2 sok 10 cali wysokości. Znajduje się w dużej Viharze w centrum świątyni. Pomiędzy małą wiharą a salą ordynacyjną, przed królewską wiharą, stoi nowo wybudowana dzwonnica, w której znajduje się największy dzwon w Tajlandii. Wewnątrz sali ordynacyjnej, mniejszej od wihary, znajduje się posąg Buddy Pa Lai Lai w pozie Palilai, zamówiony i podarowany królowi Ramie III. Jest ona uważana za jedyną świątynię w Tajlandii z głównym posągiem Buddy w pozie Palilai. Wnętrze zdobią malowidła ścienne przedstawiające życie Buddy i codzienne życie mieszkańców miasta za panowania króla Ramy III. Znajduje się tam również sala Phra Thammathian Theling Phra Kiat, w której przechowywana jest Tripitaka z czasów panowania króla Ramy IV.