Cultuur is een venster op een land. Het observeren van het dagelijks leven van de mensen is de eenvoudigste en gemakkelijkste manier om de cultuur van een natie te begrijpen. Thailand staat bekend als het "Land van de Glimlach".

De mensen staan ​​bekend om hun vriendelijkheid, warmte en eenvoud; dit karakter is onlosmakelijk verbonden met de boeddhistische wortels van Thailand, en het geloof kan worden beschouwd als een pijler van de Thaise cultuur.

Thailand kent een unieke stijl op het gebied van religie, literatuur, kunst, schilderkunst en architectuur. De Thaise overheid hecht ook veel waarde aan cultuur; koning Bhumibol Adulyadej zei ooit: "Het behoud van cultuur is het behoud van de natie." Hieronder zullen we de kenmerkende Thaise cultuur in drie delen introduceren: taal en schrift, religieuze cultuur en hofcultuur.

Taal en schrijven

Het Thais bestaat voornamelijk uit eenlettergrepige woorden. Het werd in 1283 gecreëerd door koning Ramkhamhaeng van het koninkrijk Sukhothai, gebaseerd op de Mon- en Khmer-schriften. Thais is een fonetische taal met vijf verschillende tonen, wat buitenlanders die niet bekend zijn met de cultuur vaak in verwarring brengt. Het woord "Suea" heeft bijvoorbeeld verschillende betekenissen, afhankelijk van de toon: een dalende toon betekent "mat" of "onderdak", terwijl een stijgende toon "kleding" betekent.

Net als andere talen in de wereld is het Thais een complexe en diverse mengeling. Veel Thaise woorden zijn afkomstig uit het Pali, Sanskriet, Khmer, Maleis, Engels en Chinees.

De tekst wordt in een doorlopende vorm geschreven, horizontaal van links naar rechts. Er worden geen leestekens tussen de woorden gebruikt en er worden geen spaties gelaten. Een zin wordt van begin tot eind ononderbroken geschreven, waarbij een spatie van twee letters of een korte pauze in de zin aangeeft dat de zin compleet is.

Het gedrukte Thaise alfabet lijkt op muzieknoten op een notenbalk, waarbij de meeste letters kleine cirkels bevatten, vandaar de bijnaam "kikkervisjesschrift".

Religieuze cultuur

Thailand is een boeddhistisch land, waar 95% van de bevolking het Theravada-boeddhisme beoefent. In de harten van de mensen staat het boeddhisme boven het nationale belang. Het land telt meer dan 50 stoepa's met boeddhistische relikwieën en boeddhistische tempels zijn te vinden in steden en dorpen. Van elke jongen in Thailand wordt verwacht dat hij monnik wordt; ze mogen hun monniksgewaad afleggen na hun eerste of tweede wijding, maar niet na hun derde. Monniken genieten bijzonder veel respect in Thailand.

In tegenstelling tot de filosofische betekenis van het boeddhisme, komt het Thaise boeddhisme veel duidelijker tot uiting in animistische rituelen in het dagelijks leven, die nauw verweven zijn met het leven van gewone mensen. Zo raadplegen mensen bijvoorbeeld monniken over het tijdstip van hun huwelijk of de opening van hun bedrijf. Thai bouwen geestenhuizen buiten hun gebouwen en huizen, zodat de geesten comfortabel en onafhankelijk van hun familie kunnen leven. Ze voorzien de geesten ook van de dagelijkse benodigdheden, zoals voedsel, water en meubels, om hun welzijn te garanderen. Zelfs in het sterk gecommercialiseerde Bangkok staan ​​deze uitgebreide geestenhuizen op toplocaties met extreem hoge grondprijzen, en worden ze heiligdommen voor de lokale bevolking.

Rechtbankcultuur

De hofcultuur komt tot uiting in gebieden als schilderkunst, architectuur, literatuur, toneel en muziek. In het verleden werd de hofcultuur voornamelijk ondersteund door de koninklijke familie en de adel, waarbij de meeste werken het boeddhisme dienden. Het systeem werd beïnvloed door India en door verdere integratie en ontwikkeling vormde het een unieke Thaise cultuur.

Schilderkunst: De meeste klassieke schilderijen uit Thailand zijn muurschilderingen in tempels en paleizen, en hun thema's zijn allemaal gerelateerd aan het boeddhisme.

De schilderijen hebben betrekking op het boeddhisme, zoals het leven van Shakyamuni Boeddha, verhalen over hemel en hel, en bijbehorende tradities en gebruiken. Het hoofddoel van de schilderijen is het verspreiden van het boeddhisme, het bevorderen van de ontwikkeling ervan en het verlichten van mensen.

Architectuur: Naast de architectuur van koninklijke paleizen vindt men er ook boeddhistische artefacten – ware schatten.

Ontdek de klassieke architectuur van Thailand via de pagodes en tempels. Geïnspireerd door de architectuurstijlen van India, China en Myanmar, hebben de Thai een unieke bouwstijl ontwikkeld: daken met meerdere verdiepingen, torenhoge spitsen en ingewikkelde versieringen met houtsnijwerk, bladgoud, porselein, glas-in-lood en parels. Badend in het zonlicht stralen deze gebouwen een schitterende artistieke gloed uit.

Beeldhouwkunst: Thaise beeldhouwkunst richt zich op het afbeelden van boeddhistische figuren en olifanten.

In dit land zijn er veel boeddhistische beelden, gemaakt van hout, metaal, ivoor of zeldzame steen en gips.

Literatuur: De vroege Thaise literatuur had voornamelijk betrekking op religie, het koningshuis of de adel, met name via poëzie.

De uitdrukkingsvorm. Aan het begin van de 20e eeuw begon koning Rama VI met de hervorming van de Thaise literatuur, en sindsdien is proza ​​een van de favoriete schrijfvormen van Thaise schrijvers geworden, die in hun werken ook het dagelijks leven van gewone mensen beschrijven. De Ramakien is een van de belangrijkste literaire werken.

Drama: Thais drama en dans zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dans vindt zijn oorsprong in India, maar de Thais...

De bewegingen zijn aangepast om vloeiender en sierlijker te zijn. Tijdens het tijdperk van het koninkrijk Ayutthaya waren de belangrijkste dansvormen het Zuid-Thaise drama en volksdansen.

Drama en hofdrama. Tegen de tijd van de vijfde koning van deze dynastie, beïnvloed door het westerse drama, werden er ook klassieke toneelstukken, variétévoorstellingen, opera's en gesproken drama's aan toegevoegd. Eerder werden drama's meestal opgevoerd aan het hof en in de residenties van de adel, en konden gewone mensen ze alleen zien tijdens boeddhistische festivals.

Muziek: Thaise klassieke muziek maakt gebruik van natuurlijke toonladders, met frisse en melodieuze melodieën en kenmerkende ritmes.

Langzaam tempo, met een breed en diep bereik. Instrumenten omvatten snaarinstrumenten, strijkinstrumenten, slagwerk en blaasinstrumenten; snaarinstrumenten zijn onder andere de guzheng, strijkinstrumenten zijn strijkinstrumenten, slagwerkinstrumenten zijn drums en cimbalen, en blaasinstrumenten zijn onder andere de hobo en de fluit. Klassieke muziek wordt gespeeld tijdens religieuze ceremonies, traditionele rituelen en festivals. Thaise klassieke muziek omvat meer dan 1200 melodieën, ingedeeld naar functie in verschillende hoofdcategorieën: klaagzangen, protestliederen, amusementsmuziek en boeddhistische muziek. Veel ervan dient als begeleidingsmuziek voor de opera "Ramakin", wat resulteert in een rijk en divers repertoire.