Dlaczego warto tam pojechać i jak zrobić to dobrze?

Prawdziwym powodem wizyty są płytki ceramiczne. Król Rama V zlecił budowę Wat Ratchabophit i ukończył ją w 1869 roku. Okrągły krużganek otaczający 43-metrową, złoconą chedi jest pokryty kolorowymi, szkliwionymi płytkami ceramicznymi, których detale wykonane są z porcelany Benjarong. Można tam stać przez pół godziny i wciąż odkrywać coś nowego – a wstęp jest bezpłatny.

Rama V podróżował po Europie i to widać. Elewacja sali ordynacyjnej jest utrzymana w stylu tajskim, ale wnętrze utrzymane jest w stylu neogotyckim, z ostrymi łukami i złoceniami, które bardziej przypominają europejską kaplicę niż świątynię w Bangkoku. Jej drzwi zdobią masa perłowa i królewskie insygnia. Sala nie zawsze jest otwarta dla zwiedzających, więc jeśli uda Ci się ją odwiedzić, potraktuj to jako wyjątkowe przeżycie. Na zachodnim krańcu terenu znajduje się cmentarz królewski z grobowcami w stylu gotyckim, w tym grobowcem z prochami księcia Mahidola, Księżniczki Matki i Księżniczki Galyani Vadhany.

Świątynia jest otwarta codziennie od 6:00 do 18:00 i panuje w niej spokojna atmosfera; odwiedzają ją częściej mnisi i goście z Tajlandii niż turyści. Opatem świątyni jest Najwyższy Patriarcha Tajlandii. Należy mieć zakryte ramiona i kolana. Świątynia znajduje się przy ulicy Fueang Nakhon, około 10 minut spacerem od Wat Pho i Wielkiego Pałacu oraz mniej więcej tyle samo od stacji metra Sam Yot. Wat Suthat i Wielka Huśtawka znajdują się zaledwie kilka kroków na wschód, co sprawia, że ​​wizyta w niej stanowi idealne uzupełnienie zwiedzania starego miasta.