To stara świątynia na brzegu kanału w pobliżu półwyspu Khlong Chang. Została zbudowana w okresie Ayutthaya przez Królewskie Biuro Słoni.

Później, w 1876 roku, Jego Królewska Wysokość Książę Bamrap Prapak udał się do Phra Nakhon Si Ayutthaya, aby obserwować wyprawę słoni.

Zobaczył, że świątynia jest w złym stanie, więc przekazał pieniądze na renowację całej kaplicy świątynnej i podniósł ją do rangi świątyni królewskiej. Król Chulalongkorn nadał jej nową nazwę „Wat Boromwong Isara Wararam” i osobiście udał się tam, aby wyrzeźbić kamienie graniczne.

Osiem razy odwiedził Wat Boromwong Isara Wararam Worawihan.

Służyła jako rezydencja dla mnichów i nowicjuszy podczas Wielkiego Postu Buddyjskiego. Dlatego rozpoczął renowację Wat Talay Ya. Odnowił i przebudował całą świątynię. Prace trwały od panowania króla Ramy IV z Rattanakosin do ich ukończenia w 2418 roku p.n.e. za panowania króla Ramy V, po czym świątynia została przekształcona w świątynię królewską. Jego Wysokość łaskawie nadał jej nazwę Wat Boromwong Isara Wararam Worawihan.

Do najważniejszych świętych i błogosławionych obiektów świątyni należy jej historia oraz historia króla Ramy V. W kaplicy znajduje się jego posąg. Znajduje się tam również jego pałac, w którym znajdują się starożytne malowidła i biografia króla od narodzin do śmierci.