เจดีย์ตั้งอยู่เชิงสะพานป่าธาน ตรงข้ามวัดมหาธาตุ พระบาทสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) ทรงมีพระราชดำรัสให้สร้างเจดีย์แห่งนี้ในปี 1967 ตามตำนานเล่าว่า พระเปล็งเจ้าไอพระยาและเจ้าพระยาทรงประสบอุบัติเหตุชนช้างและสิ้นพระชนม์ จึงทรงขอให้สร้างเจดีย์สององค์ขึ้น ณ ที่แห่งนี้

วัดราชบูรณะและวัดมหาธาตุได้รับความเสียหายอย่างหนักจากไฟไหม้ในช่วงที่เมืองถูกทำลาย ซากปรักหักพังที่เหลืออยู่บ่งชี้ว่าหมู่เทวสถานและส่วนต่างๆ ของวัดเคยมีขนาดใหญ่มาก ศาลาหลักมีความยาว 63 เมตรและกว้าง 20 เมตร มีบันไดสามทางขึ้นไปยังศาลาหลัก ผนังวัดเรียงรายไปด้วยหน้าต่าง ซากเสาวัดและฐานของชาวชุกชีก็ยังคงมองเห็นได้ในปัจจุบัน พระพุทธรูปที่ยังคงเหลืออยู่ในปรางค์หลักเป็นตัวอย่างของศิลปะอยุธยายุคต้น ปรางค์สร้างขึ้นในรูปแบบเขมรทั่วไป โดยมีปรางค์เป็นศูนย์กลางของวัด แต่ละช่องของปรางค์มีพระพุทธรูปปูนปั้นยืน ปรางค์ตกแต่งด้วยปูนปั้นและแสดงภาพครุฑ ยักษ์ เทวดา และนาคในลวดลายที่สวยงาม ภายในปรางค์มีห้องใต้ดินสองชั้นที่สามารถเข้าชมได้ ภาพเขียนฝาผนังที่จางๆ ยังคงมองเห็นได้บนชั้นบน ชั้นล่างเคยใช้เป็นที่เก็บเครื่องประดับทองคำ มีภาพวาดอยู่ที่นั่นด้วย พระปรางค์วัดราชบูรณะที่ทาสีแดงและปิดทองนั้น depicting พระพุทธเจ้าในท่าทางพุทธและนั่งสมาธิ พร้อมด้วยเทวดาและดอกไม้ โบราณวัตถุที่ค้นพบที่นั่นประกอบด้วยทองคำ สัมฤทธิ์ หิน ดินเผา และอัญมณี หลังจากที่กรมศิลปากรขุดค้นและบูรณะพระปรางค์แล้ว ชิ้นส่วนอันทรงคุณค่าเหล่านั้นได้ถูกนำไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา มีบัตรเข้าชมจำหน่าย เวลาเปิดทำการ: 8.00 น. - 17.00 น. (ชมได้ถึง 18.00 น.) ค่าเข้าชม: 10 บาท