Dlaczego warto tam pojechać i jak zrobić to dobrze?

To Morze Andamańskie bez leżaków. Pięćdziesiąt jeden zalesionych wysp u wybrzeży Satun, chronionych, w dużej mierze dziewiczych i o zupełnie innej atmosferze niż Phi Phi czy Samui. Urok tkwi w samej dziczy: gęstych dżunglach, ustronnych plażach, dobrze zachowanych ogrodach koralowych i różnorodnej faunie, w tym żółwiach morskich, dzioborożcach, a przy odrobinie szczęścia także diugoniach.

Druga strona historii jest mroczniejsza. Ko Tarutao było kolonią karną w połowie XX wieku, celowo wybraną ze względu na odosobnienie i pozorną niemożność ucieczki. Pozostałości osady zachowały się na wyspie i można je zwiedzać. Na Ko Tarutao znajdują się również administracja parku i posterunki strażników, co czyni je idealną bazą wypadową na dłuższą wyprawę. Polecam co najmniej dwie noce. Krótsze pobyty oznaczają spędzenie większości czasu na łodziach.

Zanurkuj i ciesz się uczuciem prawdziwego oderwania się od codzienności. Nie spodziewaj się barów na plaży, kurortów ani bogatego wyboru restauracji.