Moja niedawna wyprawa nad Morze Czerwonego Lotosu w północno-wschodniej Tajlandii (po tajsku Talay Bua Daeng, znane lokalnie jako jezioro Nong Han Kumphawapi) nie była moją pierwszą. Nie była nawet drugą, choć rzadko o tym piszę. Ulewne deszcze w porze suchej – czy może być coś gorszego?

Kiedy przybyłem tutaj na początku lutego 2026 r., miałem oczywiście nadzieję, że wszystko, co dobre, pojawi się trójkami: pogoda i sezon kwitnienia, jak podczas mojej pierwszej podróży. Jednak ulepszony sprzęt fotograficzny i umiejętności, które ze sobą przywiozłem, na nic się zdały, gdy wróciłem prawie dziesięć lat później.

Gdy słońce wzeszło nad horyzontem i byłem jednym z pierwszych w kolejce do wynajęcia łodzi na rejs, z niecierpliwością wyczekiwałem zbliżającej się podróży. Jednocześnie czułem się trochę nieswojo – (wyraźnie) starsza kobieta, która przyjęła ode mnie pieniądze, dała mi swój numer telefonu bez wyjaśnienia – ale szybko o tym zapomniałem, gdy tylko silnik odpalił.

Dlaczego tak długo zajęło mi narysowanie Morza Czerwonego Lotosu

Jak wspomniałam we wstępie, moja pierwsza wyprawa do Talay Bua Daeng miała miejsce dość dawno temu – dokładnie na początku 2015 roku. To było kilka lat przed założeniem tego bloga i, szczerze mówiąc, zanim potraktowałam go tak poważnie, jak powinnam. Choć moje doświadczenie było wspaniałe (to był idealny poranek; byłam z jedną z moich najlepszych przyjaciółek), moje zdjęcia po prostu nie oddają tego w pełni. Zawsze mnie rozczarowują.

Mój powrót w 2022 roku również nie obył się bez wyzwań, zwłaszcza z powodu wspomnianego deszczu. W pewnym sensie, oczywiście, było to błogosławieństwem. Ta podróż do Isaan nie była związana z blogowaniem (choć generalnie byłem już wtedy znacznie bardziej profesjonalny), ale raczej z pielęgnowaniem relacji, która wtedy była jeszcze bardzo świeża. Nie jestem pewien, czy włożyłbym w to tyle twórczego wysiłku, co w tym roku.

Jak zorganizować wyjazd nad Morze Czerwonego Lotosu w 2027 roku

Odwiedź nas we właściwym czasie roku

Oficjalne źródła informacji turystycznej Tajlandii podają, że Morze Czerwonego Lotosu kwitnie od grudnia do marca. Chociaż niektóre kwiaty można tam zobaczyć przez cały ten okres (przy okazji, są to lilie wodne, a nie kwiaty lotosu), najlepszym czasem na wizytę jest pierwszy tydzień roku – od 1 stycznia do około 10 lutego.

Obudź się przed świtem

Słuchaj, możesz odwiedzić Jezioro Lotosu w Tajlandii, nawet nie widząc wschodu słońca – po prostu nie rozumiem, dlaczego ktokolwiek miałby chcieć to zrobić! W szczycie sezonu słońce wschodzi dopiero o 6:30 rano, a ponieważ dojazd z Udon Thani, kupno biletów i dotarcie nad jezioro zajmuje godzinę, oznacza to wstawanie o 4:00 rano i powrót o 5:30 rano. Ale poświęcenie warte zachodu!

Zamów taksówkę lub wynajmij samochód.

Jesteś gotowy na jazdę samochodem w Tajlandii? Jeśli tak, możesz być bardziej elastyczny w kwestii godziny wyjazdu – wyjedź wcześniej, aby zająć pierwsze miejsce w kolejce, lub później, jeśli nie przeszkadza Ci szybsza jazda w drodze do celu.

Pamiętaj, żeby zrobić zdjęcia odpowiednio wcześnie.

Czas nad Jeziorem Czerwonego Lotosu w Tajlandii minie zaskakująco szybko – chyba że, tak jak ja, będziecie desperacko potrzebować toalety zaraz po wejściu na pokład. Wtedy będzie się ciągnął w nieskończoność! Ponieważ i tak nie spędzicie dużo czasu w każdym miejscu, polecam zaplanować, które zdjęcia chcecie zrobić, jeszcze przed przybyciem.

Daj bosmanowi dobry napiwek

Miałem szczęście trafić na przewoźnika, który cierpliwie tolerował moje długie wycieczki fotograficzne i uwzględniał moje życzenia dotyczące miejsc oddalonych od utartych szlaków lub miejsc, które wolałbym ominąć, zamiast tradycyjnej trasy turystycznej wokół jeziora. Chociaż bilet kosztował tylko 200 bahtów, ostatecznie dałem mu 300 bahtów napiwku, ponieważ prawdopodobnie spóźnił się na kolejny statek przez moje wybryki. Ludzie powinni dostawać wynagrodzenie za swój czas!

Inne atrakcje w Udon Thani

Udon Thani to jedna z moich ulubionych prowincji w Isaan, słynąca z wielu unikalnych i niedocenianych atrakcji. Oto kilka moich ulubionych:

  • Miasto Udon Thani jest miejscem relaksu i przyjemnym, szczególnie jeśli wieczorami spacerujesz po nocnym targu przy dworcu kolejowym.
  • Mimo że Wat Kham Chanot jest praktycznie nieznany obcokrajowcom, jest uważany za niezwykle obiecujący cel podróży dla Tajów z całego królestwa.
  • Nieco bardziej popularną (ale i bardziej odległą) świątynią jest Wat Pa Phu Kon, często nazywaną Błękitną Świątynią ze względu na turkusowy dach.
  • Choć to nie to samo, położona nad rzeką prowincja Nong Khai, na północ od Udon, idealnie nadaje się na jednodniową wycieczkę wzdłuż rzeki lub jako brama do Laosu.

    • Inne często zadawane pytania dotyczące Jeziora Czerwonego Lotosu w Tajlandii

    Jak dotrzeć do Jeziora Czerwonego Lotosu w Tajlandii?

    Aby dotrzeć nad Jezioro Czerwonego Lotosu, najpierw trzeba polecieć z Bangkoku do Udon Thani, najlepiej wieczorem. Następnego ranka należy wstać przed wschodem słońca i własnym samochodem lub taksówką zarezerwowaną w hotelu, dotrzeć na przystań, która zajmie godzinę, aby dotrzeć tam przed zachodem słońca (około 6:30 rano w miesiącach szczytu ruchu turystycznego, czyli w styczniu i lutym).

    Gdzie w Tajlandii znajduje się Jezioro Czerwonego Lotosu?

    Tajlandia słynie z kilku jezior z czerwonym lotosem, ale najsłynniejsze (Talay Bua Daeng lub Nong Han Kumphawapi) znajduje się około godziny drogi od miasta Udon Thani w północno-wschodniej Tajlandii. Ze względu na dość odległe położenie i piękno wschodu słońca, warto zaplanować co najmniej 12 do 18 godzin (rozłożonych na dwa dni), aby w pełni docenić to miejsce.

    Czy warto odwiedzić Jezioro Czerwonego Lotosu w Tajlandii?

    Jezioro Czerwonego Lotosu w Tajlandii zdecydowanie warto odwiedzić, szczególnie w styczniu lub lutym, kiedy kwiaty lotosu są w pełnym rozkwicie, a niebo jest zazwyczaj wystarczająco czyste, aby w pełni cieszyć się słynnym wschodem słońca. Wycieczka tam jest również szczególnie wygodna, jeśli już zwiedzasz region Isaan.

    Wniosek

    Chociaż moja trzecia (i jak dotąd ostatnia) wyprawa nad Jezioro Czerwonego Lotosu w Tajlandii nie była tak idylliczna, jak sobie wyobrażałem, to i tak stanowiła idealne zakończenie sześciu niezapomnianych tygodni spędzonych na eksploracji królestwa na początku 2026 roku. Jeśli się tam wybierzecie, niezależnie od tego, czy lecicie do Udon Thani specjalnie nad jezioro, czy odwiedzacie to miejsce w ramach dłuższej podróży po niedocenianym regionie Isaan, mam nadzieję, że weźmiecie pod uwagę moje doświadczenia z moich podróży, choćby po to, by spojrzeć na wszystko z szerszej perspektywy. Talay Bua Daeng jest piękne i niepowtarzalne w Tajlandii, pomimo moich zastrzeżeń. Potrzebujesz pomocy w planowaniu swojej przygody? Zamów spersonalizowany plan podróży po Tajlandii już dziś!