Wymagania wizowe i wjazdowe do Tajlandii w 2026 r.: zasada 30 dni, TDAC, e-wiza

Czy potrzebuję wizy do Tajlandii?

Większość turystów z tego nie korzysta, ale pobyt bezwizowy jest krótszy niż wcześniej. Od 15 września 2026 roku posiadacze paszportów z 60 krajów i terytoriów otrzymują pieczątkę wjazdową na 30 dni bez wizy. Wcześniej 60 dni obowiązywało obywateli 93 krajów. Na nowej liście znajdują się Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Kanada, Australia, Nowa Zelandia, UE i EOG, Japonia, Indie, Singapur, Malezja i wszystkie sześć państw Zatoki Perskiej. Pobyt można jednorazowo przedłużyć w dowolnym urzędzie imigracyjnym za 1900 bahtów. 60 dni to zatem maksymalny czas pobytu bez wizy. Na dłuższy pobyt wymagana jest 60-dniowa e-wiza turystyczna, o którą należy się ubiegać przed wyjazdem.

Obywatele 21 krajów, w tym Meksyku i Sri Lanki, utracili prawo do wjazdu bezwizowego. Chiny, Rosja i Korea Południowa nigdy nie znajdowały się na liście i nadal wjeżdżają na podstawie obowiązujących umów. Wszyscy przybywający muszą wypełnić bezpłatną cyfrową kartę przyjazdu do Tajlandii (TDAC) online w ciągu trzech dni od przyjazdu. Na tej stronie znajdują się informacje na temat wymogów paszportowych, listy kontrolnej kontroli wjazdowej oraz informacje o przedłużeniu pobytu.

Zarezerwuj pierwszą noc z możliwością zwrotu

TDAC poprosi o podanie adresu zakwaterowania, a urzędnicy imigracyjni mogą zażądać weryfikacji zakwaterowania na pierwszą noc. Bezpłatny pokój w mieście przylotu spełnia oba te wymagania, a resztę planu podróży można zmienić później.

Otwórz Booking.com z datami podróży · również w Expedia · Trip.com

Jakiej wizy potrzebujesz? Wybierz swój paszport.

Wybierz swój paszport i długość pobytu. Odpowiedź znajdziesz w poniższej tabeli z wymogami wjazdowymi. Obowiązuje ta sama zasada, co w tabeli, z tą różnicą, że nie musisz czytać dwudziestu linijek.

Wybierz paszport, a odpowiedź pojawi się tutaj.

Zasady te uległy zmianie 15 września 2026 r. Jeśli wjechałeś przed tą datą i masz 60-dniowy stempel, zachowuje on ważność do daty wydrukowanej na nim. Niezależnie od szczegółowych zasad, obowiązuje data ważności wydrukowana na stemplu („Wjazd do”).

Oficjalne źródło: tdac.immigration.go.th

Czego potrzebujesz w biurze imigracyjnym

Pięć rzeczy, o które może zapytać policjant i trzy, o których ludzie najczęściej zapominają.

Niezależnie od obywatelstwa, podstawowe wymagania wjazdu do Tajlandii są zasadniczo takie same: paszport ważny przez co najmniej sześć miesięcy od daty wjazdu i zawierający co najmniej jedną pustą stronę; potwierdzenie TDAC (wystarczy kopia na smartfonie); bilet powrotny na dozwolony pobyt (30 dni w przypadku pobytu bezwizowego); adres zakwaterowania na pierwszą noc (ponieważ jest on wymagany na formularzu TDAC i może być również wymagany przez urzędników); oraz dowód posiadania wystarczających środków finansowych (urzędnik może o nie poprosić). Urząd Turystyki Tajlandii (TAT) w swoim przypomnieniu z lipca 2026 r. podaje, że wymagana kwota wynosi 10 000 bahtów na osobę lub 20 000 bahtów na rodzinę w przypadku wizy wydawanej po przylocie i niektórych wjazdów bezwizowych oraz 20 000 bahtów na osobę lub 40 000 bahtów na rodzinę w przypadku wizy turystycznej lub nieimigracyjnej. Strony internetowe Ambasad Królestwa Tajlandii w Waszyngtonie i Los Angeles podają jednak, że opłata za zwolnienie z wizy wynosi 20 000 bahtów od osoby lub 40 000 bahtów od rodziny. Urząd Turystyki Tajlandii (TAT) akceptuje bahty, ich równowartość w innej walucie lub dowód wpłaty. Dzieci poniżej 12. roku życia są zwolnione z opłaty. Żadna oficjalna strona internetowa nie podaje, że saldo w aplikacji bankowej lub na karcie kredytowej jest wystarczające. Dlatego zalecam posiadanie przy sobie 20 000 bahtów lub równowartości w gotówce.

Przepisy celne prowadzą do częstszych naruszeń niż przepisy wizowe. Tajskie służby celne zezwalają każdej osobie dorosłej na wwóz bez cła 200 papierosów lub 250 g tytoniu, jednego litra alkoholu i innych dóbr osobistych o wartości do 20 000 bahtów. Przekroczenie limitu papierosów skutkuje grzywną w wysokości dziesięciokrotności wartości towaru. Posiadanie e-papierosów, waporyzatorów, wkładów i podgrzewanych wyrobów tytoniowych jest zabronione, podobnie jak ich sprzedaż. Brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych przewiduje grzywny w wysokości od 5000 do 30 000 bahtów, a urządzenie zostanie skonfiskowane. Konopie indyjskie są dostępne w Tajlandii wyłącznie w celach medycznych na receptę, dlatego najlepiej zostawić je w domu.

Trzy przypadki nie zostały wyraźnie wymienione w przepisach. Każde dziecko, w tym niemowlęta, potrzebuje własnego TDAC i wjeżdża do Tajlandii zgodnie z przepisami swojego paszportu. Osoby posiadające podwójne obywatelstwo muszą opuścić Tajlandię z paszportem, którego użyły do ​​wjazdu, ponieważ stempel wyjazdowy musi być zgodny ze stemplem wjazdowym. Jeśli przebywasz w strefie tranzytowej Bangkoku krócej niż 12 godzin bez przechodzenia kontroli imigracyjnej, nie potrzebujesz wizy ani TDAC, chyba że zmieniasz terminal lub lotnisko albo Twój dalszy lot jest obsługiwany przez tanie linie lotnicze, które wymagają ponownej odprawy w trakcie tranzytu.

Do wjazdu do Tajlandii nie są wymagane żadne szczepienia, testy ani ubezpieczenie. Jedynym wyjątkiem jest szczepienie przeciwko żółtej febrze dla podróżnych przybywających z krajów o podwyższonym ryzyku zakażenia (niektóre kraje Afryki i Ameryki Południowej, ale nie kraje Azji, Europy, Ameryki Północnej ani Australii). Turyści nie są pytani o ubezpieczenie podróżne na granicy, ale jest ono obowiązkowe dla emerytów i rezydentów długoterminowych. Brak obowiązkowego ubezpieczenia nie oznacza, że ​​jest ono zbędne. Prywatne kliniki w Tajlandii pobierają od obcokrajowców pełne koszty; najczęstszą formą roszczeń są wypadki z udziałem skuterów. Ubezpieczenie wykupione przed wylotem jest najtańszą opcją.

Przy stanowisku będziesz potrzebować paszportu (ważnego co najmniej 6 miesięcy, z co najmniej jedną pustą stroną), kodu QR TDAC, biletu na dalszą podróż w trakcie pobytu, adresu na pierwszą noc oraz 20 000 bahtów lub równowartości w gotówce na wypadek, gdyby urzędnik zażądał potwierdzenia posiadania środków. Poniżej znajduje się pełna lista dla turystów. Informacje dotyczące maksymalnego czasu pobytu znajdują się poniżej.

Co zmieniło się 15 września 2026 r.?

Zasada wyjątku 60-dniowego została zniesiona. Ostatnia aktualizacja: 26 września 2026 r.

15 lipca 2026 roku rząd Tajlandii podjął decyzję o zniesieniu 60-dniowego zwolnienia z obowiązku wizowego. Cztery komunikaty Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym 31 sierpnia i weszły w życie 15 września 2026 roku. Nie jest to już propozycja ani okres próbny, ale regulacja obowiązująca obecnie w punktach imigracyjnych. Cztery rzeczy zmieniły się jednocześnie: standardowy okres pobytu bezwizowego został skrócony z 60 do 30 dni. Lista uprawnionych narodowości zmniejszyła się z 93 do 60 krajów i terytoriów. 21 narodowości całkowicie straciło zwolnienie z obowiązku wizowego, a dozwolony pobyt dla Mauritiusa i Seszeli został skrócony do 15 dni. Liczba krajów, dla których można było wydać wizę po przyjeździe, została ograniczona z 19 do trzech: Azerbejdżanu, Białorusi i Serbii.

Dwie kolejne zmiany są mniej istotne. Maksymalny pobyt bezwizowy wynosi teraz 60 dni zamiast 90, ponieważ odwiedzający otrzymują 30-dniowy pobyt po przyjeździe i mogą ubiegać się o jednorazowe przedłużenie o 30 dni za 1900 bahtów. Drugie przedłużenie nie jest dozwolone. Zwolnienie z obowiązku wizowego dotyczy teraz wyłącznie turystyki; wiza nieimigracyjna kategorii B lub odpowiadająca jej wiza kategorii E jest wymagana na spotkania i konferencje. Wjazd drogą lądową jest ograniczony do dwóch wizyt w roku kalendarzowym; obywatele Malezji, Brunei, Indonezji i Singapuru są wyłączeni ze zwolnienia z obowiązku wizowego.

Niezmiennie pozostaje, że certyfikat TDAC jest nadal obowiązkowy przy każdym wjeździe, nadal obowiązuje DTV dla telepracowników, 60-dniowa wiza turystyczna nadal stanowi alternatywę dla dłuższych wyjazdów i nadal nie ma wymogów dotyczących szczepień ani ubezpieczenia przy wjeździe. Ponieważ niektóre krajowe zalecenia dotyczące podróży są powoli aktualizowane, wzmianka o 60 dniach na stronie rządowej nie dowodzi, że stare przepisy nadal obowiązują.

Zweryfikowano 26 września 2026 r. Ważny od 15 września: 30 dni bezwizowych dla 60 krajów, 15 dni dla Mauritiusa i Seszeli, wiza tylko po przylocie dla Azerbejdżanu, Białorusi i Serbii. Obywatele 21 krajów nie są już zwolnieni z obowiązku wizowego. Nadal możliwe jest przedłużenie pobytu za 1900 bahtów, co pozwala na wydłużenie pobytu do maksymalnie 60 dni.

Karta Cyfrowego Przyjazdu do Tajlandii (TDAC) w skrócie

Obowiązkowe od 1 maja 2025 r., bezpłatne, bez konieczności posiadania wizy.

Wszyscy cudzoziemcy przybywający do Tajlandii drogą lotniczą, lądową lub morską muszą ubiegać się o cyfrową kartę przyjazdu do Tajlandii (THAC) przed przyjazdem, niezależnie od obywatelstwa, rodzaju wizy czy długości pobytu. Karta ta zastąpiła papierową kartę TM6. THAC jest dostępna bezpłatnie na oficjalnym portalu tdac.immigration.go.th lub za pośrednictwem aplikacji THIM Departamentu Imigracji. Wprowadzenie danych paszportowych, numeru lotu, adresu pierwszego noclegu oraz krótkiego oświadczenia o stanie zdrowia zajmuje około pięciu minut. Otrzymasz kod QR e-mailem, który należy okazać na smartfonie podczas kontroli imigracyjnej. Drukowanie nie jest wymagane.

Okienko aplikacyjne otwiera się na trzy dni przed przylotem. Zgodnie z oficjalnymi FAQ, dzień przylotu jest wliczany do tego obliczenia. Dlatego idealnym rozwiązaniem jest złożenie wniosku dzień przed odlotem, ale możliwe jest również złożenie wniosku przy bramce odlotu. Przy każdym wjeździe, w tym przy przekraczaniu granicy i podróży powrotnej, wymagana jest nowa karta. Niemowlęta i dzieci potrzebują własnej karty. Strony internetowe żądające opłaty TDAC nie są powiązane z rządem; oficjalny portal kończy się na .go.th i nigdy nie prosi o podanie numeru karty.

Aby uzyskać pełne instrukcje krok po kroku, wyjaśnienia wszystkich pól (w tym „kraju, który wprowadziłeś” i listy wyboru zawodu), informacje na temat aplikacji THIM, rejestracji grupowej dla rodzin i tego, co zrobić w przypadku popełnienia błędu, zapoznaj się z naszym przewodnikiem po cyfrowej karcie wjazdu do Tajlandii.

Jak długo można przebywać w Tajlandii bez wizy? Wyjątek 30-dniowy

Od 15 września 2026 r. posiadacze paszportów z 60 krajów i terytoriów automatycznie otrzymają 30-dniowe zwolnienie z obowiązku wizowego po przyjeździe. Nie jest wymagany żaden wniosek. Wystarczy okazać paszport i kartę TDAC, a otrzymają Państwo pieczątkę wjazdową ważną przez 30 dni, przy czym za pierwszy dzień wjazdu uznaje się dzień przyjazdu. 60 uprawnionych krajów i terytoriów to: Australia, Austria, Bahrajn, Belgia, Bhutan, Brunei, Bułgaria, Kanada, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Fidżi, Finlandia, Francja, Gruzja, Niemcy, Grecja, Węgry, Islandia, Indie, Indonezja, Irlandia, Izrael, Włochy, Japonia, Jordania, Kuwejt, Kirgistan, Łotwa, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Malezja, Malediwy, Malta, Holandia, Nowa Zelandia, Norwegia, Oman, Filipiny, Polska, Portugalia, Katar, Rumunia, Arabia Saudyjska, Singapur, Słowacja, Słowenia, Republika Południowej Afryki, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Tajwan, Turcja, Ukraina, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Mauritius i Seszele otrzymają krótsze, 15-dniowe zwolnienie z obowiązku wizowego.

Zwolnienie dotyczy wyłącznie turystyki. Wjazd drogą lądową jest ograniczony do dwóch wjazdów w roku kalendarzowym, przy czym paszporty Malezji, Brunei, Indonezji i Singapuru są z niego zwolnione. Nie ma limitu wjazdów drogą lotniczą ani morską; jednak wielokrotne wjazdy w ramach tego zwolnienia zawsze skutkowały zapytaniami w kontroli imigracyjnej. W przypadku większości paszportów nie obowiązuje łączny limit pobytu, jak w strefie Schengen; każdy wjazd rozpoczyna nowy 30-dniowy okres.

Możesz jednorazowo przedłużyć swój pobyt o 30 dni w dowolnym tajskim urzędzie imigracyjnym za 1900 bahtów. To daje łącznie 60 dni bez opuszczania kraju. Poprzedni limit 90 dni został zniesiony wraz z wprowadzeniem wizy 60-dniowej. Aby uzyskać dłuższy pobyt, przed wylotem należy złożyć wniosek o 60-dniową wizę turystyczną.

Jak przedłużyć pobyt o 30 dni (1900 ฿)

Jeśli wjechałeś do Tajlandii na podstawie 30-dniowego wyjątku i chcesz pozostać dłużej bez opuszczania kraju, złóż wniosek o 30-dniowe przedłużenie w tajskim urzędzie imigracyjnym. Kosztuje to 1900 bahtów, zazwyczaj jest przyznawane tego samego dnia w większości urzędów i wymaga paszportu, wypełnionego formularza TM.7, zdjęcia paszportowego (4 x 6 cm) oraz opłaty w gotówce. Złóż wniosek o przedłużenie przed upływem terminu ważności pieczątki wjazdowej, a nie po nim. Jednodniowe opóźnienie jest uznawane za przekroczenie dozwolonego czasu pobytu, a nie za spóźniony wniosek. Dozwolone jest tylko jedno przedłużenie; drugie nie jest dozwolone. Władze mogą również odrzucić wniosek o przedłużenie, jeśli w paszporcie widnieje ciągłość wiz.

Biura, z których faktycznie korzystają odwiedzający to: Centrum Obsługi Tymczasowego Przedłużenia Wiz w IT Square Laksi (3 piętro) w Bangkoku, gdzie posiadacze wiz turystycznych i wnioski online są przetwarzane w kompleksie rządowym Chaeng Watthana; biuro imigracyjne w Chiang Mai na Airport Road; biuro imigracyjne w Phuket Town; oraz biuro imigracyjne w Chonburi na Jomtien Soi 5 dla Pattayi. W Bangkoku, Chiang Mai, Pattayi i pięciu innych prowincjach możesz ubiegać się o przedłużenie online za pośrednictwem e-Extension (1900 bahtów plus 500 bahtów opłata za obsługę) i musisz tylko stawić się osobiście po pieczątkę. Najlepiej przybyć dokładnie o 8:30 rano, kiedy otwierają; przetwarzanie trwa od jednej do trzech godzin i zależy od decyzji urzędnika. Po 60 dniach musisz opuścić kraj lub mieć wizę na dłuższy pobyt. 60-dniowa turystyczna e-wiza, którą można jednokrotnie przedłużyć, jest najłatwiejszym sposobem na pobyt do trzech miesięcy. Następnie będziesz potrzebować wizy DTV (wizy turystycznej jednodniowej), LTR (wizy długoterminowej) lub wizy emerytalnej. Nasz przewodnik po przedłużaniu wizy do Tajlandii zawiera informacje o procesie online, wszystkich głównych biurach i zasadach odmowy.

Przekroczenie dozwolonego pobytu wiąże się z opłatą w wysokości 500 bahtów dziennie, do maksymalnej kwoty 20 000 bahtów. Dodatkowo, jeśli policja złapie Cię jako pierwszą, grozi Ci zatrzymanie i deportacja. Po 90 dniach (1 roku) automatycznie nakładany jest zakaz ponownego wjazdu, który wydłuża się do 10 lat w przypadku pobytów trwających pięć lat lub dłużej. Data stempla w paszporcie to data wyjazdu.

21 narodowości, które utraciły możliwość wjazdu bez wizy

Co powinieneś zrobić, jeśli Twój paszport zostanie usunięty z listy 15 września 2026 r.?

Obywatele 21 krajów, którzy wcześniej korzystali z bezwizowego wjazdu do Tajlandii, nie potrzebują już wizy. Dotyczy to Albanii, Andory, Kolumbii, Kuby, Dominiki, Republiki Dominikańskiej, Ekwadoru, Gwatemali, Jamajki, Kosowa, Meksyku, Monako, Maroka, Panamy, Papui-Nowej Gwinei, San Marino, Sri Lanki, Tongi, Trynidadu i Tobago, Urugwaju i Uzbekistanu. Osoby posiadające paszport jednego z tych krajów muszą uzyskać wizę przed podróżą. Bez ważnej wizy nie będzie można wejść na pokład; problemu tego nie można rozwiązać po przylocie.

Zwykłą drogą dla prawie wszystkich podróżnych jest wiza turystyczna, o którą wnioskuje się za pośrednictwem oficjalnego portalu e-wizowego pod adresem thaievisa.go.th. Wniosek online kosztuje około 40 dolarów amerykańskich i uprawnia do 60-dniowego pobytu – dwa razy dłuższego niż w przypadku obywateli krajów zwolnionych z obowiązku wizowego. Przedłużenie jest możliwe po przyjeździe za opłatą 1900 bahtów. Czas rozpatrywania wniosku waha się od 3 do 5 dni roboczych w zależności od urzędu wizowego, ale może również wynieść do 15 dni roboczych. Dlatego należy złożyć wniosek o wizę przed zarezerwowaniem lotów bezzwrotnych. Opcja wizy po przylocie nie jest już dostępna, ponieważ została wycofana dla Azerbejdżanu, Białorusi i Serbii. Egipt, Uzbekistan i Armenia, które wcześniej korzystały z tej opcji, teraz również wymagają wizy elektronicznej.

Jeśli posiadasz jeden z tych 21 paszportów i zarezerwowałeś już loty, złóż wniosek o e-wizę już teraz. Linie lotnicze sprawdzają status wizy podczas odprawy na loty do Tajlandii. Zmiana weszła w życie 15 września 2026 r.; nie ma okresu karencji na późniejsze rezerwacje.

Chiny, Rosja, Korea Południowa i Brazylia przystępują do porozumień, ale nie do listy wyjątków.

Dlaczego zmiana z 15 września nie miała wpływu na te paszporty?

Niektóre narodowości mogą wjeżdżać do Tajlandii bez wizy na mocy umów dwustronnych, a nie jednostronnych zwolnień wizowych. Ponieważ są to umowy między dwoma rządami, pozostają one niezmienione przez oświadczenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Tajlandii z 31 sierpnia 2026 r. Obywatele Chin, Hongkongu, Makau, Rosji, Mongolii, Kazachstanu, Laosu i Wietnamu mają prawo do 30-dniowego pobytu; w przypadku Chin, Hongkongu, Makau, Mongolii i Kazachstanu obowiązuje również maksymalny pobyt 90 dni w ciągu 180-dniowego okresu. Obywatele Kambodży i Mjanmy mają prawo do 14-dniowego pobytu; do Mjanmy można dostać się wyłącznie drogą lotniczą.

W przypadku Korei Południowej, Brazylii, Argentyny, Chile i Peru obowiązuje 90-dniowy limit pobytu – trzykrotność obecnego limitu standardowego. Obywatel Korei i obywatel USA przylatujący tym samym lotem otrzymają zatem odpowiednio 90 i 30 dni. Okresy te można dostosować niezależnie od limitu. Jeśli Twoja podróż zależy od liczby przysługujących Ci dni, skontaktuj się z Ambasadą Królestwa Tajlandii w swoim kraju przed dokonaniem rezerwacji.

Wymagania wizowe według narodowości

Zasada ta dotyczy wszystkich 60 krajów zwolnionych z obowiązku jej stosowania. Różnica polega na tym, kogo i o jakie informacje prosi się.

Przepisy wizowe Tajlandii są jednolite dla wszystkich 60 krajów i terytoriów objętych ruchem bezwizowym: 30-dniowy pobyt przy wjeździe, jednorazowe przedłużenie za 1900 bahtów, TDAC dla wszystkich. Obywatele USA mają własny przewodnik, natomiast obywatele Wielkiej Brytanii i Indii mają osobne sekcje ze względu na różne wymagania. Pozostałe osoby zostały wymienione w tabeli. Kanadyjczycy, Australijczycy, Nowozelandczycy oraz wszyscy posiadacze paszportów UE i EOG podlegają tym samym przepisom obowiązującym w USA: 30-dniowy pobyt z możliwością przedłużenia do 60 dni, e-wiza na dłuższe pobyty. Na trzymiesięczny pobyt zimowy zamiast stempla wymagana jest wiza.

Przegląd 30-dniowej zasady wyjątku dla obywateli USA

Obywatele USA nadal nie potrzebują wizy w celach turystycznych w Tajlandii; jednak pobyt jest teraz ograniczony do 30 dni zamiast 60 i można go jednorazowo przedłużyć za 1900 bahtów do 60 dni. W przypadku podróży trwającej od sześciu do ośmiu tygodni, która była bez problemu możliwa ze starą wizą, wymagane jest przedłużenie wizy lub 60-dniowa e-wiza turystyczna (40 USD w Ambasadzie USA w Waszyngtonie i Konsulacie USA w Los Angeles; czas rozpatrywania wniosku wynosi od 3 do 5 dni roboczych w Waszyngtonie, do 15 dni w Los Angeles), o którą należy się ubiegać przed wyjazdem. Szczegółowe instrukcje dotyczące przedłużania wiz, porównania opcji pobytów długoterminowych oraz informacji o podatkach w USA można znaleźć w naszym specjalnym przewodniku wizowym dla obywateli USA po Tajlandii.

Czy obywatele USA potrzebują wizy do Tajlandii? Nie, na pobyty turystyczne do 30 dni, z opłatą za przedłużenie w wysokości 1900 bahtów do 60 dni. Tak, na pobyty dłuższe niż 60 dni, na przykład w podróżach służbowych lub w przypadku planowania pracy zdalnej przez dłuższy czas. Poniżej znajdują się informacje na temat opcji DTV lub LTR.

Wiza do Tajlandii dla obywateli brytyjskich

Obywatele brytyjscy z paszportami nadal będą korzystać z tego samego 30-dniowego zwolnienia (poprzednio 60 dni, od 15 września 2026 r.). W związku z tym wiza nadal nie jest wymagana w przypadku regularnych wakacji. Zgodnie z przepisami Ambasady Królestwa Tajlandii w Londynie, zwolnienie to dotyczy wyłącznie celów turystycznych, z maksymalnie dwoma wjazdami w roku kalendarzowym. Warunkiem wstępnym jest przedstawienie dowodu dalszej podróży w ciągu 30 dni od przyjazdu oraz dostarczenie 20 000 bahtów na osobę na żądanie. Posiadacze brytyjskich paszportów zagranicznych, obywatele brytyjscy przebywający za granicą i posiadacze innych kategorii paszportów brytyjskich powinni skontaktować się z ambasadą przed dokonaniem rezerwacji.

Porady dotyczące podróży na stronie gov.uk odzwierciedlają zmiany z 15 września i zawierają dwie dodatkowe informacje, których brakowało na stronie internetowej Tajlandii. Obywatelom brytyjskim odmówiono wjazdu, jeśli nie mogli przedstawić dowodu posiadania wystarczających środków finansowych lub biletu na dalszą podróż. Posiadanie e-papierosów jest nielegalne i podlega karze grzywny w wysokości od 5000 do 30 000 bahtów. Na zimowe wakacje trwające dwa miesiące lub dłużej, 60-dniowa turystyczna e-wiza (lub sześciomiesięczna wiza METV) jest teraz bezpieczniejszą opcją.

Wiza do Tajlandii dla obywateli Indii

Indie utrzymały swoje miejsce na liście krajów objętych ruchem bezwizowym po restrukturyzacji z 15 września 2026 r. Obywatele Indii nadal podlegają obowiązkowi wizowemu, ale tylko przez 30 dni zamiast 60, i nie potrzebują już wizy turystycznej. Wizy „on-earth” nie są już wydawane posiadaczom indyjskich paszportów; e-wiza jest zatem jedynym sposobem ubiegania się o wizę z wyprzedzeniem. Na granicy potrzebny będzie paszport ważny przez co najmniej sześć miesięcy, kod QR TDAC, bilet powrotny ważny w ciągu 30 dni oraz dowód zakwaterowania. Urzędnicy mogą zażądać potwierdzenia posiadania wystarczających środków finansowych: 20 000 bahtów na osobę lub 40 000 bahtów na rodzinę. Informacje na ten temat można znaleźć na stronie internetowej Ambasady Królestwa Tajlandii (lista Urzędu Turystyki Tajlandii (TAT) określa limit 10 000 bahtów dla niektórych wjazdów bezwizowych). Żadna oficjalna strona internetowa nie wspomina o akceptacji środków w aplikacji bankowej. Dlatego należy mieć przy sobie 20 000 bahtów lub równowartość tej kwoty w gotówce.

W przypadku pobytów dłuższych niż 30 dni możliwe jest przedłużenie pobytu do 60 dni za kwotę 1900 bahtów; dostępna jest również 60-dniowa wiza turystyczna, o którą należy ubiegać się z wyprzedzeniem za pośrednictwem strony thaievisa.go.th; wiza DTV jest dostępna dla pracowników zdalnych, freelancerów i podróżników w celu rozwoju umiejętności (mulaj tajlandzki, szkoły gotowania); a także wiza LTR dla osób o wyższych dochodach.

Czy obywatele Indii potrzebują wizy do Tajlandii? Nie. Posiadacze indyjskich paszportów mogą wjechać do Tajlandii bez wizy na 30 dni od 15 września 2026 roku (wcześniej 60 dni). Wystarczy złożyć formularz TDAC i podróżować z paszportem, biletem powrotnym oraz paszportem ważnym przez co najmniej sześć miesięcy.

Uprawnienia do otrzymania wizy do Tajlandii na podstawie obywatelstwa (od 15 września 2026 r.)

Zgodnie z komunikatem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Tajlandii, opublikowanym w Dzienniku Królewskim 31 sierpnia 2026 r., od 26 września 2026 r., wszyscy podróżni, niezależnie od obywatelstwa i rodzaju wizy, muszą wypełnić formularz TDAC przed wjazdem do Tajlandii. Dotyczy to wyłącznie podróży turystycznych; podróże służbowe są zwolnione z tego obowiązku. Źródła: Konsulat Generalny Tajlandii w Los Angeles, Ambasada Tajlandii w Londynie, thaievisa.go.th, wpis w Wikipedii na temat polityki wizowej dla wiz dwustronnych. Przed dokonaniem rezerwacji prosimy o sprawdzenie obywatelstwa na oficjalnej stronie internetowej konsulatu Tajlandii.

Wiza do Tajlandii wydawana po przylocie jest obecnie ważna tylko dla osób z trzech krajów.

Wiza on arrival była wcześniej ważna dla 19 narodowości. Od 15 września 2026 roku jest ważna tylko dla obywateli Azerbejdżanu, Białorusi i Serbii. Upoważnia do 15-dniowego pobytu, kosztuje 2000 bahtów w gotówce i nie można jej przedłużyć. Jeśli Twój paszport nie pochodzi z jednego z tych trzech krajów, ten punkt Cię nie dotyczy, ponieważ jesteś zwolniony z 30-dniowego wyjątku lub potrzebujesz wizy elektronicznej (e-wizy) przed lotem. Przepis ten dotyczy osób powołujących się na starsze wytyczne. Obywatele Indii i Chin mogą teraz wjeżdżać bez wizy odpowiednio na mocy wyjątku lub umowy dwustronnej. Egipt, Uzbekistan i Armenia utraciły możliwość wydawania wizy on arrival bez wyjątku i teraz wymagają elektronicznej wizy turystycznej (e-wizy).

Obywatele trzech krajów, dla których wiza jest nadal ważna, muszą posiadać dokładnie 2000 bahtów, zdjęcie paszportowe, wypełniony formularz wniosku, bilet lotniczy z przesiadką oraz potwierdzenie zakwaterowania. Wcześniejsze złożenie wniosku o wizę elektroniczną jest wygodniejszą opcją i pozwala na ważność wizy przez 60 dni zamiast 15.

E-wiza do Tajlandii, wiza turystyczna (TR) i wiza METV na wielokrotny wjazd

Złóż wniosek o wizę online przed podróżą na stronie thaievisa.go.th; ambasady nie wydają już naklejek wizowych.

Oficjalny tajski portal e-Visa obsługuje wizy turystyczne, wizy nieimigracyjne oraz wizy wielokrotnego wjazdu (DTV). Zakładasz konto, przesyłasz dokumenty, płacisz kartą i otrzymujesz list akceptacyjny e-mailem, który musisz przedstawić liniom lotniczym i władzom imigracyjnym. Wiza turystyczna jednokrotnego wjazdu kosztuje 40 dolarów amerykańskich i jest dostępna w ambasadzie w Waszyngtonie oraz konsulacie w Los Angeles. Jest ważna przez trzy miesiące od daty wydania i pozwala na pobyt do 60 dni od daty wjazdu. Przedłużenie o 30 dni jest dostępne w biurze imigracyjnym za opłatą 1900 bahtów, co wydłuża pobyt do 90 dni. Wiza turystyczna wielokrotnego wjazdu (METV) kosztuje 200 dolarów amerykańskich, jest ważna przez sześć miesięcy i pozwala na pobyt do 60 dni na każdy wjazd. Każdy wjazd można przedłużyć. Ta wiza nadaje się na dłuższe podróże po Azji Południowo-Wschodniej z międzylądowaniami w Tajlandii. Opłaty ustalane są przez odpowiednie ambasady lub konsulaty w ich lokalnych walutach, dlatego dla wnioskodawców z Wielkiej Brytanii i Australii obowiązują różne kwoty. Opłaty nie podlegają zwrotowi.

Wymagane dokumenty to strona z danymi z paszportu, zdjęcie zrobione nie wcześniej niż sześć miesięcy temu, dowód aktualnego adresu (jeśli wniosek składa się spoza kraju ojczystego), rezerwacje lotnicze i hotelowe oraz dowód posiadania wystarczających środków finansowych w wysokości co najmniej 20 000 bahtów (według portalu). Ambasada USA w Waszyngtonie wymaga wyciągów bankowych z ostatnich trzech miesięcy, potwierdzających miesięczny dochód w wysokości co najmniej 700 USD na osobę lub 2000 USD na rodzinę. Rozpatrzenie wniosku trwa od 3 do 5 dni roboczych w Waszyngtonie i co najmniej 15 dni roboczych w Los Angeles. Zgodnie z instrukcjami portalu, rozpatrzenie wniosku może potrwać do 10 dni roboczych lub dłużej, jeśli dokumenty są niekompletne. Wniosek należy złożyć co najmniej dwa tygodnie przed lotem.

Najczęstsze przyczyny odmowy wydania wizy turystycznej to: wyciągi bankowe niewystarczające na trzy miesiące lub poniżej wymaganej kwoty, ważność paszportu krótsza niż sześć miesięcy, brak dokumentów uprawniających do dalszej podróży, rezerwacje niezgodne z wymaganymi datami, wcześniejsze naruszenie warunków wizy lub złożenie wniosku z kraju, do którego nie posiadasz wizy ani zezwolenia na pobyt. Popraw swoje dokumenty i złóż nowy wniosek; opłata nie podlega zwrotowi.

Korzystaj wyłącznie z oficjalnego portalu thaievisa.go.th. E-wiza zyskała na znaczeniu 15 września 2026 r. Jest to jedyny sposób dla 21 narodowości, które utraciły status bezwizowy, oraz dla wszystkich pozostałych, na uzyskanie 60-dniowego pobytu po przyjeździe zamiast 30.

Wiza do Tajlandii (DTV), 5 lat dla pracowników zdalnych

Wprowadzone w lipcu 2024 r., zaostrzone w sierpniu 2026 r.

Wiza do Tajlandii to pięcioletnia wiza wielokrotnego wjazdu dla pracowników zdalnych, freelancerów, turystów długoterminowych oraz osób prowadzących działalność specjalistyczną w Tajlandii, taką jak treningi muay thai, kuchnia tajska lub medycyna tradycyjna. Każdy wjazd uprawnia do pobytu do 180 dni, który można jednorazowo przedłużyć na odprawie imigracyjnej o kolejne 180 dni i 1900 bahtów, co wydłuża pobyt do maksymalnie 360 ​​dni na wjazd. Opłata wizowa wynosi 10 000 bahtów (około 300 USD). Wymagane będzie potwierdzenie pracy zdalnej w zagranicznej firmie lub dochodów z pracy freelance lub uczestnictwa w uznanym kursie języka tajskiego; oszczędności w wysokości 500 000 bahtów (około 15 000 USD) wykazane na wyciągach bankowych za ostatnie trzy miesiące; oraz, od 31 sierpnia 2026 r., zaświadczenie o niekaralności. Paszport, zdjęcie i potwierdzenie zakwaterowania.

Od 31 sierpnia 2026 roku wnioskodawcy są również zobowiązani do przedstawienia zaświadczenia o niekaralności. Wnioski należy składać w kraju pochodzenia wnioskodawcy lub kraju stałego zamieszkania. Dotychczasowa praktyka składania wniosków podczas podróży z Laosu lub Wietnamu nie jest już akceptowana. Ambasady interpretują wymóg zamieszkania w różny sposób, dlatego przed rezerwacją lotu prosimy o sprawdzenie strony internetowej ambasady dotyczącej usług telewizji cyfrowej (DTV). Czas rozpatrywania wniosków różni się w zależności od ambasady i konsulatu i wynosi od dwóch do sześciu tygodni.

Różnica między kartą Direct Tourism Pass (DTV) a podróżą bezwizową wzrosła 15 września 2026 r. Możesz teraz przebywać w Tajlandii przez 180 dni na jeden wjazd (w porównaniu z 30 dniami w przypadku podróży bezwizowej), jednorazowo przedłużyć pobyt o kolejne 180 dni i ponownie wjeżdżać do Tajlandii tak często, jak chcesz, w ciągu pięciu lat. Jeśli planujesz pobyt w Tajlandii dłuższy niż kilka miesięcy w ciągu najbliższych pięciu lat, DTV staje się teraz znacznie korzystniejszy niż dotychczas.

Wiza emerytalna (nieimigracyjna OA/OX) dla podróżnych w wieku 50 lat i starszych.

Tajlandia oferuje dwie główne kategorie wiz emerytalnych. Wiza non-immigrant OA jest wydawana na rok i może być corocznie odnawiana. Wiza non-immigrant OX jest wydawana na pięć lat i może być odnawiana na kolejne pięć lat. Jest ona ograniczona do obywateli 14 krajów, w tym USA, Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii, Japonii, Niemiec, Francji, Włoch, Norwegii, Szwecji, Danii, Finlandii, Holandii i Szwajcarii. Standardowe wymagania to minimalny wiek 50 lat i saldo 800 000 bahtów na tajskim koncie bankowym utrzymywane przez co najmniej dwa miesiące lub miesięczny dochód w wysokości co najmniej 65 000 bahtów, lub kombinacja obu tych warunków wynosząca łącznie 800 000 bahtów rocznie. Wiza OX ma bardziej rygorystyczne wymagania: 3 miliony bahtów na tajskim koncie bankowym lub 1,8 miliona bahtów plus 1,2 miliona bahtów rocznego dochodu.

Ubezpieczenie zdrowotne z pokryciem co najmniej 40 000 bahtów na leczenie ambulatoryjne i 400 000 bahtów na leczenie szpitalne jest obowiązkowe i musi zostać wystawione przez ubezpieczyciela uznanego w Tajlandii. Należy ubiegać się o ubezpieczenie przed wjazdem do Tajlandii za pośrednictwem portalu e-Visa. Po przyjeździe posiadacze wizy emerytalnej muszą zgłaszać swój adres do Biura Imigracyjnego co 90 dni. O coroczne odnowienie wizy można ubiegać się w dowolnym prowincjonalnym Biurze Imigracyjnym.

Ubezpieczenie zdrowotne to najczęstsza przeszkoda. Musi ono pochodzić od ubezpieczyciela uznanego w Tajlandii (listę zatwierdzonych ubezpieczycieli prowadzi Tajlandzka Agencja Regulacji Ubezpieczeń). Wielu podróżnych przyjeżdża z zagranicznym ubezpieczeniem, a potem okazuje się, że jest ono nieważne w ambasadzie. Należy to zaplanować z dwu- lub trzymiesięcznym wyprzedzeniem.

Opcje na dłuższe pobyty

Przekroczenia granic i ponowny wjazd

Wjazd do Malezji, Laosu, Kambodży lub Mjanmy, a następnie ponowny wjazd do kraju, wydłuża zwolnienie o kolejne 30 dni, a za każdym razem wydawane jest nowe zezwolenie TDAC. Wjazdy na granicę lądową w ramach tego zwolnienia są ograniczone do dwóch w roku kalendarzowym (z wyłączeniem posiadaczy paszportów ASEAN). Nie ma wyraźnego limitu ponownego wjazdu drogą lotniczą. Jednak od listopada 2025 r. władze imigracyjne mogą odmówić wjazdu na lotniskach i przejściach granicznych, jeśli wjazd nastąpił więcej niż dwa razy bez uzasadnionego powodu. Możliwość kolejnych zwolnień budzi wątpliwości.

Sześć miesięcy w Tajlandii oznacza dla METV

Wiza turystyczna wielokrotnego wjazdu (200 USD) jest ważna przez sześć miesięcy i umożliwia pobyt do 60 dni na każdy wjazd. Każdy wjazd można przedłużyć o 30 dni. Z wjazdem i wyjazdem co 60–90 dni, obejmuje ona sześć miesięcy bez konieczności posiadania wizy długoterminowej. To idealne rozwiązanie dla osób, które nie pracują zdalnie lub ukończyły 50 lat.

Wiza LTR do Tajlandii (zezwolenie na pobyt długoterminowy)

Wiza odnawialna na okres do dziesięciu lat dla zamożnych obywateli zagranicznych, emerytów, wysoko wykwalifikowanych specjalistów oraz pracowników zdalnych dużych firm zagranicznych. Opłata za złożenie wniosku wynosi 50 000 bahtów. W kategorii „Praca z Tajlandii” wymagany jest roczny dochód w wysokości 80 000 USD i pracodawca o obrotach w wysokości 50 milionów USD. Dotyczy to stałych pracowników zdalnych dużych firm, a nie freelancerów, dla których przeznaczona jest wiza DTV.

Przywilej Tajlandii (dawniej Elitarny)

Płatne, długoterminowe członkostwo od 650 000 bahtów na pięć lat lub dłużej, obejmujące szybki dostęp na lotnisko i usługi konsjerża. Nie jest wymagana weryfikacja dochodów ani wieku. To idealna opcja dla osób, które chcą spędzić kilka lat w Tajlandii bez spełniania wymagań dla kategorii DTV, LTR lub emerytów, a także jedyny sposób na bezpośrednie uzyskanie wizy na co najmniej rok.

Często zadawane pytania

Często zadawane pytania dotyczące wiz i wymogów wjazdowych do Tajlandii.

Dla większości podróżnych: Nie. Obywatele 60 krajów i terytoriów, w tym USA, Wielkiej Brytanii, UE/EOG, Kanady, Australii, Nowej Zelandii, Japonii, Indii, Singapuru i państw Zatoki Perskiej, otrzymali bezwizowy wjazd na 30 dni od 15 września 2026 r. (poprzednio 60). Ważność ta może zostać jednorazowo przedłużona do 60 dni za 1900 bahtów. Obywatele 21 krajów utracili w tym dniu bezwizowy wjazd i potrzebują elektronicznej wizy turystycznej (e-wizy turystycznej). Każdy podróżny musi ubiegać się o bezpłatną Tajlandzką Cyfrową Kartę Przyjazdu (TDAC) w ciągu trzech dni od przyjazdu. Na dwutygodniowe wakacje wymagany jest jedynie paszport, TDAC i bilet lotniczy powrotny.

Będziesz potrzebować paszportu ważnego co najmniej sześć miesięcy od daty przyjazdu, z co najmniej jedną pustą stroną, kodu QR TDAC na smartfonie, biletu powrotnego lub biletu na dalszą podróż w okresie dozwolonego pobytu, adresu pierwszego noclegu oraz dowodu posiadania wystarczających środków finansowych, który możesz okazać na żądanie (20 000 bahtów za osobę lub 40 000 bahtów za rodzinę). (W TAT określono koszt wizy wydawanej po przyjeździe na osobę na poziomie 10 000 bahtów za osobę i niektórych wjazdów bezwizowych). Dowód szczepienia jest wymagany tylko w przypadku przyjazdu z obszaru występowania żółtej febry. Turyści nie potrzebują ubezpieczenia.

Oficjalne informacje różnią się. Urząd Turystyki Tajlandii (TAT) w swoim memorandum z lipca 2026 r. podaje kwotę 10 000 bahtów na osobę lub 20 000 bahtów na rodzinę za wizę po przyjeździe i niektóre wjazdy bezwizowe oraz 20 000 bahtów na osobę lub 40 000 bahtów na rodzinę za wizę turystyczną lub nieimigracyjną. Jednak strony internetowe Ambasad Królestwa Tajlandii w Waszyngtonie i Los Angeles podają kwotę 20 000 bahtów na osobę lub 40 000 bahtów na rodzinę za zwolnienie z obowiązku wizowego. Urzędnicy mogą zażądać dowodu posiadania wystarczających środków, ale decyzja należy do nich. Brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zwraca uwagę, że obywatelom brytyjskim odmówiono wjazdu bez tego dowodu. TAT akceptuje bahty, inne waluty lub dowód zapłaty. Dzieci poniżej 12. roku życia są zwolnione z obowiązku wizowego. Żadna oficjalna strona internetowa nie podaje, że saldo w aplikacji bankowej lub na karcie kredytowej jest wystarczające. Dlatego polecam mieć przy sobie 20 000 bahtów lub równowartość tej kwoty w gotówce.

Wymagania różnią się od tych obowiązujących przy imigracji. Portal e-wizowy wymaga potwierdzenia posiadania środków w wysokości co najmniej 20 000 bahtów, zazwyczaj wyciągów bankowych z ostatnich trzech miesięcy. Ambasada USA w Waszyngtonie podaje, że jest to równowartość co najmniej 700 USD miesięcznie na osobę lub 2000 USD na rodzinę. W przypadku wizy DTV wymagane jest 500 000 bahtów, na podstawie wyciągów bankowych z ostatnich trzech miesięcy; w przypadku wizy emerytalnej wymagane jest 800 000 bahtów na tajskim koncie bankowym lub miesięczny dochód w wysokości 65 000 bahtów.

Dla 60 obywateli państw zwolnionych z obowiązku wizowego obowiązuje 30-dniowy pobyt (skrócony przed 15 września 2026 r.) oraz jednorazowe przedłużenie o 30 dni w dowolnym urzędzie imigracyjnym za opłatą 1900 bahtów. Maksymalny pobyt wynosi zatem 60 dni na jeden wjazd. Dłuższy pobyt jest możliwy poprzez opuszczenie i ponowny wjazd do kraju (liczba przejść granicznych jest ograniczona do dwóch w ciągu roku), uzyskanie z wyprzedzeniem 60-dniowej wizy turystycznej (e-wizy), wizy DTV, wizy LTR lub wizy emerytalnej. Obywatele Korei Południowej, Brazylii, Argentyny, Chile i Peru otrzymują 90-dniowy pobyt na mocy umów dwustronnych.

Nie. 60-dniowy okres zwolnienia z obowiązku wizowego wygasł 15 września 2026 r. Obywatele 60 krajów z obecnej listy otrzymują stempel wjazdowy ważny przez 30 dni, który można jednorazowo przedłużyć o kolejne 30 dni za opłatą 1900 bahtów. 60 dni oznacza obecnie maksymalny okres pobytu, a nie dozwolony okres urlopu. Każdy, kto wjechał z 60-dniowym stemplem do 14 września włącznie, zachowa go do daty wydrukowanej na stemplu. Wszelkie informacje rządowe nadal określające 60-dniowy okres ważności są nieaktualne i nie dowodzą, że stare przepisy nadal obowiązują.

Nie kwalifikuje się to do wyjątku, który jest ograniczony do 60 dni z możliwością przedłużenia. Standardową drogą jest wiza turystyczna wielokrotnego wjazdu (METV, 200 USD) ważna przez sześć miesięcy (60 dni na wjazd, z możliwością przedłużenia o 30 dni za każdym razem). Umożliwia ona wyjazd i ponowny wjazd raz lub dwa razy. Osoby pracujące na odległość powinny rozważyć wizę DTV (180 dni na wjazd, ważna przez pięć lat, 10 000 bahtów), a osoby powyżej 50. roku życia z 800 000 bahtów na tajskim koncie bankowym mogą ubiegać się o wizę emerytalną.

Nie ma rocznej wizy turystycznej. Roczne opcje to wiza non-immigrant OA dla emerytów powyżej 50. roku życia (200 USD w ambasadach i konsulatach USA plus depozyt w wysokości 800 000 bahtów i tajskie ubezpieczenie zdrowotne), wiza non-immigrant B z tajskim pracodawcą i pozwoleniem na pracę lub członkostwo w programie Thailand Privilege od 650 000 bahtów na pięć lat. Dla większości podróżnych najtańszą opcją jest wiza DTV (10 000 bahtów na pięć lat z możliwością wjazdu na 180 dni).

Nie, jeśli przebywasz na lotnisku Suvarnabhumi krócej niż 12 godzin bez odprawy imigracyjnej, a następnie nie składasz wniosku TDAC. Wymagane jest zwolnienie z opłaty lub wiza i wniosek TDAC, jeśli przejdziesz kontrolę imigracyjną, co oznacza przesiadkę między Suvarnabhumi a Don Mueang, bagaż nienadawany lub dalszy lot tanimi liniami lotniczymi wymagający odprawy na lotnisku. Posiadacze paszportów pakistańskich potrzebują wizy tranzytowej w każdym przypadku.

500 ฿ dziennie, z limitem 20 000 ฿, plus zatrzymanie i deportacja na koszt własny, jeśli policja znajdzie cię pierwsza. Dobrowolny wyjazd po przekroczeniu 90 dni skutkuje automatycznym zakazem ponownego wjazdu, rocznym zakazem na okres 90 dni lub dłuższym, wydłużającym się do dziesięciu lat na okres pięciu lat. Od 15 września 2026 r. stempel obowiązuje przez 30 dni, a nie 60, i zakładanie, że jest inaczej, jest sposobem na przekroczenie dozwolonego pobytu. Przedłużenie o 1900 ฿ to legalny sposób na dłuższy pobyt.

Masz już odpowiedź w sprawie wizy? Teraz posortuj kartę przyjazdu i zaplanuj, dokąd jedziesz.

Gdzie się zatrzymać w Bangkoku

Porównaj ceny na głównych portalach rezerwacyjnych i filtruj pokoje z możliwością bezpłatnego anulowania, jeśli chcesz zarezerwować teraz, a decyzję podjąć później.

Porównaj ceny na Booking.com

Porównaj ceny na Trip.com

Możemy otrzymać prowizję za rezerwacje dokonane za pośrednictwem tych linków – nie wiąże się to dla Ciebie z żadnymi dodatkowymi kosztami. Dowiedz się więcej.

Może Ci się to również spodobać

Najlepszy czas na podróż do Tajlandii

Najlepszą porą na podróż jest okres od listopada do lutego, natomiast przez resztę roku najlepiej wybrać się na wschodnie wybrzeże.

Tajlandia z ograniczonym budżetem

Tajlandia za mniejsze pieniądze, bez poświęcania tego, co najlepsze

Czy Tajlandia jest bezpieczna?

Co faktycznie stwarza ryzyko, co jest jedynie wspomniane w wiadomościach i co mówią cztery ostrzeżenia rządowe – w poszczególnych miejscach docelowych?

Etyczne sanktuaria dla słoni w Chiang Mai

Zakaz jazdy konnej, brak pokazów, a w strefach chronionych można oglądać wydarzenia zamiast się myć.

Sanktuaria słoni na Koh Samui

Pięć sanktuariów, w żadnym z nich nie można jeździć konno, i jeden wyraźny pierwszy wybór.

Mieszkałem w Bangkoku przez cztery lata i stamtąd podróżowałem po całym kraju. Przewodniki odzwierciedlają moje osobiste zdanie i są napisane tak, jakbym tłumaczył wszystko znajomemu planującemu podróż.

Gotowy stworzyć swój plan podróży?

Skorzystaj z naszego bezpłatnego planera podróży, aby zapisywać miejsca, organizować dni i udostępniać informacje o swojej podróży.