Świątynie w Bangkoku, które widziałem, stanowią połączenie sztuki chińskiej i tajskiej, takie jak Wat Kalayanamit, Wat Thepthidaram i Wat Phichaiyati. Kiedyś mnie to zaskakiwało. Jednak po zapoznaniu się z historią odkryłem, że styl ten był uważany za „królewski wybór” króla Nangklao (Ramy III), który cenił styl chiński i lubił łączyć go ze świątyniami tajskimi. Dlatego uważam, że każda świątynia z chińskimi wpływami jest w jakiś sposób związana z Ramą III.

Świątynia ta wyróżnia się sztuką i architekturą wnętrza, zbudowaną zgodnie z królewskimi preferencjami Ramy III. Jak wspomniano wcześniej, wielce podziwiał on sztukę chińską. Sala ordynacyjna i inne świątynie nie posiadają frontonów, bai rakāka, ani hang hong, ponieważ uważał je za łatwe do uszkodzenia i czasochłonne w wykonaniu. Dlatego frontony są proste i zdobione glazurowanymi płytkami z chińskimi motywami roślinnymi lub zwierzęcymi, takimi jak łabędzie czy smoki. Wat Ratchaorosaram jest uważany za pierwszą świątynię, w której zintegrował sztukę chińską z tajską architekturą świątynną.