Przegląd geograficzny

Tajlandia zajmuje 50. miejsce na świecie pod względem powierzchni lądowej, podobnie jak Hiszpania. Położona 15° na północ od równika, Tajlandia ma klimat tropikalny z temperaturami przez cały rok wahającymi się od 19 do 38°C. Jej najwyższym szczytem jest góra Inthanon (Doi Inthanon) o wysokości 2565 metrów. Tajlandia ma powierzchnię lądową 510 890 kilometrów kwadratowych i powierzchnię wodną 2230 kilometrów kwadratowych. Jej linia brzegowa ma długość 2815 kilometrów. Najdłuższą wspólną granicą Tajlandii jest 1800-kilometrowa granica tajsko-birmańska. Pełna nazwa Tajlandii to Królestwo Tajlandii (Tajlandia), dawniej znane jako Syjam. 11 maja 1949 roku Tajowie przyjęli nazwę swojej głównej grupy etnicznej, zmieniając „Syjam” na „Tajlandia”, co oznacza „wolność”. Tajlandia leży na Półwyspie Indochińskim w Azji Południowo-Wschodniej, w samym sercu Azji Południowo-Wschodniej. Tajlandia zajmuje powierzchnię około 514 000 kilometrów kwadratowych. Graniczy z Laosem i Kambodżą na wschodzie, Zatoką Tajlandzką i Malezją na południu, Morzem Andamańskim i Mjanmą na zachodzie oraz Mjanmą i Laosem na północy. W Tajlandii żyje ponad 30 grup etnicznych, z których większość stanowią Tajowie, stanowiący 75% populacji; pozostałe to Laotańczycy, Chińczycy, Malajowie, Khmerowie i plemiona górskie. Językiem urzędowym jest tajski. Tajlandia jest administracyjnie podzielona na 76 prowincji. Stolica, Bangkok, jest politycznym, gospodarczym, kulturalnym, edukacyjnym, finansowym i rozrywkowym centrum kraju.

Zasoby naturalne Tajlandii

Tajlandia szczyci się zróżnicowanym krajobrazem, obejmującym plaże, linie brzegowe, wyspy, równiny, płaskowyże i góry o wysokości przekraczającej 2500 metrów. Jest bogata w zasoby naturalne i charakteryzuje się niezwykle zróżnicowaną bioróżnorodnością.

Plaże i wyspy

Tajlandia szczyci się linią brzegową o długości 2815 kilometrów, podzieloną geograficznie na trzy części: wybrzeże wschodnie, wybrzeże Zatoki Tajlandzkiej i wybrzeże Morza Andamańskiego. 350 000 kilometrów kwadratowych powierzchni morskiej oferuje Tajlandii słynne na całym świecie lazurowe wody, dziewicze plaże z białym piaskiem, dziewicze rafy koralowe i bogactwo życia morskiego. Zatoka Tajlandzka i Morze Andamańskie usiane są wyspami o różnej wielkości, nadającymi się do całorocznej turystyki, a także rajami do nurkowania o zróżnicowanej głębokości.

Park narodowy

W Tajlandii znajduje się ponad 100 parków narodowych, w których turyści mogą podziwiać różnorodne i piękne krajobrazy naturalne.

Gatunki drzew i dzika przyroda

Położona w regionie równikowym Tajlandia szczyci się rozległymi lasami deszczowymi o niezrównanej bioróżnorodności, co czyni ją jednym z najcenniejszych zasobów naturalnych na świecie. Lasy Tajlandii składają się głównie z lasów wiecznie zielonych i różnorodnych lasów liściastych, od wilgotnych lasów deszczowych rozciągających się aż po Malezję, po stosunkowo suche lasy wiecznie zielone w Kambodży, Laosie, Mjanmie i w samej Tajlandii. Dlatego Tajlandia może poszczycić się licznymi, unikalnymi i cennymi gatunkami drzew.

Chociaż populacje dzikich zwierząt na świecie maleją, dzika przyroda pozostaje dobrze chroniona w naturalnych rezerwatach leśnych Tajlandii. Na przykład w Parku Narodowym Khao Yai...

W parku, w rezerwacie przyrody Huai Kha Kaeng i w lesie Hala Bala na południu żyje duża liczba dzikich zwierząt.

Ponadto, dzięki obfitości lasów, w Tajlandii znajduje się wiele strumieni i rzek, a także znaczna liczba sztucznych zbiorników wodnych i tam.

klimat

Tajlandia, położona 15° na północ od równika, ma klimat tropikalny. Pod wpływem konwergencji ciepłych, wilgotnych prądów powietrza znad Oceanu Indyjskiego i zimnych prądów znad Morza Południowochińskiego, średnia roczna temperatura waha się od 19°C do 38°C. Ogólnie rzecz biorąc, w Tajlandii występują tylko trzy pory roku: lato, pora deszczowa i pora chłodna (zima).

lato

Lato charakteryzuje się suchą, gorącą pogodą z niewielkimi opadami deszczu. Najcieplejszym miesiącem jest kwiecień, z temperaturami sięgającymi zazwyczaj 28°C–32°C, podczas gdy w regionach południowych wahają się one od 26°C do 30°C.

pora deszczowa

W porze deszczowej często występują burze, przynosząc obfite opady deszczu w całym kraju, niekiedy intensywne, a nawet ulewne. Średnia roczna suma opadów w kraju wynosi 1100–1500 mm. Obszary o najwyższych opadach to południowe i wschodnie regiony przybrzeżne, ze średnią roczną sumą opadów przekraczającą 2000 mm, a miejscami sięgającą nawet 4000 mm. Najniższe opady występują w wysokogórskich regionach centralnej części kraju, ze średnią roczną sumą opadów poniżej 1000 mm.

Sezon chłodny (zimowy)

Na północy kraju panuje chłodna pogoda, natomiast średnia temperatura stycznia na północnym wschodzie i w górach wynosi 26-28°C.

Ze względu na różnice w temperaturze, opadach deszczu i odległości od oceanu, sezonowe charakterystyki różnią się w poszczególnych regionach Tajlandii. Północna, północno-wschodnia i środkowa Tajlandia charakteryzuje się klimatem tropikalnej sawanny z wyraźnymi porami deszczowymi i suchymi; natomiast wschodnia i południowa Tajlandia charakteryzuje się klimatem tropikalnego lasu deszczowego z opadami deszczu przez cały rok.

Na północy panują trzy pory roku: od marca do kwietnia jest lato, od maja do października jest pora deszczowa, a od listopada do lutego następnego roku jest zima.

W regionie północno-wschodnim występują trzy pory roku: lato od lutego do kwietnia, pora deszczowa od maja do października oraz zima od listopada do stycznia następnego roku.

W regionie centralnym występują trzy pory roku: lato trwa od lutego do kwietnia, pora deszczowa od maja do października, a pora chłodna od listopada do stycznia następnego roku.

Na południu występują tylko dwie pory roku: pora deszczowa (pora monsunowa) i lato (sezon turystyczny). W rejonie Zatoki Tajlandzkiej lato trwa od maja do września; w rejonie Morza Andamańskiego od listopada do kwietnia.

Podział regionalny

Północ

Północną część regionu stanowią głównie góry i dżungla, oferujące przepiękne krajobrazy. Słonie są tu wykorzystywane do codziennej pracy. Północ to najchłodniejszy region Tajlandii, a Chiang Mai i Chiang Rai to reprezentatywne miasta. Chłodne zimy sprzyjają uprawie owoców, takich jak wiśnie i brzoskwinie.

Wschodni i północno-wschodni

Najsłynniejszą atrakcją turystyczną na wschodzie jest Pattaya. Wśród licznych wysp rozsianych wzdłuż wybrzeża znajduje się wiele innych destynacji turystycznych, takich jak Ko Samet i Ko Chang.

Region północno-wschodni, znany lokalnie jako „Isan”, jest częścią dorzecza Mekongu i górzystym płaskowyżem. 5600 lat temu obszar ten był centrum starożytnej kultury epoki brązu. Pod wpływem sąsiednich Khmerów i Laosu, rozwinął bogatą historię, kulturę i festiwale ludowe.

Centralny

Centralne równiny są żyzne i obfitują w ryż i owoce; krzyżujące się góry i doliny sprawiają, że jest to idealny region do rozwoju energetyki wodnej. Bangkok, podobnie jak Hua Hin i Chitwan, leży w środkowej Tajlandii.

Południe

Południowa Tajlandia szczyci się dziewiczymi plażami, licznymi wyspami i bogactwem zasobów, takich jak kopalnie cyny, plantacje kauczuku i łowiska. Otoczona Morzem Andamańskim i Zatoką Tajlandzką, południowa Tajlandia szczyci się jednymi z najpiękniejszych plaż na świecie. Oprócz Phuket, Koh Samui, Koh Phangan i Koh Tao to doskonałe destynacje na wakacje i nurkowanie.

Ludność i pochodzenie etniczne

Tajlandia ma populację około 65 milionów ludzi, głównie Tajów, ale także Chińczyków, Hindusów, Malajów, Monów, Khmerów, Birmańczyków i Laotańczyków.

Język i pisanie

Językiem urzędowym Tajlandii jest tajski, a angielski jest również powszechnie używany. Językowo tajski należy do gałęzi tai-kadai rodziny języków chińsko-tybetańskich.

Pismo tajskie jest oparte na starożytnym piśmie khmerskim z Kambodży, z pewnymi ulepszeniami i ewolucją, a jego standaryzacja rozpoczęła się za panowania króla Ramkhamhaenga z królestwa Sukhothai. Pismo tajskie składa się z 44 spółgłosek, 18 samogłosek i 5 znaków tonowych. Czytanie i pisanie w języku tajskim jest stosunkowo skomplikowane, ponieważ jego pisownia nie jest tak regularna jak w innych językach, a odstępy między znakami nie są tak wyraźne. Jednak znaki drogowe w Tajlandii są zazwyczaj wyświetlane zarówno w języku tajskim, jak i angielskim, a wiele miejsc turystycznych oferuje wielojęzyczne mapy, menu i inne teksty.

Dla turystów próbujących nauczyć się języka tajskiego jednym z najczęstszych problemów jest niejasność związana z tłumaczeniem wymowy tajskiego na litery łacińskie. Na przykład nazwa miejsca „Phuket” wymawiana jest jako „Pu-ket”, ale zgodnie z wymową angielską zazwyczaj brzmiałaby „fo-ket”. Ponieważ Tajlandia nie ma oficjalnego standardu tłumaczenia znaków, ta sama wymowa może być nieco inaczej zapisywana na różnych mapach lub znakach drogowych. Na przykład stacja „Chitlom” na stacji BTS Skytrain w Bangkoku jest czasami oznaczana również jako stacja „Chidlom”.

Co więcej, chociaż zdecydowana większość Tajów mówi i rozumie standardową wymowę tajską, w rzeczywistości tajski zawiera kilka dialektów, takich jak dialekt południowy i północno-wschodni. Mieszkańcy północnego wschodu są głównie pochodzenia laotańskiego, a ich tajska wymowa jest bardzo podobna do laotańskiej. Północna Tajlandia, ze względu na swoje geograficzne korzenie sięgające 1259 roku...

W 1939 roku obszar ten należał do niepodległych królestw Lanna i Chiang Mai, więc charakterystyczne dialekty północy pozostały niezmienione i przetrwały do ​​dziś, choć wszyscy posługują się standardowym językiem tajskim. Niezależnie od dialektu, system pisma jest taki sam.

historia

Tajlandia to kraj o długiej historii. Już w czasach prehistorycznych przodkowie żyli i prosperowali na tej ziemi. Na przestrzeni wieków stopniowo tworzyli własny kraj i kulturę, które przetrwały do ​​dziś, ostatecznie kształtując Tajlandię, jaką znamy dzisiaj.

Okres prehistoryczny

Liczne odkrycia archeologiczne w Tajlandii dowodzą, że populacje ludzkie istniały na tym obszarze ponad 6000 lat temu. Pierwszymi dominującymi grupami byli Rawa i Dzicy Ludzie ze starożytnych grup etnicznych Khmerów i Monów. Założyli oni Królestwo Lopburi na terenie dzisiejszej prowincji Lopburi.

Dynastia Sukhothai (1238–1438)

Na początku XIII wieku, podczas rozkwitu Królestwa Lanna na północy, tajska grupa etniczna pod rządami Khmerów oderwała się od niego i utworzyła niezależne królestwo – Sukhothai. Królestwo Sukhothai było scentralizowaną monarchią, a jego założycielem był król Sri Intraditya. Stolicą było Sukhothai, gdzie obecnie znajduje się prowincja Sukhothai.

Królestwo Ayutthaya (1350–1767)

W połowie XIV wieku Tajowie, zamieszkujący dolny bieg rzeki Chao Phraya, założyli Królestwo Ayutthaya (znane również jako Królestwo Ayutthaya) pod wodzą króla Uthonga. Królestwo Ayutthaya znajdowało się w Tajlandii.

Znajdowało się na południu kraju, ze stolicą w Ayutthayi. Zastąpiło Królestwo Sukhothai, pokonało Imperium Khmerów i stopniowo zjednoczyło niektóre okoliczne małe królestwa oraz większość terytorium Sukhothai. Rozszerzyło się nawet na cały Półwysep Indochiński, Singapur i Półwysep Penang. Zostało zniszczone w 1767 roku w wyniku masowej inwazji Birmy.

Dynastia Thonburi (1768–1782)

W 1767 roku armia birmańska zdobyła Ayutthayę, stolicę królestwa Ayutthaya. Taksin poprowadził 500 wojowników do odwrotu, wycofując się do Chantaburi, gdzie zwerbował nowych żołnierzy i rozpoczął kontratak, odbijając stolicę w tym samym roku. Ponieważ Ayutthaya została poważnie zniszczona podczas wojny i trudna do naprawy, a armia birmańska doskonale znała jej teren, co czyniło ją podatną na inwazję Birmańczyków, Taksin przeniósł się na południowy brzeg rzeki Menam i założył nowe królestwo – Thonburi, historycznie znane jako dynastia Thonburi.

Dynastia Chakri (1782 do chwili obecnej)

Za panowania dynastii Thonburi, król Taksin prowadził nieustanne wojny, aby zjednoczyć kraj i bronić się przed najazdami Birmańczyków, co poważnie osłabiło naród, doprowadziło do kryzysu gospodarczego i powszechnego ubóstwa. W 1782 roku generał Chakri, który wcześniej pomógł królowi Taksinowi odzyskać Ayutthayę, ogłosił się królem na północnym brzegu rzeki Menam (obecnie centrum Bangkoku), ustanawiając dynastię Chakri. Od tamtej pory Tajlandia cieszy się nieprzerwanym dobrobytem i rozwojem do dziś.

religia

Tajlandia szczyci się systemem wolności religijnej, pozwalając swoim obywatelom praktykować dowolną religię. Chociaż buddyzm nie jest wymieniony jako religia państwowa w konstytucji Tajlandii, jest religią dominującą w tym kraju. Wiara ta ma długą historię i od dawna jest integralną częścią kultury i obyczajów tajskiego społeczeństwa, stając się jedną z charakterystycznych cech Tajlandii.

Inne religie to: islam, chrześcijaństwo, katolicyzm, sikhizm, taoizm, konfucjanizm i judaizm.

Rząd i polityka Tajlandii

Tajlandia jest jedynym krajem w Azji Południowo-Wschodniej, który nigdy nie został skolonizowany przez mocarstwa europejskie. Zanim oficjalnie zmieniła nazwę na Królestwo Tajlandii w 1939 roku, znana była jako Syjam. W połowie XIV wieku Tajlandia stała się zjednoczonym państwem.

Tajlandia jest monarchią konstytucyjną, a głową państwa jest obecny król Jej Królewskiej Mości Bhumibol Adulyadej.

monarchia

Tajlandia historycznie praktykowała monarchię absolutną aż do panowania Ramy VII z dynastii Chakri (znanej również jako dynastia Bangkok). 24 czerwca 1932 roku parlament dokonał zamachu stanu, zmieniając ustrój kraju z monarchii absolutnej na monarchię konstytucyjną, w której król był głową państwa i sprawował władzę wykonawczą, ustawodawczą i sądowniczą.

rząd

Suwerenność narodowa Tajlandii dzieli się na trzy części: wykonawczą, ustawodawczą i sądowniczą. Władzę wykonawczą sprawuje rząd; władzę ustawodawczą parlament (Izba Reprezentantów i Senat), którego członkowie są wybierani przez naród, a członkowie Senatu nominowani przez premiera i mianowani przez króla; władzę sądowniczą sprawują sądy. Konstytucja stanowi, że sądy są niezależne od parlamentu i rządu, a specjalny Komitet Sądowniczy jest odpowiedzialny za mianowanie sędziów, aby zapewnić, że sądy będą mogły orzekać zgodnie z prawem i stać na straży uczciwości i sprawiedliwości w społeczeństwie.

System administracyjny dzieli się na trzy części: agencje rządu centralnego, czyli ministerstwa, komisje, biura i inne równoważne agencje rządowe; agencje rządu prowincjonalnego, czyli 75 prowincji i podległych im powiatów, gmin, miasteczek i wsi; oraz agencje rządu lokalnego, czyli władze miast, powiatów, gmin i wsi oraz powiązane z nimi agencje zarządzające, a także dwa specjalne regiony administracyjne – Bangkok i Pattaya.

kapitał

Bangkok, stolica Tajlandii, leży na północnym brzegu równiny estuarium rzeki Chao Phraya, gdzie wpada ona do Zatoki Bangkoku. Jest politycznym, gospodarczym, kulturalnym i transportowym centrum kraju. Bangkok jest drugim co do wielkości miastem w Azji Południowo-Wschodniej i największym ośrodkiem przemysłowym i handlowym Tajlandii, znanym Tajom jako „Krung Thep”, co oznacza „Miasto Aniołów”. Bangkok zajmuje powierzchnię 1565,2 km² i liczy 9,8 miliona mieszkańców. Panuje tu bardzo gorący klimat, ze średnią roczną temperaturą około 28°C.

Region administracyjny

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Tajlandii dzieli kraj na cztery regiony administracyjne: Region Centralny, Region Wschodni i Północno-Wschodni, Region Południowy i Region Północny.

Region centralny obejmuje 25 prowincji: Kanchanaburi, Nakhon Nayok, Nakhon Pathom, Nonthaburi i inne.

Prowincje obejmują Pathum Thani, Prachuap Khiri Khan, Ayutthaya, Phetchaburi, Ratchaburi, Lopburi, Samut Prakan, Samut Songkhram, Samut Sakorn, Saraburi, Sinburi, Suphan Buri i Ang Thong, łącznie 18 prowincji.

Chanthaburi, Chachoengsao, Chonburi, Trat i Prachinburi wzdłuż wschodniego wybrzeża

Region północno-wschodni obejmuje 19 prowincji: Khorchin, Khon Kaen, Chaiyabhun, Nakhon Phrae i inne.

Nong, Khorat, Buriram, Mahasarakham, Mohd, Yasothon, Le Yit, Lai, Sisaket, Sekun, Surin, Nong Khai, Nong Molam, Anak Charon, Udon Thani i Ubon.

Region południowy obejmuje 14 prowincji: Krabi, Chumphon, Trang, Nakhon Si Thammarat, Narathiwat i inne.

Pattani, Phang Nga, Koh Thu Lun, Phuket, Yala, Ranong, Songkhla, Satun i Surat Thani.

Region północny obejmuje 17 prowincji: Chiang Rai, Chiang Mai, Tak, Nam Sat Po, Lamp i Phra.

Tian, ​​Phichit, Phitsanulok, Phetchabun, Phra, Yahongsong, Lampang, Lamphun, Sukhothai, Cheng Yi i Uthai Thani.

Codzienna etykieta Krainy Uśmiechu

Tajskie zwyczaje

Z natury życzliwi, łagodni i uprzejmi Tajowie nie witają się uściskiem dłoni i słowem „Dzień dobry”, ale raczej...

Powiedz „Sawadee ka” ze złączonymi dłońmi. Ten sposób powitania ze złączonymi dłońmi nazywa się po tajsku „Wai”. Polega on na uniesieniu dłoni do klatki piersiowej, z dłońmi złączonymi, ale nie dotykającymi się, tak jakbyś trzymał w dłoniach płatek, a kształt dłoni przypomina pąk kwiatu lotosu, który ma zakwitnąć.

Sposób, w jaki ktoś postępuje, mając do dyspozycji autorytet, różni się nieznacznie w zależności od okazji, osoby lub sytuacji.

Przy powitaniu z rówieśnikami nie należy podnosić palców powyżej brody po złożeniu dłoni; przy kłanianiu się osobom starszym należy opuścić głowę tak, aby opuszki palców lekko dotykały czubka nosa; okazując szacunek wysoko poważanym osobom starszym, obie ręce należy unieść do czoła.

Kiedy Tajowie widzą mnichów lub posągi Buddy symbolizujące Buddę, klękają, składają dłonie i dotykają czołem ziemi w geście czci.

Spotykając osobę z tego samego pokolenia, jeśli ktoś pozdrawia ją „wi”, Tajowie zazwyczaj odpowiadają „wi”. Jednak gdy młodsza osoba wita się „wi” ze starszą, starszy nie musi odwzajemniać pozdrowienia; wystarczy skinienie głową lub uśmiech. Powitanie „wi” to nie tylko forma powitania w Tajlandii, ale także gest szacunku. Nauczenie się tego gestu podczas podróży do Tajlandii może pomóc w płynnej podróży, niezależnie od pogody.

Tajowie również wykonują pokłony, ale tylko w szczególnych okolicznościach. Na przykład, rytuał ten wykonują zwykli ludzie lub wysocy rangą urzędnicy.

Spotykając się z królem lub jego bliskimi krewnymi, należy uklęknąć w geście pokłonu; gdy król oddaje hołd wysoko postawionemu mnichowi, należy uklęknąć; gdy syn zostaje mnichem, jego rodzice również klękają na ziemi.

Etykieta ciała

Dotknięcie głową Tajki jest wielką zniewagą; uderzenie dziecka ręką również uważa się za poważne przestępstwo.

Głowa zwrócona na zachód jest uważana za przekleństwo, gdyż oznacza, że ​​dziecko zachoruje. Zakazane jest również spanie z głową zwróconą na zachód, ponieważ zachodzące na zachodzie słońce symbolizuje śmierć.

Stopy uważane są za coś podłego, dlatego nie wolno wystawiać ich przed innych ani kopać.

Dawanie tych rzeczy innym jest uważane za niegrzeczne. Kopanie w drzwi jest tabu, ponieważ spotka się z krytyką. Krzyżowanie nóg podczas siedzenia jest skrajnie niestosowne. Wskazywanie podeszwą buta na kogoś jest uważane za nadepnięcie na niego, co jest gestem wysoce obraźliwym. Kobiety powinny trzymać nogi razem podczas siedzenia; w przeciwnym razie zostaną uznane za niegrzeczne. W Tajlandii nigdy nie należy stawać na progu, ponieważ Tajowie wierzą, że przebywają tam duchy.

Inne zasady etykiety

Nie wycieraj nosa ani nie oblizuj palców podczas jedzenia. Tajowie przywiązują dużą wagę do dobrych manier przy stole, więc...

Tajowie lubią kolor czerwony i żółty, a nie lubią brązu. Tradycyjnie używają kolorów do oznaczania dni.

Daty są przedstawione w następujący sposób: czerwony oznacza niedzielę, fioletowy sobotę, jasnoniebieski piątek, pomarańczowy czwartek, zielony środę, różowy wtorek i żółty poniedziałek.

Nie wolno wskazywać palcem na mnicha ani dotykać jego ciała. Kobietom w szczególności nie wolno mieć żadnego kontaktu z mnichami.

Uścisk dłoni z mnichami jest akceptowalny; nie należy siadać obok mnichów w samochodzie; nawet jeśli mnich cię wita, należy zachować uprzejmą odległość. Jeśli kobieta chce coś ofiarować mnichowi, powinna poprosić mężczyznę o podanie. Jeśli sam chcesz coś ofiarować, mnich otworzy kawałek swojej żółtej szaty lub chusteczkę, aby to przyjąć.

Każdy posąg Buddy, bez względu na rozmiar czy stan, jest święty i nigdy nie wolno na niego wspinać się.

Nie rób zdjęć ani nie rób niczego, co byłoby niestosowne wobec posągów Buddy. Nigdy nie dawaj pieniędzy mnichom proszącym o jałmużnę, ponieważ narusza to ślubowania monastyczne.

W meczecie mężczyźni muszą nosić nakrycia głowy; kobiety powinny nosić spodnie lub długie spódnice i zakrywać włosy chustą.

Okazywanie szacunku rodzinie królewskiej. Tajowie darzą ogromnym szacunkiem swojego króla, królową i rodzinę królewską.

Ze względu na rodzinę królewską, należy zachować szczególną ostrożność, rozmawiając o monarchii w obecności Tajów, ponieważ tajskie prawo przewiduje kary za brak szacunku wobec rodziny królewskiej. Dlatego turyści powinni zachowywać się zgodnie z zasadami savoir-vivre; na przykład, gdy członkowie rodziny królewskiej są obecni publicznie, najlepiej obserwować zachowanie innych i naśladować ich zachowanie.

Ubiór i strój. Świątynie tajskie są uważane przez Tajów za miejsca święte. Prosimy o odpowiedni ubiór przed wejściem do świątyni buddyjskiej.

Wchodząc do świątyni, zwiedzający muszą być odpowiednio i skromnie ubrani; krótkie spódniczki, szorty i ubrania odsłaniające ciało są niedozwolone. Wchodząc do buddyjskiej świątyni, meczetu lub domu prywatnego, zwiedzający muszą zdjąć buty i uważać, aby nie nadepnąć na próg.

Kobiety tajskie są z reguły konserwatywne, dlatego nie dotykaj ich bez ich zgody.

Tajowie często dodają przyrostek „Khun” przed imieniem osoby, niezależnie od tego, czy jest to imię, czy nie.

Nadaje się zarówno dla mężczyzn, jak i dla kobiet. Oznacza „Pan”, „Panna” lub „Pani”.

Głowa jest święta. Nie dotykaj głowy innej osoby ani nie ruszaj jej włosów.

W Tajlandii głowa jest uważana za ważną część ciała, w której przebywają duchy. Jeśli przypadkowo dotkniesz czyjejś głowy, powinieneś natychmiast szczerze przeprosić. Tajowie uważają również, że dotykanie dzieci (zwłaszcza małych) przez osoby obce jest tabu.

Głowa dziecka jest uważana za niezwykle ważną; tylko król, mnisi i ich rodzice mogą dotykać głowy dziecka. Nawet fryzjerzy nie mogą dotykać głów innych osób bez pozwolenia i muszą powiedzieć „przepraszam” przed strzyżeniem. Tajowie nie śpią z głowami zwróconymi na zachód, ponieważ zachodzące słońce na zachodzie symbolizuje śmierć. Budując domy, Tajowie tradycyjnie ustawiają się twarzą na południe lub północ, nigdy na zachód. Ponadto noszenie brody jest uważane za niegrzeczne.

Lewa ręka jest uważana za nieczystą. Tajowie wierzą, że prawa ręka jest czysta, a lewa nieczysta; lewa ręka służy tylko do trzymania jednej rzeczy.

Dlatego ważne rzeczy należy trzymać prawą ręką. W ważniejszych okazjach należy je wręczać obiema rękami.

Podeszwy stóp są uważane za nieczyste, podobnie jak lewa ręka. Podczas siedzenia należy unikać...

Nie kładź stóp na stole, a zostaniesz surowo ukarany za stukanie lub wskazywanie palcami u stóp. Nigdy nie kieruj stóp w stronę Buddy. Ponadto nie kop w drzwi ani nie wskazuj na przedmioty stopami, nie krzyżuj nóg ani nie wskazuj podeszw stóp na innych, gdy siedzisz.

Inne tabu: ① Tajowie nie używają czerwonych długopisów do podpisywania się. ② W niektórych obszarach wiejskich chwalenie dzieci jest tabu.

Dziecko jest piękne. ③ Nie podnoś pływających lampionów. Tajowie obchodzą święto Loy Krathong co roku podczas pełni księżyca w 12. miesiącu tajskiego kalendarza, które jest najhuczniej obchodzonym świętem w Tajlandii. Oglądając pływające lampiony, uważaj, aby ich nie podnieść, niezależnie od tego, jak piękne i kunsztowne są; w przeciwnym razie zostaniesz surowo ukarany.

waluta

Walutą Tajlandii jest baht tajski, który występuje w banknotach i monetach. Im większa waluta, tym wyższy jej nominał; różne nominały walut różnią się również kolorem.

1 juan chiński (CNY) = 5,1226 bahta tajskiego (THB)

1 baht tajski (THB) = 0,1952 juana chińskiego (CNY)

Instrukcje dotyczące zwrotu podatku

Podczas zakupów turyści mogą zarejestrować się w punkcie zwrotu podatku VAT po zakupie, okazując paragon, jeśli zobaczą znak „Zwrot VAT dla turystów”. Wszyscy turyści spoza Tajlandii posiadający paszporty zagraniczne mają prawo do zwrotu podatku. Stawka zwrotu VAT wynosi 7% ceny zakupu.

Warunki ubiegania się o zwrot podatku od zakupionych towarów

Zakupy należy robić w sklepach oznaczonych znakiem „Zwrot VAT dla turystów”.

Musisz wydać w tym samym dniu w tym samym centrum handlowym co najmniej 2000 bahtów tajskich (około 410 RMB).

Za opłatą 10 000 RMB możesz poprosić sprzedawcę o wypełnienie „Wniosku o zwrot VAT dla turysty”.

Rejestrując się w centrum handlowym, najlepiej wypełnić formularz imieniem i nazwiskiem tylko jednej osoby, aby uniknąć naliczania opłat za każdą osobę i tym samym konsolidacji limitu wydatków. Tylko produkty opłacone przy kasie są uznawane za produkty opłacone w centrum handlowym; te opłacone bezpośrednio przy kasie są traktowane jako produkty prywatne, a ich kwoty nie będą uwzględniane w łącznym limicie wydatków.

Możesz zachować paragony za wszystkie zakupione produkty, z wyjątkiem tych z supermarketu i sekcji spożywczych. Po zakupach w centrum handlowym możesz zebrać wszystkie paragony z danego dnia. Jeśli suma przekroczy 2000 bahtów tajskich, możesz zarejestrować się w punkcie zwrotu podatku.

Podczas rejestracji prosimy o okazanie paszportu i wszystkich paragonów. Po wypełnieniu prostego formularza informacyjnego, pomocny personel wydrukuje dla Państwa listę kontrolną; wystarczy podpisać się, aby potwierdzić. Jeśli nie ma wielu turystów, proces rejestracji może zająć 10 minut.

W Tajlandii, aby ubiegać się o zwrot podatku od zakupionych towarów, łączna wartość wszystkich towarów, łącznie z podatkiem VAT, musi mieścić się w przedziale [brakująca kwota].

Minimalna kwota zwrotu to 5000 bahtów tajskich (około 1000 juanów). Możesz gromadzić tę kwotę w różnych centrach handlowych, ale łączna kwota wydana w każdym z nich nie może być mniejsza niż 2000 bahtów tajskich. Dlatego upewnij się, że kwota na każdym wniosku o zwrot podatku przekracza 2000 bahtów tajskich, a łączna kwota na wszystkich wnioskach przekracza 5000 bahtów tajskich.

Przechowuj wszystkie faktury VAT i formularze zwrotu podatku w jednym miejscu i w bezpiecznym miejscu.

Kroki przetwarzania zwrotu podatku na międzynarodowym lotnisku w Tajlandii

Towary muszą zostać wysłane z międzynarodowego lotniska w Tajlandii (Bangkok, Phuket, Chiang Mai lub Hpakant) w ciągu 60 dni od daty zakupu.

Jeśli wylatujesz z Aye lub Uttapa, możesz ubiegać się o zwrot podatku. Ponieważ proces zwrotu podatku na tajskich lotniskach jest stosunkowo skomplikowany, prosimy o przybycie na lotnisko 0,5–1 godziny przed planowanym czasem wejścia na pokład.

Podstempluj swój formularz zwrotu podatku. Odbywa się to po wejściu na terminal lotniska, przed dopełnieniem procedur odlotu (np. sprawdzeniem biletu lotniczego).

Przed wejściem (faktura) należy udać się do Biura Zwrotu VAT w celu podstemplowania (za rzędem H, obok stanowiska G). Prosimy o okazanie paszportu, formularza zwrotu podatku oraz zakupionych towarów wymienionych w formularzu do kontroli przez urzędnika (kontrola zazwyczaj nie jest wymagana). Po weryfikacji urzędnik podstempluje wniosek o zwrot podatku, a Ty będziesz musiał go odebrać.

Po przyklejeniu pieczątki możesz kontynuować procedury odlotu i odprawy przy stanowisku linii lotniczych.

Po wejściu na halę odlotów należy znaleźć biuro zwrotu podatku i udać się do stanowiska zwrotu VAT, aby odebrać zwrot.

Okienko zwrotu podatku VAT znajduje się po lewej stronie przejścia prowadzącego do bramek E, F i G. Aby odebrać pieniądze, wystarczy złożyć podstemplowany wniosek o zwrot podatku.

Jeżeli powyższa kolejność nie zostanie zachowana, a zakupione towary zostaną umieszczone w bagażu rejestrowanym bez kontroli, nawet jeśli osoba podróżująca przeszła pomyślnie weryfikację dokumentów, ale lista zakupów nie została ostemplowana przez urząd celny, zwrot podatku nie będzie możliwy.

Jeśli kupisz wartościowe przedmioty, takie jak biżuteria i zegarki, będziesz musiał okazać zakupione towary przy ubieganiu się o zwrot podatku. Podczas odprawy na lot postaraj się zabrać ze sobą towary, za które chcesz ubiegać się o zwrot podatku, ponieważ możesz zostać poddany kontroli podczas odbioru zwrotu.

Ogólnie rzecz biorąc, o ile nie zachodzi potrzeba okazania urzędnikom zegarków, biżuterii, urządzeń elektrycznych lub stosunkowo drogich przedmiotów luksusowych, nie ma potrzeby sprawdzania innych ubrań i kosmetyków, więc proces ten jest dość efektywny.

Środki ostrożności

Gdy otrzymasz zwrot podatku w gotówce, z każdego wniosku zostanie pobrana opłata manipulacyjna w wysokości 100 bahtów.

Zwrot podatku nie może przekroczyć 30 000 bahtów tajskich. Można go wypłacić gotówką, przelewem bankowym lub kartą kredytową.

Jeśli łączna kwota podatku przekroczy 30 000 bahtów tajskich, nie możesz otrzymać gotówki bezpośrednio; należy ją przelać na rachunek karty kredytowej. Będziesz jednak musiał uiścić dodatkową opłatę w wysokości 100 bahtów tajskich za transakcję, a także odpowiednie opłaty bankowe.

Pieczątkę informacyjną o zwrocie VAT należy nakleić w dniu wylotu. Jeśli lecisz wcześniej...

Jeśli wsiadasz do samolotu i musisz przenocować na lotnisku, nie podbijaj paszportu dzień wcześniej, ponieważ pieczątka jest ważna tylko w dniu wydania. Biuro odpowiedzialne za podbijanie paszportów świadczy usługi 24 godziny na dobę.

Zwrot podatku możesz otrzymać wyłącznie w przypadku zakupów u sprzedawcy oznaczonego znakiem „Zwrot VAT dla turystów”.

(Lee, Levi's i Topshop oferują bezpośredni zwrot podatku VAT w swoich kasach); zakupy dokonane w kasach oznaczonych jako „bez zwrotu VAT” nie kwalifikują się do zwrotu (NaRaYa i Bata nie kwalifikują się). Za wniosek o zwrot pobierana jest opłata manipulacyjna, naliczana na podstawie numeru paszportu. Jeśli podróżuje kilka osób razem, zaleca się użycie tego samego paszportu do wniosku o zwrot, aby zaoszczędzić na opłatach manipulacyjnych.

Łączność i telefony alarmowe

Tajlandia szczyci się dobrze rozwiniętą i wygodną siecią komunikacyjną. Liczne telefony publiczne i łatwe w obsłudze telefony komórkowe, a także liczne kafejki internetowe i sieci bezprzewodowe są łatwo dostępne. Urzędy pocztowe znajdują się we wszystkich większych miastach w całym kraju. Od usług telefonicznych po łączność internetową, tajlandzka sieć komunikacyjna z łatwością zaspokoi zróżnicowane potrzeby turystów.

Telefon

Tajlandia szczyci się rozbudowaną i nowoczesną siecią telefoniczną. Nie tylko łatwo dostępne są wygodne i niezawodne telefony publiczne na monety, ale także sieć telefonii komórkowej, zapewniająca zasięg w większości obszarów, nawet na odległych wyspach.

Jeśli chcesz zadzwonić do domu z Tajlandii lub do Tajlandii z zagranicy, metoda jest prosta. Aby zadzwonić do Tajlandii z zagranicy, należy wybrać kod kraju 66 przed numerem telefonu, na przykład 66-2-XXXXXXX, gdzie 2 to numer kierunkowy Bangkoku.

Aby wykonać połączenie z Tajlandii do innego kraju, wybierz 001 + kod kraju + numer telefonu (kod kraju dla Chin to 86); wybierając 110, połączysz się z operatorem międzynarodowym.

Aby zadzwonić pod numer lokalny z Tajlandii, użyj kodu takiego jak 02-XXX-XXXX, gdzie 02 to numer kierunkowy.

telefon komórkowy

Tajlandia szczyci się doskonałym zasięgiem telefonii komórkowej, a jakość połączeń jest dostępna w całym kraju, z wyjątkiem kilku bardzo odległych wysp i regionów górskich. Tajska sieć komórkowa działa w częstotliwościach GSM 900 i 1800; każdy telefon obsługujący GSM przywieziony z zagranicy będzie działał normalnie. Korzystanie z numeru telefonu stacjonarnego to najwygodniejszy sposób wykonywania i odbierania połączeń w Tajlandii, ale jest również bardzo drogie. Jeśli Twój telefon ma wiele gniazd na karty SIM, rozważ zakup lokalnej karty SIM prepaid za kilka dolarów na lotnisku, w sklepie spożywczym lub sklepie z artykułami elektronicznymi; to znacznie obniży koszty.

Jeśli w Twoim telefonie nie ma wolnego gniazda na kartę SIM, możesz wypożyczyć telefon w rozsądnej cenie na lotnisku lub kupić dobrej jakości nowy lub używany telefon w centrum handlowym, np. MBK. Dzięki temu zrobisz o wiele wygodniej.

telefon publiczny

Telefony publiczne na monety obejmują całą Tajlandię, a lokalne stawki wynoszą około 1 bahta za minutę (około 0,2 juana). Powszechnie używane są karty prepaid, a kilka budek telefonicznych w dużych miastach lub regionach turystycznych akceptuje również karty kredytowe. Telefony na karty mają różne stawki, niektóre sięgające nawet 18 bahtów za minutę. Karty prepaid kosztują zazwyczaj 300 bahtów i są sprzedawane w sklepach całodobowych (takich jak 7-Eleven). Te budki telefoniczne są zazwyczaj pomalowane na żółto i znajdują się w pobliżu sklepów całodobowych. Urzędy pocztowe w całej Tajlandii również zazwyczaj posiadają telefony publiczne, w których naliczana jest opłata za minutę połączeń krajowych i międzynarodowych.

Jednostki pomocy doraźnej i praktyczny przewodnik telefoniczny

Policja Turystyczna (angielski, francuski, niemiecki): 1155, całodobowa. Numery alarmowe (policja, pogotowie ratunkowe, straż pożarna): 191. Centrum Obsługi Urzędu Turystyki Tajlandii: 1672, godziny otwarcia: 08:00–20:00. Biuro Imigracyjne: 66 2 2873101-10. Centrum Obsługi Turystyki Młodzieżowej Tajlandii: 66 2 6941222 wew. 1781-90. Infolinia w Bangkoku: 1133.

Strefa czasowa

Standardowym czasem w Tajlandii jest czas Greenwich Mean Time plus 7 (GMT+7) i nie obowiązuje tam czas letni. Czas w Tajlandii jest o godzinę opóźniony w stosunku do czasu w Pekinie. Pasażerowie powinni pamiętać o cofnięciu zegarków o godzinę po wejściu na pokład samolotu z Chin. Na przykład, jeśli jest godzina 12:00 GMT, w Tajlandii jest godzina 19:00, a w Pekinie 20:00.

Ambasada Chińskiej Republiki Ludowej w Królestwie Tajlandii

66 2 2450088 Faks: 66 2 2468247 57 Rachadaphisek Road, Bangkok, 10400 Tajlandia