Dlaczego warto tam pojechać i jak zrobić to dobrze?

Bądź punktualnie o 6:30 rano, kiedy bramy się otworzą. To klucz do tego miejsca. Światło jest delikatne, upał jeszcze nie nadszedł, a chedi z pąków lotosu w Wat Mahathat odbijają się w wodzie, niemal puste. O 11:00 będziesz wędrować pośród ruin w palącym słońcu, zastanawiając się, dlaczego nie nastawiłeś budzika.

W XIII i XIV wieku była to stolica królewska jednego z najwcześniejszych królestw Tajlandii, a jej wpisanie na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jest w pełni uzasadnione. Pałace, świątynie, duże posągi siedzącego Buddy, fosy i stawy oraz alejki wysadzane drzewami rozciągają się na rozległym obszarze. Ruiny w centrum są najważniejsze. Trzy zewnętrzne strefy rozciągają się dalej, dając odwiedzającym możliwość spędzenia tam pół dnia zamiast zaledwie dwóch godzin. Można zwiedzać to miejsce pieszo, tramwajem lub wypożyczyć rower w pobliżu głównego wejścia, co polecam bardziej niż dwie pozostałe opcje. Odległości są znaczne, a jazda rowerem między świątyniami to prawdziwa przyjemność.

Każdego listopada w parku Sukhothai odbywa się Festiwal Loy Krathong. Świece migoczą wśród ruin, krathongi zdobią stawy świątynne, a każdego wieczoru zwiedzający mogą podziwiać urzekający pokaz światła i dźwięku. Sukhothai jest uważane za miejsce narodzin festiwalu i najbardziej nastrojowe miejsce poza Chiang Mai, aby go doświadczyć. Dlatego, jeśli termin podróży przypada na pełnię księżyca, warto zarezerwować bilety z wyprzedzeniem.