Dlaczego warto tam pojechać i jak zrobić to dobrze?

Najpierw wspinaczka, potem widok. Złote Wzgórze to sztuczne, 77-metrowe wzgórze w Wat Saket. Powstało, gdy duża chedi, rozpoczęta za czasów Ramy III, zawaliła się na miękkim gruncie. Droga na szczyt wije się spiralnie po 344 schodach, mijając wiszące dzwony, małe kapliczki i zacienione miejsca do odpoczynku. W spokojnym tempie wspinaczka zajmuje od 10 do 20 minut. Nie ma windy ani skrótu, dlatego osoby o ograniczonej sprawności ruchowej powinny dokładnie rozważyć, czy się na nią zdecydować.

Na samym szczycie czeka na Ciebie otwarty taras, oferujący przyjemną bryzę i wspaniały widok na stare miasto. W pozłacanej chedi przechowywane są relikwie Buddy z Indii, a miejscowi przybywają tu, aby zdobywać zasługi. Prosimy o zachowanie ciszy w pobliżu świątyni. Dalej znajduje się jaskinia ze stojącym Buddą – cichsza część wizyty, warta krótkiego zboczenia z trasy.

Późne popołudnie to moja ulubiona pora. Upał ustępuje, światło łagodnieje, a światła świątyni zapalają się, gdy schodzi się ze wzgórza. W listopadzie, w okolicach Loy Krathong, chedi świątyni jest okryte czerwonym materiałem, a teren poniżej wypełnia się dorocznym jarmarkiem przez około dziesięć dni – to najbardziej ruchliwy okres w roku na wzgórzu.

Wstęp kosztuje 100 bahtów gotówką dla obcokrajowców, a dla obywateli Tajlandii jest bezpłatny. Świątynia jest otwarta codziennie od 7:00 do 19:00. Prosimy o zakrycie ramion i kolan. Rejs statkiem po kanale Khlong Saen Saep kończy się przy molo Panfa Leelard, oddalonym o 5–10 minut spacerem. Koszt wynosi od 15 do 25 bahtów, w zależności od odległości. Stacja metra Sam Yot znajduje się około 15 minut spacerem, a ulica Khao San – około 20 minut.